alia tria. Primū eſt reddere bona ꝓ bonis. ẜmnō reddere mala ꝓ malis. ꝑfectū reddere bona ꝓ malis qd̓ chriſtus fecit iudeis.Conſtitue ſuꝑ eum pctōrem: et daibolus ſtet a dextris eius.Conſtitue ſuꝑ eum .ſ. iudā et ppl̓m iudaicū(pctōrē) anthonomaſice .ſ. diabolū vt ſit ī ptātēeius hoc itaqꝫ meruit vt ſuꝑ ſe habeat diabolūqꝛ noluit ſe chriſto eē ſubiectū ⁊ qͥ chriſtū noluerūt hr̄e regē habeāt regē diabolū. Un̄ ſubdit quē pctōrē. d. (et diabolꝰ ſtet) .i. maneat (adextris eiꝰ) vt p̄ponat oꝑa diaboli oꝑbꝰ dei.auariciā ſue ſaluti hͦ eī cuiqꝫ dextꝝ eſt qd̓ alijsp̄ponit. Et p̄dicit hec nō optat Nos āt oremvt deꝰ ſtet a dextris nr̄is ⁊ diabolꝰ a ſiniſtris.Cum iudicat̉ exeat ꝯdemnatus: et oratio eius fiat in pct̄m̄.Cum iudicat̉) ante tribunal eterni iudicis(exeat ꝯdēnatus eijciat̉ in tenebras exteriores ⁊ ne putet̉ ab hac ꝯdēnatiōe liberari orōequā īter ceteros apl̓os didicerat hͦ excludit. d̓(et orō eius fiat ī pctm̄) ſibi qꝛ nō eſt ꝑ chriſtūquē nō vult ſeqͥ ſꝫ ꝑſeqͥt̉. vn̄ ẜm Caſſio. Iudaſpeccauit dicēdo dimitte nob̓ debita nr̄a ſicutꝫnos dimittimꝰ debitoribꝰ nr̄is ꝓpt̓ odiū fraternum ppl̓s etiā iudeoꝝ ī neqͥcia ꝑmanēs die iudicij exibit ꝯdemnatꝰ et orō eius fiet ī pctm̄ qꝛnō fit ꝑ chriſtū.Fiant dies eius pauci: ⁊ epiſcopatū eiꝰaccipiat alter.Fiant dies eius pauci) .i. diminuti a tꝑe vite natural̓ qꝛ cito ſe laqueo ſuſpēdit ⁊ vitā ſuaꝫabbreuiauit (et ep̄atū eiꝰ) .ſ. dignitatē apl̓atusqꝛ om̄s apl̓i fuer̄t ep̄i (accipiat alt̓) .ſ. btūs mathias qͥ loco eius apl̓s eſt factꝰ ne ſacratꝰ duodenariꝰ numerꝰ ſit diminutꝰ h̓ pͥmo in veteriteſtam̄to nomē ep̄atꝰ īuenit̉ dies etiā regni ppl̓iiudeoꝝ fuer̄t pauci qꝛ n̄ diu poſtea regnū illd̓durauit ⁊ dignitatē ſynagoge eccīa accepit.Fiāt filij eius orphani: ⁊ vxor eiꝰ viduaFiant filij eius orphani: et vxor eiꝰ vidua)ꝑ mortē ip̄iꝰ ꝓ qͥbꝰ ſuſtentādis fur erat tradendo eis que dabant̉ ꝓ egenis filij etiaꝫ ppl̓i iudaici facti ſunt orphani amiſſo regno qͣſi patre ⁊ vxor eius .ſ. ſynagoga facta eſt vidua amiſſo deo vero ſponſo.Nutantes tranſferent̉ filij eius ⁊ mendicent: eijciant̉ de habitationibꝰ ſuis.Nutātes) interiꝰ in corde fluctuādo incertiqͦ eant ⁊ nō hn̄tes certū ſtatū ⁊ ꝓpoſitū (tranſferent̉) exteriori inſtabilitate vagādo de gēte ingentē nō hn̄tes certā manſionē ⁊ ſedē (filij eiꝰſcꝫ iude ⁊ etiam ppl̓i iudaici (⁊ mendicēt) .i. adhoīm miſeriā viuant ⁊ alieno auxilio indigeātomnibꝰ ſuis ſpoliati (⁊ eijciant̉ de habitatōibꝰſuis) omni p̄ſidio deſtituti.Scrutet̉ fenerator omnē ſubſtantiā eiꝰet diripiant alieni labores eius.Scrutet̉) .i. inqͥrat ⁊ inueſtigetꝭ fenerator) .i.exactor (omnē ſub̓am eiꝰ) ⁊ vniuerſa q̄ habꝫ .ſ.vt ea tollat. titus enī p̄cepito ēm ſub̓aꝫ iudeoꝝdiligēter inqͥri ⁊ auferri. Et ſi iudas ſub̓am nohabuit tn̄ oīa q̄ habuit ita vxori ⁊ filijs dimiſitvt adhuc cor in illis hr̄et nec vinculū cupiditatꝭ abrupit ⁊ nihilominꝰ de locul̓ auferebat ( ⁊diripiāt) .i. diuerſimode rapiāt (aliēi .ſ. romāi(labores eiꝰj .i. diuitias eoꝝ laboribꝰ acqͥſitas.Non ſit illi adiutor: nec ſit qui miſereat̉pupillis eius.Non ſit illi adiutor) .ſ. tuendo eū qꝛ nullusaliꝰ ppl̓s fuit auſus iuuare ppl̓m iudaicū ꝯͣ romanos. hoc etiā iō dr̄ qꝛ et boni tentant̉ ſꝫ hn̄tdeū adiutorē (nec ſit qͥ miſereat̉ pupillis eius)fouēdo ⁊ tuēdo poſteritatē eiꝰ qꝛ milites romāiſine mīa eos affligebāt. Sꝫ qꝛ poſſent etiā pupilli ſine adiutore ⁊ tutore in erūnis creſcere etgenus ꝓpagatōe ſeruare addit.Fiant nati eius in interitū: in generatione vna deleat̉ nomen eius.Fiant nati eiꝰ in interitū) vt .ſ. ip̄i intereāt ꝓpt̓pctm̄ patrū ⁊ ꝑ hoc oēm ſpē poſteritatis tollit(in generatōe vna delea. no. eiꝰ) ita .ſ. vt illd̓ qd̓de eo generatū eſt vlteriꝰ nō generet ſꝫ cito ⁊ inbreui trāſeat vl̓ diſpergāt̉ ꝑ mūduꝫ ſic ꝙ ppl̓mnō faciāt et ſic nomē ꝑeat. poſt paſſionē ei dn̄ixlij. anno deleti ſūt ⁊ ex eis qͥ chriſtū crucifixerant nullus remāſit. Et in hoc eſt dn̄i clementia qui tm̄ tꝑs dediteis ad pnīam.In memoriā redeat iniquitas patrumeius in ꝯſpectu dn̄i: et pctm̄ mr̄is eiusnō deleat̉.In memoriā redeat iniqͥtas patrū eiꝰ in cōſpectu dn̄i vt in ea etiā ip̄e puniat̉. pctā patrūeis reddunt̉ vt puniāt̉ qͥ mala ꝑentū imitant̉.ſed nō eis qͥ mutant̉ Quēadmodū enī bonoꝝimitatio facit vt etiā pctā ꝓpria deleant̉ ſic maloꝝ imiatio facit vt nō ſolū ſua ſꝫ etiā eoꝝ qͦꝝimitatores ſunt merita ſortiant̉ (et pctm̄ mr̄iseius) .ſ. ſynagoge l̓ terrene hierl̓m q̄ ſanguinegaudet q̄ occidit ꝓph̓as ⁊ tandē dn̄m ſuū ⁊ ꝓph̓aꝝ (nō deleat̉) in eo ſed ſemꝑ puniat̉.Fiant cōtra dn̄m ſemꝑ: et diſpereat deterra memoria eoꝝ: ꝓ eo ꝙ nō eſt recordatus facere miſcd̓iam.Fiantꝭ .i. maneāt .ſ. pr̄ ⁊ mr̄ vl̓ iniqͥtas pr̄iset pctm̄ mr̄is (ꝯtra dn̄m) .i. in ꝯſpectu ⁊ pn̄tia
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten