Auerte oculos meos) corporis id eſt gratiāauertendi eos p̄be (ne videant) .ſ. acceptādo inaffectu (vanitatē) id eſt vana ſeculi ad malū inducentia ꝑ oculos enim peccamus dum viſuambimꝰ. Uel (auerte oculos meos) cordis (nevideant) id eſt attendant in bono opere (vanitatem) ſcꝫ fauorē humane laudis vel vtilitateꝫrei tꝑalis ſed potius (in via tua) id eſt in obſeruatōne mandatoꝝ tuoꝝ qua itur ⁊ venit̉ ad te(viuifica me) vt ea impleam ⁊ in eis nihil alid̓niſi te qui es via ⁊ vita attendā. Non enim viuit qui ea negligit vel aliud in eis qͣꝫ vitam querit. Deinde ꝑ quid a vanitate auertit̉ docet ſubdens.Statue ſeruo tuo eloquium tuū: in timore tuo.Statue) immobiliter (ſeruo tuo eloquiumtuum) id eſt mandata tua quaſi intranſgreſſibilem metam ne elabatur ad quod valet timorUnde ſubdit (in timore tuo) ſancto et caſto vtqui ſtat videat ne cadat hoc ideo dicit qꝛ multieloquia dci negligenter ſuſcipiūt ſed timor deiſanctus quaſi baſis eſt in qua verbuꝫ firmiterſtatuitur. q. d. da ſeruum tuum facere quod eloqueris ac ꝑficere ꝑſeueranter operari mandata tua in diuiuo eloquio contenta cum timorefiliali qui nō admittit culpam ⁊ excludit neglgentiam. Et dum in cūctis que agit deo diſplicere metuit ſemper magis et magis placere appetit. Unde ſubditur.Amputa obprobrium meum quod ſuYſpicatus ſum: qꝛ iudicia tua iocunda.Amputa) etiam et tolle falce tue gratie (obprobrium meum) quod temerarie (ſuſpicatusſum in alijs iudicans eos non ꝓ deo ſed ꝓ laude vl̓ temꝑali mercede benefacere que ſuſpitiograue eſt pctm̄ ⁊ magnū ſibi facit obprobriuꝫꝓpter qd̓ obprobriū qd̓ de alijs ſuſpicatꝰ ē diciteſſe ſuū quā culpā a ſe optat amoueri qꝛ ei placent iudicia dei vera. vn̄ ſubdit (qꝛ iudicia tua)ſunt (iocunda)quia vera naͣm vera ſunt ſuauiaamatoribꝰ veritatis ſed iudicia hominū de occultis non ſunt iocunda quia temeraria. Sedcontra hoc malū charitas habenda eſt que nōemulatur. Unde ſubiungit.Ecce concupiui mandata tua: in equitate tua viuifica me.Ecce concupiui mandata tua) ſcꝫ vt ea ſcirem et opere implerem que omnia in duobusmandatis charitatis colligunt̉ id eſt concupiui ex toto corde ex tota anima ex tota mente diligere te ⁊ ꝓximum meū ſicut me et tu (in equi-tate tua id eſt mandatoꝝ tuoꝝ (viuifica me) vita gratie id eſt charitate quam cōcupiui me imple vt viuam in te qui morior in me. Duo nanqꝫ predicta mandata principalia ad equitateꝫpertinent. Equum eſt enim vt diligamus deūquia ipſe dilexit nos equum eſt vt ⁊ ꝓximū diligamus qꝛ ⁊ ab ipſo diligi volumus. In hacergo equitate viuificare poſtulat vel qui in ſuatortitudine male viuendo perijt in equitate mādatorum dei iam bene incedendo viuat.Uau.T veniat ſuper memiſericordia tua dn̄e: ſalutare tuuꝫ ẜmeloquium tuum.In hac ſexta littera precatur vt ſaluator veniat qui eſt miſericordia peccatoꝝ et vita fidelium ideo huic octonario p̄ponit̉ littera (vau)que interpretat̉ ille vel ipſe id eſt ſaluator chriſtus qui quaſi adhuc loquentibus nobis dicitadſuꝫ. Quaſi dicat in equitate tua viuifica me(Et) vt hoc cōſequar et mandata tua ꝑficiam(veniat ſuper me) deſurſum. vnde omne datūoptimum et donum ꝑfectum eſt (miſericordiatua) o (dn̄e) id eſt auxiliū gratie tue quam vt cōſequar veniat (ſalutare tuum) id eſt chriſtus redemptor ⁊ ſaluator noſter (ſcd̓m eloquiū tuū)id eſt ſcd̓m ꝓmiſſionē tuam Uenit quippe chriſtus nos miſericorditer ſaluare ſcd̓m ꝙ anteadignatus eſt ꝓmittere ⁊ ꝓnunciare. Quod totum eſt gratie ne quiſquam de meritis gloriet̉et totum corpus dei dicat gratia dei ſum id qd̓ſum.Et reſpondebo exprobrantibꝰ mihi verbum: quia ſperaui in ſermonibꝰ tuis.Et) ſic (reſpondebo exprobrantibꝰ mihi) ideſt obprobriū mihi dicentibus (verbum) a ſpiritu ſancto mihi miniſtrandū ſcꝫ verbum bonum ꝓ verbo malo verbum fidei ꝓ verbo infidelitatis: verbum edificationis pro verbo exprobrationis: parum eſt enim chriſtuꝫ haberein corde niſi interritus confiteatur ore et dumtimetur obprobriuꝫ nolle reſpondere verbumet hoc faciam quia (ſperaui in ſermonibꝰ tuisid eſt in ꝓmiſſis que dicunt nolite cogitare qͥdloquamini ⁊cͣ. Uel (in ſermonibꝰ tuis) quibusvitam eternam te confitentibꝰ promittis. Sedquia multi vrgentibꝰ malis negāt ſubdit.Et ne auferas de ore meo verbū veritatis vſqꝫ quaqꝫ: quia in iudicijs tuis ſuꝑſperaui.