Pſalmus de magnis et miralibꝰ operibus diuinis et exhibitōe laudis et gratiarum actionis populi fidelis ꝓ eis.pͣs. cx.Onfitebor tibi domine in toto corde meo: in cōſilio iuſtorum ⁊ congregatione.Auctor pſalmi ꝓph̓a dauid. Titulus eſt all̓aNomen autē angelice laudis all̓a ⁊ ſi omnibꝰpſalmis ꝯueniat ibi tn̄ precipue ponit̉ vbi magna exultatōe gaudet̉: ſicut in hoc pſalmo populus dei a diabolo liberatus laudat et ad laudem dei ꝓ omnibꝰ oꝑbꝰ eius inuitat que lausfigurā future laudis habet. Materia: oꝑa deimagna ⁊ mirabilia ⁊ ſingulariter operatio deimirabilis in ſacramento altaris. Intentio: monere nos ad dei laudē ⁊ preconiū ꝓpter mirabile in operibꝰ ſuis beneficiū. Sententia in generali ꝓpheta qꝛ ſupra locutus eſt de chriſti exaltatione ⁊ magnificentia nunc incipit exhortariad dei laudē multiplici de cā ⁊ primo in ꝑſonafidelis ppl̓i ex ꝯſideratōe diuinoꝝ operū mirabiliter et miſericordit̉ exhibitoꝝ deuotas ſelaudes ꝓfitet̉ deo redditurū ꝑ hoc ſuo exēploexhortans ceteros vt in hoc ſui exiſtant ⁊ imitatores. Sententia in ſpeciali A laude ergo incipiens ait in ꝑſona fidelis ppl̓i Confitebor tibi) o dn̄e confeſſione laudis et gratiaꝝ actōnisnō labijs tm̄ ſed (in toto corde meo) .i. toto mētis affectu ⁊ intentione: nō ero labijs ꝓpe ⁊ corde longe ⁊ hoc (in ꝯſilio iuſtoꝝ) vicꝫ ꝯformatiuſtis: ⁊ conſiliū bene viuendi ſeruans cum eisnec temere ſed ex ratōne ſcꝫ ꝓ eternis ſicut oēsiuſti faciunt( ⁊ cōgregatōe) ipſoꝝ iuſtoꝝ ⁊ fidelium vt ceteri meo informent̉ exemplo: non incōuenticulis hereticoꝝ ⁊ infideliū nō eſt enī locus veri ſacrificij extra catholicā eccl̓iam. Iōaūt cōfitebor Quia.Magna opera domini: exquiſita in om̄svoluntates eius.Magna) ſunt (opera dn̄i) et tam magna ꝙnō poſſunt ad plenū a nobis inueſtigari. Sūtquidē opera creatōis: recreatōis: gubernatōisconſeruatōis ⁊ retributōis (exquiſita) .i. exquiſite ⁊ laudabiliter facta (in om̄s volūtates eiꝰ)qꝛ omnia quecunqꝫ ⁊ quomodocūqꝫ voluit eximie ⁊ mirifice fecit. Unde ſi aliquis querat rationes operū dei inueniet ꝙ omnia dependentex libera eius volūtate ita vt nec fiat preter eiusvoluntatē qd̓ etiā ꝯtra eius voluntatē fit qꝛ nōfieret ſi non ſineret nec hoc ſineret niſi de malofacere bene poſſet. Inde etiā cōfitebor qꝛ.Confeſſio et magnificentia opus eius:et iuſticia eius manet in ſeculū ſeculi.Confeſſio) peccatoꝝ (⁊ magnificentia) bonoruꝫ operū eſt (opus eius) ⁊ hec eſt voluntaseius vt ex ſuis operibꝰ inſit homī cōfeſſio pctōrum ⁊ magnificentia bonoꝝ operū. Uel (magnificētia) .i. iuſtificatio pctōris que eſt magnificentia dn̄i non ergo gloriet̉ in ſe homo qꝛ oīaſunt a deo (⁊ iuſticia eius) .i. merces q̄ iuſte datur ⁊ retributio iuſticie (manet in ſeculū ſeculi).i. in eternū. Uel (confeſſio ⁊ magnificentia) eſt(opus eiꝰ .i. opus dei eſt materia ⁊ occaſio cōfitendi dn̄o in laude ⁊ magnificandi eum (⁊ iuſticia eius) q̄ eſt in omnibꝰ operibꝰ eius qꝛ oīaiuſte facit (manet in ſeculū ſeculi) .i. immutabiliter ⁊ in eternū. Inde etiā ꝯfitebor dn̄o qꝛ.Memoriam fecit mirabiliū ſuoꝝ miſericors et miſerator dn̄s: eſcam dedit timētibus ſe.Memoriā fecit) relinquendo ſcꝫ memoriale (mirabiliū ſuoꝝ) ab eo factoꝝ qꝛ qd̓ mirabiliter egit ſcripture ſancte cōmendauit (dn̄s) incarne apparens (miſericors) natura (⁊ miſerator) exhibitōe et ſic (eſcam) ſacre ſcpͥture (dedittimentibꝰ ſe) nō ꝯtemnentibꝰ. Uel (Memoriāfecit mirabiliū ſuoꝝ) tradendo diſcipulis euchariſtie ſacramentū qd̓ ad memoriaꝫ reducitip̄aꝫ figurā ſcꝫ manna ꝑ qd̓ fuit figuratuꝫ ideoſubdit̉ (eſcam) ſcꝫ ſpiritualē .i. corpus et ſanguinem ſuū (dedit) nullis meritis ſed mīa (timentibus ſe) nō offendentibꝰ. Et quaſi nec totū dederit qui pingnus dedit.Memor erit in ſeculū teſtamenti ſui virtutem operū ſuoꝝ annūciabit ppl̓o ſuo.Memor erit in ſeculū) ⁊ in eternū (teſtamenti ſui) .i. ꝓmiſſionis ſue complende ⁊ manſure.In teſtamento nouo precepit nobis deus facere iuſticiā ⁊ ꝓmittit vitam eternā que eſt hereditas noui teſtamēti. Ꝙ ſi memores ſumus vt faciamus qd̓ ip̄e precepit memor erit in ſeculū teſtamenti ſui vt impleat qd̓ ꝓmiſit (virtutē operum ſuorū) .i. virtuoſa oꝑa (annunciabit ppl̓oſuo) ſcꝫ adoptiuo ppl̓o gr̄e dicens. niſi abundauerit iuſticiā veſtra plus qͣꝫ ſcribaruꝫ ⁊ phariſeoꝝ nō intrabitis regnū celoꝝ. In veteri ppl̓ominora p̄cepta dn̄s annūciauit quibꝰ terrenabeneficia ꝓmiſit. Deinde apparēs in carne ſpeciali ppl̓o altiora p̄cepta dedit ꝑfectōnē iuſticieoſtendit quibꝰ vitā eternā ꝓmiſit. Unde ſequit̉Ut det illis hereditate gentiū: oꝑa manuum eius veritas et iudiciū.Ut det illis hereditatē gentiū) ſcꝫ beatitudīe