Genua mea infirmata ſunt a ieiunio: etcaro mea immutata eſt ꝓpter oleū.Genua mea ⁊cͣ. ad literā ſolent genua debilitari ieiunio ⁊ caro īmutari oleo qd̓ a ceteris lōge eſt delicijs. Sꝫ qꝛ hoc in chriſto nō claꝝ videtur iō aꝑtiꝰ ⁊ meliꝰ ſic ītelligit̉ genua mea. i.fortiora mēbra .ſ. apl̓i (infirmata ſunt) ⁊ defecerūt (a ieiunio .ſ. me pane qͦ ſuſtentabant̉ abeis in mea paſſiōe ſubtracto ⁊ ne penitꝰ ſuccūberent (caro mea īmutata eſt in meliꝰ .ſ. a mortis ignominia ī gloriā īmortalitatꝭ vt mea morte deficiētes mea reſurrectōne fii marē ⁊ miſſoſpūſctō vngerē hec autē īmutatio facta (eſt ꝓpt̓oleū) .i. ꝓpter gratiā ſpūalē chriſto hoī in īcarnatōe datā a cuiꝰ olei vnctōe dictꝰ eſt chriſtꝰ.Et ego factus ſum obprobriū illis: viderunt me et mouerūt capita ſua.Et ego factus ſum obprobriū illis) in ꝟbisfactis ⁊ ſignis. factus maledictū ꝑ mortē crucis (viderūt) ſtudio deridendi (me) nudū pendentē in cruce(et mouerūt capita ſua) in deteſtatōm et deriſionē mihi illudētes ⁊ qͣſi furioſicōmotōe capitis minātes. Qꝛ vider̄t penderein cruce ſꝫ nō reſargere vider̄t qn̄ eiꝰ genua infirmata ſunt ſed nō qn̄ caro īmutata. Ergo.Adiuua me dn̄e deus meus: ſaluuꝫ mefac ſcd̓m miſcd̓iā tuā.Adiuua me) o (dn̄e deus meꝰ in paſſiōe cōfortādo (ſaluū me fac) a morte reſuſcitādo. adiuua in triūpho paſſionis ſalua in gl̓ia reſurrectōis ⁊ hͦ ẜm) .i. ꝓpt̓ (mīaꝫ tuā nō ꝓpt̓ debitum operū vbi gͣtuita gr̄a cōmemorat̉. Et nota qꝛ chriſtus rogat vt hō qͥ p̄ſtat vt deꝰ.Et ſciāt qꝛ manus tua hec: et tu dn̄e feciſti eam.Et) ꝑ hoc (ſciant) boni ad gloriā ⁊ mali acpenā (qꝛ manꝰ tua) ꝑ quā feciſti oīa (hec) eſt ēin ocl̓is eoꝝ eſt .i. cognoſcāt me eſſe manū tuaſcꝫ filiū tuū qͦ oꝑaris ſalutē hoīm (et) ſciant qꝛ(tu dn̄e feciſti eā) in hūanitate aſſūpta. Manꝰpr̄is eſt chriſtꝰ ⁊ hec erat qꝛ eſt verbū apd̓ deūet fecit eā duꝫ v̓bū caro factū eſt. Erat ſine tꝑeẜm diuinitatē ⁊ facta eſt in tꝑe ẜm carnē.Maledicent illi et tu bn̄dices: qui inſurgunt in me cōfundant̉: ſeruus aūt tuusletabit̉.Maledicēt illi) nequā inſultātes manui tueſcꝫ mihi (et tu) bonus (bn̄dices) mihi ī me et inmēbris meis maledictōꝫ eoꝝ ī bn̄dictōꝫ ꝯuertendo. vana eſt gͦ maledictio filioꝝ hoīm diligentiū vanitatē deus autē cui bn̄dicit bn̄facitqd̓ dicit. Un̄ (qͥ inſurgūt ī me) putātes ſe aliqͥdcōtra me ꝓficere (ꝯfundant̉) cū exaltatꝰ fueroſuꝑ celos ẜuus aūt tuus) tibi obediēs .ſ. ego (letabit̉) ī ſeip̄o ⁊ in dextera dei pr̄is ꝓpt̓ victoriāde inimicis ſiue in mēbris ſuis letantibꝰ intertentatōes in ſpe: et poſt tentatōes ineternū.Induant̉ qui detrahūt mihi pudore:et oꝑiant̉ ſicut dyploīde ꝯfuſiōe ſua.Induant̉ qͥ detrahūt mihi pudore) ꝓ detractione .i. vndiqꝫ habeāt cauſaꝫ verecūdie ⁊ pudeat eos mihi detraxiſſe. Sꝫ hoc pōt ⁊ ī bonoaccipi vt corrigant̉. hoc eſt ītelligāt errorē ſuūet ꝯfundant̉ ⁊ fiant in pnīam (et oꝑiant̉ ꝯfuſione ſua ſicut dyploide .i. ſicut duplici pallioſeu veſte. dyploīs enī duplex eſt veſtis. q. d. cōfundant̉ ꝓ tanto ſcelere duplicit̓ .ſ. intus ⁊ foris .i. corā deo ⁊ hoībꝰ vl̓ in aīa ⁊ corꝑe in hocſeculo ⁊ futuro. pōt etiā in bono accipi hoc eſtda illis ꝯfuſionē nō ſimplicē ſꝫ duplicē vt magis agāt pnīam. vt aūt di. Augꝰ. Solos qͥppepena a ſupplicio liberat qͦs īmutat nā qͦſ pn̄tiamala nō corrigūt ad ſeq̄ntia ꝑducūt. Ego āt.Confitebor dn̄o nimis in ore meo et inmedio multoꝝ laudabo eum.Confitebor dn̄o) ꝯfeſſionē laudis .i. laudabo dn̄m ⁊ hoc in mēbris meis .i. ꝯfiteri faciaꝫlaudes dn̄i (nimis) .i. valde vel ex vehemēti affectu (in ore meo) .i. meoꝝ qꝛ ore ꝯfeſſio fit adſalutē vel in p̄cepto oris mei (⁊ in medio multoꝝ) nō in iudea ſolū ſꝫ in vniuerſo orbe ī medio eccīe ⁊ in cōi (laudabo eū) .i. laudare faciāin mēbris meis. Uel (in medio .i. ī corde (ml̓torū) credentiū (laudabo euꝫ) nō in ore tm̄ ſedetiā ī corde qꝛ corde credit̉ ad iuſticiā. Mediūenī cuiuſlibꝫ noſtrū eſt cor noſtrū ⁊ qꝛ ml̓ti ſūtin quoꝝ cordibꝰ deus ꝑ fidē inhabitat ſctā eccleſia in medio multoꝝ ip̄m laudat.Quia aſtitit a dextris pauꝑis: vt ſaluāfaceret a ꝑſequentibꝰ animā meā.ꝘQ aſtitit) ad adiuuādū (a dextris pauꝑis).i. mei chriſti hoīs pauꝑis. aſtitit inqͣꝫ nō ꝓptertꝑalia q̄renda ſꝫ (vt ſaluā faceret a ꝑſe. anum)me a morte reſuſcitādo et mēbra mea a malisꝓtegendo. Salua fit aūt aīa a ꝑſeq̄ntibꝰ ſi nōad malū ꝯſentiat̉ eis. nō aūt eis ꝯſentit̉ cū aſſiſtit dn̄s a dextris pauꝑis ne ip̄a pauꝑtate .i. infirmitate ſuccūbat. hͦ adiutoriū p̄ſtitu eſt corꝑichriſti in oībꝰ ſctīs in tentatōe et ſpecial̓r martyribꝰ in eoꝝ paſſiōe. Saluat enī dn̄s qn̄qꝫ liberatōe manifeſta qn̄qꝫ occulta.Unice obſecratōis deus qͥ maledictōni ſubiacere dignatus es vt nos a maledicto legiserueres tu faciens nobiſcū mīam ꝓpter nomētuū digneris nos a ꝑſequentibꝰ vicijs et a malorum obtrectationibꝰ liberare. Per do.
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten