eis erat iratus. (et ꝯſiliū altiſſimiꝫ .i. admonitiones qͥbꝰ ꝯſulit generi hūano (irritauer̄t) ei nōacqͥeſcēdo ſꝫ tāqͣꝫ inutile ſpernēdo ſciētes volūtatē dn̄i ⁊ negligētes. Tūc enī ꝯſiliū dn̄i irritatur qn̄ volūtas eiꝰ cogͦſcit̉ ⁊ negligit̉. Maioreſt aut culpa negligētie qͣꝫ ignorātie. ſpernēdoergo ꝯſiliū dei noluerūt ſalubriter huiliariEt humiliatū eſt in laboribꝰ cor eoꝝ: infirmati ſunt nec fuit qui adiuuaret.Et iō (hūiliatū eſt) tandē (in laboribꝰ coreoꝝ .i. a ſuꝑbia deiectū ꝓpt̓ labores ⁊ afflictōnes l̓ ꝓpt̓ p̄ſſurā ꝯſuetudīs ſue praue in qͣ laborabāt (īfirmati ſunt) .i. debilitati v̓tute. vel fctīimpotētes ꝑ ſe reſiſcere vicijs (nec fuit) aliusᶠqͥadiuuaretꝭ/ deo deſiſtēte ab auxilio. Quos eidiuīa virtꝰ nō adiuuat eos ꝓculdubio īfirmitas ꝓpria gͣuat. laborare ꝯͣ vicia pn̄t ſꝫ nō vīcere. hinc dn̄s ait. Sine me nihil poteſtꝭ facere.Et clamauerūt ad dn̄m cū tribularent̉et de neceſſitatibꝰ eoꝝ liberauit eos.Et) ſic hūiliati ⁊ infirmati (clamauerūt addn̄m) adiutorē verū penitētes ⁊ petentes eiusauxiliū (cū tribularēt̉) ⁊ tāta difficultate vexarent̉ qꝛ vexatio dabat eis intellectū (et de neceſſitatibꝰ eoꝝ) .ſ. a penis qͣs nec iō ſuſtinebāt ⁊ avinculis difficultatis ⁊ malo ꝯſuetudīs (iberauit eos) ad ſe clamātes pꝰ clamorē ſeqͥt̉ liberatio ⁊ ſubiūgit̉ de qͥbꝰ neceſſitatibꝰ liberauit.Et eduxit eos de tenebris ⁊ vmbra mortis: et vincula eoꝝ dirupit.Et eduxit eos de tenebris) carceralibꝰ (⁊ vmbra mortis) .i. de vita carcerali q̄ eſt q̄daꝫ imago mortis (et vincula eoꝝ dirupit) .i. dirūpi fecit qͥbꝰ ī cuſtodia carcerali d̓tinebāt̉. Myſtice(et eduxit eos de tēbris) vicioꝝ (⁊ vmbra mortis) .i. cccitatis iniqͥtatis q̄ eſt cā mortis in qͥbꝰſedebāt (et vincula) difficultatis (eoꝝ dirupit)vt liberi īcederēt. q. d. liberauit eos a vicijs rupit difficultateſ incipit iā eis facile eſſe qd̓ eratdifficile .ſ. a malis abſtinere. Deinde ꝓ liberatione ſequit̉ laudatio. Et ob id.Confiteant̉ dn̄o miſcd̓ie eius: et mirabilia eius filijs hoīm.Confiteant̉ dn̄o) .i. pariāt ꝯfeſſionē laudiset ſint materia ꝯfeſſionis ⁊ laudis diuine (mīecius) qͥbꝰ a malis liberat ⁊ bona dat (⁊ mirabilia eiꝰ) .i. ip̄e mīe mirabiles (filijs hoīm (exhibite miſcd̓iter ⁊ mirabil̓r eis ſubueniēdo ⁊ circa eos oꝑando licet hoc nō mereant̉. Et repetit cauſas quare debent ꝯfiteri.Quia ꝯtriuit portas ereas: et vectes ferreos ꝯfregit.Qꝛ ꝯtriuit portas ereas) qͥbꝰ tenebant̉ ꝯcluſi (⁊ vectes ferreos ꝯfregit) qͥbꝰ porte firmabāt̉vt .ſ. ꝯfractio carcerū clauſtris pateret vinctꝭ liber egreſſa. Myſtice(qꝛ ꝯtriuit portas ereas).i. ꝯſuetudīes vicioſas q̄ clauſos nō ſinūt exire(et vectes ferreos) .i. difficultates vel diabolicas ſuggeſtiōes q̄ portas obſerāt (ꝯfregit) ſuavirtute. Ereas ⁊ ferreas ꝓ fortitudine ponit ſꝫvirtus dei hec frangit. Et.Suſcepit de via iniquitatis eoꝝ: ꝓpteriniuſticias enim ſuas hūiliati ſunt.Suſcepit) eos curādos l̓ ad ſe in altū bonioꝑis (de via iniqͥtatis eoꝝ) in qͣ ambulabāt. i.de ip̄a iniqͥtate q̄ erat ill̓ viā (ꝓpt̓ iniuſticias .n.ſuas) .i. qꝛ ſuꝑbiēdo ſibi tribuebāt nō deo ſuāiuſticiā ꝯſtituētes (hūiliati ſunt) vt exaltarent̉in eo. Qui enī de ſuis viribꝰ p̄ſumebāt inuenerunt ſe nihil poſſe ſine dei adiutorio et ſic ſuſcepti ſūt ab eo. Deīde ſeqͥt̉ terciū ꝑiculū .ſ. īfirmitatis ⁊ t̓cia tētatio .ſ. tedij ⁊ faſtidij bn̄faciēdi.Oēm eſcā abominata eſt aīa eoꝝ: et appropinquauer̄t vſqꝫ ad portas mortis.Oēm eſcā abomīata eſt aīa eoꝝ) .i. appetit̉eoꝝ abomīabat̉ oēm cibū (et appropinquer̄t)ꝑ augmentū infirmitatis (vſqꝫ ad portas mortis) ex deſperatōe ſanatōis. Myſtice. Et ſi ſuſcepit eos de via iniqͥtatis tn̄ (oēm eſcā) ſpūalēvn̄ aīa viuit .ſ. v̓bi dei. corꝑis chriſti oꝑiſ boni(abominata eſt aīa eoꝝ) .i. faſtidiuit ⁊ ip̄o faſtidio languebāt ⁊ ꝑiclitabant̉. vn̄ ſubiūgit (⁊ appropinquer̄e vſqꝫ ad portas mortis) .i. vſqꝫ addefectū ⁊ īteritū aīe. tantū eſt .n. ꝑiculū eſcā ſpiritualē faſtidire vt interitꝰ inde poſſit ꝓuenire.Et clamauerūt ad dn̄m cū tribularent̉:et de neceſſitatibꝰ eoꝝ liberauit eos:Et) ita ꝑiclitati (clamauer̄t ad dn̄m) medicūſuū (cū tribularent̉) infirmitate ſeu faſtidio ⁊ tedio (⁊ de neceſſitatibꝰ eoꝝ) .ſ. hmōi t̓bulatōibꝰ(liberauit eos) vt infirmi ſanarent̉ ⁊ tedio affectos ſpūalis eſca delectaret. Reſtat gͦ vt ſi te delectet hͦ cibꝰ nō hoc tibi tribuas neqꝫ hīc aliqͣar ogātia infleris ⁊ auidꝰ tibi in eos qͥ faſtidioꝑiclitant nō ſuꝑbe īſilias intelligēs hoc nō ate tibi eſſe viciū qͦꝫ tuū et languore tuū ſentiēsclama ad dn̄m. Deinde ſubdit quō liberauit.Miſit verbū ſuuꝫ et ſanauit eos: et eripuit eos de interitionibꝰ eoꝝ:Miſit ꝟbū ſuū) .i. p̄ceptū dedit (et ſanauiteos) qꝛ dicere dei eſt facere (et eripuit eos de interitionibꝰ eoꝝ) ne ſic infirmati interirēt. Myſtice(miſit ꝟbū ſuū .i. deſideriū ꝟbi ⁊ cibi ſpūalis cuiꝰ faſtidio lāguor erat (et ſanauit eos abhuiꝰ tedio ⁊ ab accidia q̄ ē faſtidiū boni ſpūal̓(et eripuit eos de interitiōibꝰ eoꝝ) in qͥbꝰ ſe ip̄i
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten