pͥncipio hꝰ pſalmi vſqꝫ ad locū iſtū videat̉ inpſalmo. lvi. vbi latiꝰ exponit̉. Conſtat enī iſteps ex poſtremis ꝑtibꝰ pſalmi. lvi. et. lix. ſꝫ q̄dāv̓ba h̓ et ibi vident̉ variata q̄ tn̄ nō ſunt ꝯͣria.Sicut in pſalmo. lvi. dr̄. Exurge gl̓ia mea h̓aūt cātabo et pſallā in gl̓ia mea. ad hoc enī dictū eſt exurge gl̓ia mea vt in illa cātaret̉ et pſalleret̉. Itē ibi ait magnificata eſt vſqꝫ ad celosmīa tua h̓ aūt magna eſt ſuꝑ celos mīa tua. iōenī magnificata eſt vſqꝫ ad celos vt magna ſitſuꝑ celos .i. ī celis. Itē ī pſalmo. lix. dr̄. effraimfortitudo capitis mei. h̓ autē effraim ſuſceptiocapitis mei qꝛ ſuſcipiēdo fortes nos facit .ſ. cūipſe chriſtꝰ nos ſuſcipit l̓ cū nos eū ſuſcipimꝰet ex hoc fructificatio eſt in nobis. interp̄taturcī effraim fructificatio. Itē ibi alienigene chr̄oſubditi: h̓ amici fcī referunt̉: qꝛ ex inimicꝭ ſubditi ⁊ ex ſubditꝭ fiūt amici. Et qd̓ ibi ait tribulātes nos hic aūt inimicos nr̄os: vtiqꝫ idē ipſiſunt: vbi ſuꝑ hͦ ꝟſu vltimo. In deo faciemusvirtutē. ſic dicit Hieroꝰ. Nō habemꝰ ſpē niſiin deo tm̄. nō dicamꝰ ſi illud mihi eueniat autilld̓ vn̄ habeo viuere. ſi ſenuero vn̄ habeo viuere. ſi infirmꝰ fctūs vn̄ viuo: chriſtū hēs ⁊ times? Si volatilia celi paſcit dubitas ꝙ poſſit te paſcere. Nos gͦ oēm ſollicitudinē ꝓijciamus de cordibꝰ nr̄is ⁊ dicamꝰ. In deo faciemus virtutē. Ipſe erit ꝟtus nr̄a: ip̄e panis nr̄:ipſe erit rector noſter.¶ Preꝑa tibi dn̄e cor nr̄m ad ꝯfitēdū noī tuovtte ītelligētes ſurrexiſſe dilucl̓o illuc tēdamꝰmerito qͦ tu victor eleuatꝰ es in regno. qͥ vi.¶ Pſalmꝰ de paſſiōe et hūilitate chriſti ac de malicia et pena multiplici iudetraditoris et ingrati ppl̓i iudaici.pͣs. Cviij.Eus laudeꝫ meāne tacueris: quia os peccatoris ⁊ osdoloſi ſuꝑ me aꝑtum eſt.Auctor pſalmi ꝓph̓a dauid. Titulus hic eſtIn finē p̄s dd̓. qꝛ aſcribit̉ vero dauid .i. chr̄o.ſpectāti in finē .i. attendēti exitū ꝑſecutōis illate ſibi a iuda ⁊ iudeis videlicet ꝙ ꝓpter hāc illieſſent dānandi ip̄e ꝟo gl̓ificandus. Materia:paſſio chr̄i ac malicia iude ⁊ ppl̓i iudaici. Intentio: monere iude ⁊ iudaici ppl̓i maliciā declinare et chriſti hūilitatē imitari. Snīa in generali ꝓph̓a qͥ ſupͣ locutus de chriſti paſſiōe etglorificatōe nūc iterū in iſto pſalmo in ꝑſonachr̄i loquit̉ de ſua paſſiōe recolēs iude traditoris ⁊ ppl̓i iudaici cuiꝰ ꝑſonā iudas geſſit maliciam ⁊ culpā: ſubiūgitqꝫ multiplicē eoꝝ penādebitā ⁊ ꝯdignā. Sula in ſpali: chriſtꝰ gͦ ẜmꝙ hō ad pr̄em orans ait O Deus) pr̄ (laudēmeā ne tacueris) .i. ab hoībꝰ taceri ne ꝑmiſerisq. d. apparēte infirmitate mea latet ⁊ nō apꝑetqͥs ſim et iō laus mea nūc tacet̉ ſꝫ tu ideo ne tacueris laudē qꝛ iniqͥ nō tacēt vituꝑatōꝫ vn̄ ſeqͥtur (qꝛ os pctōris) ſcꝫ iude qui fuit peccator (etos doloſi) occulte detrahētis ⁊ palā adulātisſeu blandiētis (ſuꝑ me aꝑtū eſt) ad videndumſil̓r oēs iudaici ppl̓i ad vituꝑandū ⁊ clamādūqꝛ qd̓ dolo tegebat̉ erupit in vocē ita vero impletū eſt vt orat cū p̄dicatus eſt eſſe vnigenitusfilius dei. Et nec chriſti laudē tacuit pr̄ deusīmo clarificauit ip̄m in celoꝝ aꝑtione: in miraculoꝝ oꝑatōe: in reſurrectōe: aſcēſione: et ſpūsſctī miſſione. vniuerſa qͦꝫ eccīa ꝑ ſingulos dies dn̄m laudat et ꝯplet̉ qd̓ hic orat.Locuti ſunt aduerſuꝫ me lingua doloſaet ſermonibꝰ odij circundederunt me etexpugnauerūt me gratis.Locuti ſūt) ſcꝫ iudas ⁊ iudei (aduerſuꝫ meqꝛ mihi inſidiādo (lingua doloſa) ſil̓ tractādode traditōe mea (et ſermonibꝰ odij circūderūtme) mortē meā ſuis ẜmonibꝰ odioſis ꝓcurando (et expugnauer̄t) .i. debellauer̄t (me gratis)id ē ſine iuſta cā cū nihil meruiſſem. vel (gratis) .i. fruſtra qꝛ nihil ꝓfecerūt. voluerūt enī extinguere ⁊ delere nomē meū et tn̄ nō potuerūtSicut eī pij gͣtis chriſtū amāt ſic īpij gͣtꝭ oder̄tEt ſicut pijs placꝫ eqͥtas ſic īpijs iniqͥtas.Pro eo vt me diligerēt detrahebāt mihi: ego aut orabā.Pro eo) qd̓ fecerā (vt me diligerēt) .i. ꝓ bonoqd̓ eis feci vn̄ me diligere deberēt (detrahebātmihi) negātes me filiū dei ⁊ ꝑ hoc auertebāt ame qͦꝝ ꝯuerſionē q̄rebā. Et ſic plus nocuerūtqͣꝫ qͥ carnē meā ꝑemer̄t. q. d. ꝓ bono mala reddebāt qd̓ deteriꝰ eſt (ego aūt) eꝯͣ (orabā) ꝓ ip̄ishec ſunt arma dn̄i hec ſunt ⁊ arma nr̄a .ſ. orō.docent gͦ nos diuina eloqͥa dn̄ico exēplo vt qn̄aliqͦs ſentimꝰ ingratos reddētes mala ꝓ bonis nos bona ꝓ malis reddamꝰ ⁊ ꝓ malefctōribus deū exoremꝰ.Et poſuerūt aduerſum me mala ꝓ bonis: et odiū ꝓ dilectōe mea.Et) ip̄i eꝯͣrio (poſuer̄t aduerſū me mala) inꝟbis ⁊ factis (ꝓ bonis) q̄ feci eis ⁊ inter eos ꝓcurando eoꝝ ſalutē (et odiū ꝓ dilectōe mea) qͣme expoſui morti ꝓ eoꝝ ſalute. h̓ notanduꝫ ꝙtribꝰ modis pctm̄ ꝯͣhit̉ in hmōi redditōibꝰ. pͥmus gradꝰ eſt nō reddere bona ꝓ bonis. ſcd̓sreddere mala ꝓ mal̓. extremꝰ reddere mala ꝓbonis qd̓ iudei chriſto fecer̄t. Cōtra hec ſunt
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten