bimus te ſicuti es ſcꝫ (in ſplendoribꝰ ſanctoꝝ.i. qn̄ erunt in ſplendore ſancti qn̄ iuſti fugebūtſicut ſol in regno pr̄is eoꝝ. Modo ergo credamus vt tunc videamus merces enī nr̄e fidei eſtviſio dei. Tunc apparebit tecū pͥncipiū quō pr̄in filio ⁊ filius in patre ſit: tu es enī cui pr̄ dixit(ex vtero) hoc eſt ex ſecreto mee eſſentie ⁊ occulta mea ſubſtantia (ante luciferum genui te). i.ante lucē ante tꝑa ante oēm creaturā (genui te)in effabili ⁊ eterna generatōe quē ex vtero virginis naſci volui in tꝑe ſcꝫ ante diē ⁊ ortū luciferi ſeu aurore vnam creaturā hic noīat ⁊ om̄screaturas indicat lucifer ꝓ ſideribꝰ ponit̉ tanquā a parte totū. Sed illa ſidera facta ſunt vtſint in ſigna ⁊ tꝑa et in dies et in annos. Qd̓ eſtergo ante luciferū hoc eſt ante ſidera qd̓ eſt ante ſidera hoc eſt ante tꝑa ⁊ ſi eſt ante tempora gͦab eternitate.Iurauit dn̄s et nō penitebit eum: tu esſacerdos in eternum ẜm ordinem melchiſedech.Iurauit dn̄s) .i. deus pr̄ firmiter ꝓmiſit tibiẜm ꝙ tu es homo et immutabiliter ſtatuit ac ſiiuramento firmaſſet (⁊ nō penitebit eum) mutādo ſuā ſnīam vl̓ ꝯſiliū. Iurauit inqͣꝫ hoc ꝙ (tuſcꝫ chriſte (es) ⁊ eris (ſacerdos in eternū) ⁊ eternus ſemꝑ viuens ad interpellandū ꝓ nobis .i.tuū ſacerdotiū durabit in eternū qꝛ nō penitebit eū nō ẜm ordinē aaron qui tꝑalis fuit ⁊ ſanguineꝫ animaliū obtulit ſed) ẜm ordinē) .i. ẜmdignitatē ⁊ ritu ordinis .i. ſacerdotij (melchiſedech) qui nō tꝑalis fuit ſcriptura ſubticente initium et finem vite eius in figura dei qui caretinitio ⁊ fine. Qui obtulit panē ⁊ vinū prenuncians ⁊ p̄monſtrans ſacramentū corꝑis ⁊ ſanguinis chriſti ſub ſpeciebꝰ panis ⁊ vini. Sicutenim melchiſedech obtulit panē ⁊ vinū in ſacrificium ſic chriſtus ꝯſecrauit panē et vinū incorpus et ſanguinē ſuū ⁊ obtulit corpus ſuū etſanguinē verū panem et verū vinū cuius ſacrificij ſimilitudinē p̄miſit melchiſedech Deindeconuertit ꝓpheta ſermonē ad pr̄em dicens.Dn̄s a dextris tuis: confregit in die ireſue reges.Dn̄s (ſcꝫ chriſtus ipſe ſacerdos in eternū poſitus ⁊ exiſtens (a dextris tuis) o dn̄e pr̄ de quoiuraſti cui dixiſti ſede a dextris meis ⁊cͣ (confregit) ⁊ cōquaſſauit (in die ire) .i. vindicte (ſue) qr̄velut ex ira vindictā de eis exigit (reges) de quibus ſupra dictū eſt aſtiterunt reges terre ⁊ principes ꝯuenerūt in vnū aduerſus dn̄m ⁊ adueſum chriſtū eius. Hos gloria ſua ꝯfregit et pōdere noīs ſui infirmos reddidit vt non poſſentefficere qd̓ volebant. Conati enī ſunt delere nomen chriſti ⁊ chr̄ianū de terra chriſtū morti tradendo ⁊ nō potuerūt. Confregit etiam eos herodem ſcꝫ ⁊ pilatū in exiliū relegando ⁊ principes iudeoꝝ ꝑ mundū diſpergēdo. Uel (in dieet tꝑe: occulte (ire ſue) que nunc eſt (cōfregit) vlad excecationē vel ad cōuerſionē (reges) .i. glorioſus feculi ⁊ ſuꝑbos.Iudicabit in nationibꝰ implebit ruinascōquaſſabit capita in terra multoꝝ.Iudicabit) occulto iudicio in pn̄ti (in nationibus) .i. in gentibꝰ: hoc eſt iudiciū faciet ⁊ puniet gentes ꝓpter pctā vt humilient̉ ad ꝯuerſionem ⁊ (implebit) edificando (ruinas) .i. humiles cadentes ſcꝫ ab altitudine qua ꝯtra chriſtūſe erexerant vel humiles caſus ſuos ⁊ defectusintelligentes: qꝛ (conquaſſabit) .i. hūiliabit (capita multoꝝ (ruinas faciendo ſed edificat ruinas implēdo (in terra) .i. in vita iſta pn̄ti hic enīde multis ſuꝑbis humiles facit. Uel (iudicabit) .i. in forma humana in iudicio finali apparebit et vnicuiqꝫ ſcd̓m merita ſua reddet (in nationibus) .i. in ppl̓is ⁊ gentibꝰ vniuerſis qꝛ illd̓iudiciū erit generale omnibꝰ implebit ruinas)ſcꝫ angeloꝝ qꝛ hoīes illuc aſcēdere faciet. Unde angeli ruēdo deſcēderūt (ꝯquaſſabit) .i. grauiter condemnabit (capita multoꝝ) .i. multosſuꝑbos p̄latos et tyrānos alioꝝ capitaneos exeuntes nūc (in terra) que abūdanter nutrit peccatores. Iudiciuꝫ enī duriſſimū his qui p̄ſuntfiet ⁊ potentes potenter tormenta patient̉. Inde aut tanta ptās ei qꝛ.De torrente in viā bibet ꝓpterea exaltabit caput.Detorrente) .i. de fluxū ⁊ penis noſtre mortalitatis ⁊ impetu tribulatōis (in via) huius ſeculi ⁊ pn̄tis vite bibet) ⁊ guſtabit ⁊ maxime in ſuapaſſione biberunt ⁊ de hoc torrente ſancti ſicutalibi dicit̉ torrenteꝫ ꝑtranſiuit anima noſtra et(ꝓpterea) qꝛ ſic humiliatus eſt etiā vſqꝫ ad mortem (exaltabit caput) .i. ſe ip̄m qͥ eſt caput omnium noſtrū tanquā victor iudex ⁊ dn̄s poteſtatiue alios iudicando ⁊ omnibꝰ dn̄ando. Et nondicit̉ ab alio exaltatus ſed qui ſeip̄m humiliauerat ip̄e ſe exaltauit. Poſſumus etiā dicere qꝛet pater exaltauit eum ⁊ dedit illi nomen qd̓ eſtſūꝑ om̄e nomen nam qd̓ filius facit ⁊ pater faOratio.¶ Ante luciferū genite qui es principiū totiuscreature rogamꝰ ⁊ queſumꝰ. vt ſicut tuos inimicos ad dexteraꝫ patris reſidēs ſubieciſti itanos tuis officijs dignos habeas ablata dominatōne peccati.