plantatores vicioꝝ ⁊ aīas videntes deū (⁊ fugit) .i. nō potuer̄t reſiſtere apl̓is qꝛ deus erat inillis ⁊ ſic ceſſerūt ⁊ ſiluerūt vt tibi ſine cōtradictione ad libertatē ſpiritualē via panderet̉ (etiordanis) qui interpretat̉ deſcenſus .i. humilesbaptizati (ꝯuerſus eſt retrorſum) .i. ad eum vn̄.orti ſunt redierūt. Et tunc (montes) ſcꝫ apl̓i ceteris p̄eminētes (exultauer̄t) ⁊ gauiſi ſūt qꝛ peccatores ꝯuerſos viderūt (vt ariētes) .i. vt totiusgregis dn̄ici duces ⁊ pͥncipes duobꝰ teſtam̄tisꝗͣſi duobꝰ cornibꝰ muniti (et colles) dicti a cōlendo .i. minores qui ſemen fidei receperūt exultauerunt (ſicut agni ouiū) hūiles ⁊ innocentes lacte ad huc indigentes ab arietibꝰ ꝑ euangelium in fide generati Sed.Quid eſt tibi mare ꝙ fugiſti: et tu iordaAuis qꝛ conuerſus es retrorſum.Quid eſt tibi o(mare ꝙ fugiſti ⁊ tulo (iordanis) quid eſt tibi (quia cōuerſus es retrorſum)Eto vos.Montes exultaſtis ſicut arietes: et colles ſicut agni onium.Montes) qͥd fuit vobis ꝙ (exultaſtis) ſicutarietes) ⁊ o vos (colles) quid fuit vobis ꝙ exultaſtis (ſicut agni ouiū). q. d. Un̄ venerūt iſta mirabilia in mari rubro in iordane in montibꝰ etcollibꝰ. Interrogat quare hec facta ſint vt admirationeꝫ excitet. Et quaſi rn̄dens queſtioniſcd̓e de montibꝰ ⁊ collibꝰ ſubiungit.A facie domini mota eſt terra: a facie deiiacob.Afacie) .i. a pn̄tia (dn̄i) deſcendentis (motaeſt terra) ⁊ ex terre motu ad pn̄tiam dei facto hͦꝓuenit ſcꝫ (a facie) ⁊ pn̄tia (dei iacob) qui nō eſtdeus recens. Ex hoc etiaꝫ patet ſolutio primequeſtionis de mari ⁊ iordane qꝛ factū eſt ad p̄ſentiā dei qui hoc voluit fieri. q. d. a diuina voluntate ꝓceſſerunt omnia cui etiā obediunt inſenſibilia.Qui cōuertit petram in ſtagna aquarū:Aet rupem in fontes aquarum.Qui) etiā (cōuertit petrā in ſtagna aquarūſcꝫ faciendo vt de petra fluerent aque abundāter. Naꝫ moyſe eleuāte manū et ꝑcutiēte virgabis ſilicē egreſſe ſunt aque largiſſime (⁊ rupemin fontes aquaꝝ) repetitio eſt euidens ſub alijsverbis. Hec etiam ſpiritualiter intelligunt̉ acſi diceret̉. Quid eſt tibi o ſeculū quia tua impedimenta ceſſerunt et quid eſt vobis o tot miliacredentiū toto corde huic mundo renunciantium ꝙ ad veſtrū deū cōuertimini. Item quid oeſt ꝙ gaudetis o duces et fideles diſpenſatoresverbi veritatis ⁊ quod eſt ꝙ gaudetis o ſubditi ⁊ minores qui tꝑalia non relinquitis ſed bene diſponitis. Qui reſpondebūt. Ideo gaudemus quia (a facie dn̄i) .i. a cognitione et preſentia dn̄i qꝛ deus in ſuis p̄dicatoribꝰ erat qui dixit ecce ego vobiſcū ſum vſqꝫ ad conſūmationēſeculi (mota eſt terra) .i. homines terreni a ſuaſuꝑſtitione ad cultū dn̄i qui eſt deus iacob .i. luctantiū et vicia ſupplantantiū. Ipſe eſt etiā (quicōuertit petrā in ſtagna aquarū ⁊ rupē in fontes aquarū) Iſta petra ⁊ iſta rupis eſt chriſtusqui ſeip̄m prius durū cuꝫ ignoraret̉ liquefecitvt de eo manarent aque gratiarū ⁊ doctrinarūde eo enim quattuor flumina hoc eſt quattuoreuangelia exierunt ⁊ totū mundū irrigaueruntet ipſe miſit ſpiritū ſanctū de quo dicebat ſi qͥsſitit veniat ⁊ bibat Sed iam gratiā cōmendatur cum ſubinfertur.Non nobis dn̄e non nobis: ſed nominituo da gloriam.Nō nobis) iudeis o (dn̄e nō nobis) gentibꝰ(ſed nomini tuo da gloriā) de predictis mirabilibus ⁊ beneficijs .i. fac vt inde nomen tuū glorificet̉ ⁊ nō noſtris meritis nō nr̄is viribꝰ aſcribatur. Gratia quidē iſta nō quaſi ex operibꝰ etmeritis precedentibꝰ data eſt ſed miſerante illoqui iuſtificat impiuꝫ ne vllam ſuam hominesſed nominis dei quererent gloriā ⁊ nec nomeneius glorificet̉ in omnibꝰ gentibꝰ qꝛ pro bonisgratis vobis datis apparet glorioſus: gloria eīeſt cum dat immeritis: da inqͣꝫ gloriam nomini tuo.Super miſericordia tua et veritate tuanequando dicant gentes vbi eſt deus eorum.Suꝑ miſericordia tua et veritate tua) id eſtde mirabilibꝰ ⁊ beneficijs que feciſti miſericorditer ꝓ populo tuo vt impleres ꝓmiſſoꝝ tuoꝝveritatē (nequando dicant gentes) blaſphemado (vbi eſt deus eorum). Si enim non adimpleſſet ꝓmiſſa et nō feciſſet iſta videret̉ gentibꝰꝙ ſua virtus defeciſſet ⁊ ſuos ſaluare nō potuiſſet: hoc ſepe impij imputant bonis afflictis dicentes vbi eſt deus eorū: hoc etiam ſolent nobis dicere gentes que habent deos viſibiles qꝛinuiſibilē deū colimus. Sed iam tot mirabilibus factis ꝓ nobis reſpondemus eis.Deus autem noſter in celo: omnia quecunqꝫ voluit fecit.Deus autē nr̄) eſt (in celo) ſurſum qꝛ omniacorpora celeſtia ⁊ terreſtria trāſgredit̉ ⁊ ibi magis relucet ſua poteſtas et gloria qͥ tam potens