ꝑtector dn̄s dicit̉ niſi enim ip̄e adiuuerit nihilpoſſumus facere ⁊ niſi protegendo cuſtodierica etiam in quibꝰ adiuuamur nō poſſunt ꝓdeſſe. Ne aūt videat̉ maioribꝰ iam eſſe res que minoribus ad huc eſt ſpes addit.Domus aaron ſperauit in dn̄o: adiutor o per filios veſtros.eorum et ꝓtector eorum eſt.Domus) etiam (aaron) .i. etiam ordo pontificum ⁊ ſacerdotū qui ceteris ſunt p̄lati (ſperauit in dn̄o) nō in mūdo ⁊ ideo dn̄s (adiutor eorum) vt et ipſi ꝑſeueranter extendant̉ in ea queante ſunt ⁊ currant donec app̄hendant (⁊ ꝓtector eoꝝ eſt) ne eis noceat̉. Ideo minoꝝ ⁊ maiorum eſt dn̄s adiutor ⁊ ꝓtector qꝛ vtriqꝫ timētdn̄m ⁊ vniuerſaliter omnes in eccleſia.Qui timent dn̄m ſperauerūt in dn̄o: adiutor eorum et ꝓtector eorum eſt.Qui timent dn̄m) in omni gente (ſperauerūtin dn̄o) nō in alio. Omnis ml̓titudo fideliū etvniuerſalis eccl̓ia in his verbis comp̄hendit̉et dn̄s (adiutor ⁊ ꝓtector eoꝝ eſt) modo p̄dicto.Spes ⁊ timor beatos faciunt ⁊ ſunt due moleinter quas debet moli omnis chriſtianꝰ. Ut fiat panis corā deo reponēdus. Si ſperas ⁊ nōtimes preſumīs ſi times ⁊ nō ſperas deſperas.Spes ad alta ꝓficientes ⁊ de virtutibꝰ cogitātes ꝑtinet: timor vero ad inchoantes ⁊ pctā ſuaꝑ penitentiā corrigendo ad miſericordiā recurrentes. Et hos enim et illos pius ⁊ miſericorsdn̄s adiuuat ⁊ ꝓtegit. Et qꝛ nullis noſtris meritis preuenimus mīam dei ſequit̉.Dn̄s memor fuit noſtri: et benedixit noDn̄s) qͥ quaſi oblitus videbat̉ (memor fuitnoſtri oſtendendo beniuolentiā ſuaꝫ ergornosſcd̓m modū loquendi hoīm qn̄ quis facit nūcbonū qd̓ pͥus nō faciebat (et benedixit nobis)omni benedictiōe ſpiritali bona ſpiritualia dādo ⁊ multiplicando. Et exponens quibus benedixit declarat primo in minoribꝰ d.Benedixit domui iſrael: benedixit domuiaaron.Benedixit domui iſrl̓) .i. ſubditis in eccl̓iaſcd̓o in maioribꝰ ſcꝫ prelatis benedixit domuiaaron) .i. pontificibꝰ ⁊ ſacerdotibꝰ ſuis. Terciogeneraliter in omnibꝰ deuꝫ colentibꝰ hoc eſt in cx hoc nunc et vſqꝫ in ſeculū.vniuerſali eccleſia dicens.Benedixit omnibꝰ qui timent dominū:puſillis cum maioribꝰ.Benedixit omnibꝰ qui timent dn̄m) timorecaſto ⁊ hoc ſine ꝑſonaꝝ acceptōne Un̄ ſubditpuſillis cum maioribꝰ) .i. indifferenter omnibꝰimꝑfectis ⁊ ꝑfectis. Nullū genus ⁊ nullus gradus excludit̉ hoīm dum tn̄ timeant dn̄m. Sꝫqꝛ benedictio dn̄i ſemꝑ creſcit in eis qui in eiꝰſeruitute ꝓficiunt bene pſalmiſta imprecandoillis bonoꝝ augmentū ſubiūgit dicens.Adijciat dominus ſuꝑ vos ſuꝑ vos et ſuAdijciatꝭ .i. apponat ⁊ addat dn̄s ſcꝫ benedictionē ⁊ bona (ſuꝑ vos o pr̄es ⁊ magiſtri (ſuper vos) inquā (et ſuꝑ filios veſtros) .i. diſcipulos ⁊ imitatores. Et ita factū eſt. Acceſſit enimfides omniū gentiū et creuit numerus nō ſolūſapientiū antiſtitū et magiſtroꝝ ſed etiā obediētium ppl̓oꝝ et diſcipuloꝝ adijciente dn̄o nō ſolum ſuꝑ patres ſed etiā ſuper filios eoꝝ: ꝓindevtriſqꝫ puſillis ⁊ magnis dicit ꝓph̓a qd̓ ſequit̉.Bn̄dicti vos a dn̄o qͥ fecit celū et terrāBenedicti) eſtis (vos) vtriſqꝫ ſcꝫ pr̄es et filij(dn̄o) .i. honori dn̄i vt ei ſeruiatis. Uel (a dn̄o.ꝑ aſſecutionē gr̄e in pn̄ti ⁊ glorie in futuro (qͥ fecit celum) ſcꝫ apoſtolos ⁊ maiores de quibꝰ dicitur celi enarrant gloriā dei (et terrā) ſcꝫ ppl̓met minores qui reſpectu maioꝝ ſunt ſicut terraad celum. hoc autem.Celum celi domino terram autem deditfilijs hominum.Celū) dedit(celi dn̄o) qm̄ apl̓os et maioresſubdidit filio ſuo qͥ celi ⁊ terre dn̄s eſt qꝛ illi magnum ſoli dans dociles ſunt ⁊ ꝑ ip̄m vbertatēſapīe capiūt (terrā aūt) ſcꝫ ſubditos ⁊ minores(dedit filijs hoīm) .i. apl̓is ⁊ maioribꝰ vt vomere p̄dicatōis ⁊ doctrine excolant ad fructificādum ⁊ qꝛ alia eſt multitudo reproba q̄ ad iſtosnō ꝑtinet que a dn̄o nō benedicit̉ ſed maledicitur ſubiungit de ea ⁊ conuerſa ſermone ad dominum dicit.Non mortui laudabunt te domine: neqꝫomnes qui deſcendunt in infernū.Non mortui) in pctīs ac tibi. ⁊ a te qui es vera vita prauitatibꝰ ſuis ſeꝑati (laudabūt te domine) qꝛ nō eſt ſpecioſa laus in ore pctōris (neqꝫ om̄s) .i. aliqui omniū (qͥ deſcendūt in infernum) .i. in ꝓfundū vicioꝝ .ſ. audabūt te qꝛ impius cum venerit in ꝓfundū maloꝝ ꝯtemnetIlli inquam non laudabunt.Sed nos qui viuimus benedicimꝰ dn̄oSed nos qui viuimus) vita gr̄e in ea ꝑſiſtēdo ⁊ te verā vitā ſequendo .i. quos viuificabit diuina gr̄a in bonis oꝑbꝰ qui fidem ⁊ oꝑa habmus (benedicimꝰ dn̄o) .i. laudamus dn̄m. tales enim dn̄m digne laudare poſſunt ſicut ſcriptum eſt rectos decet laudatio (ex hoc id eſt exquo incepimus et nunc) ſcilicet modo ⁊ ꝓgre