al ius aūt ſic (in ꝯſpcū oīm qͥ ceꝑant cos) .i. gētin̄ vt eos gētes mirent̉ ⁊ metuāt q̄ pͥus eos deſpexerāt ⁊ crudeli ẜuitute oppreſſerāt. vel (in cōſpectu oīm qͥ ceꝑant eos) .i. diaboli ⁊ angelorū eiꝰ vt eos deſerāt qͥ eos captiuos prius tenebant. dein̄ p̄cat̉ qd̓ futurū vidit ſcꝫ vt eccīa deoībꝰ gētibꝰ ꝯgreget̉ ⁊ laudes et̓naͣs cātet. d.Saluos fac nos dn̄e deus noſter: et cōgrega nos de nationibus.Saluos fac nos) o (dn̄e deꝰ nr̄) ab om̄ibꝰꝑiculis ⁊ miſerijs ne inimici vl̓ vicia dn̄enturnobis (et ꝯgrega nos de natōibꝰ) in qͥbꝰ diſꝑſſumꝰ in locū tui cultꝰ. vl̓ (ꝯgrega nos ⁊ aliasoues in vnitatē fidei (de natōibꝰ) .i. de gētibꝰ vtfiat vnū ouile ⁊ vnꝰ paſtor. vn̄ dn̄s ait. Aliasoues habeo ſcꝫ de gentibꝰ et illas oportet meadducere ⁊cͣ. Ad hoc inquam cōgrega.Ut confiteamur nomini ſancto tuo: etgloriemur in laude tua.Ut ꝯfileamur) ꝯfeſſiōe tue laudis (noī ſctōtuo .i. ad honorē noīs tui in pn̄ti et ī futuro etrecognoſcamꝰ oīa nobis bona a te collata (etgloriemur in laude tua) nō in iactantia vel inptāte hūana. dein̄ ip̄aꝫ laudē breuiter exponēdo ſubiūgit. q. d. Cōfiteamur dn̄o dicētes.Bn̄dictꝰ dn̄s deꝰ iſrl̓ a ſcl̓o: et vſqꝫ in ſeculum: et dicet oīs ppl̓s fiat fiat.Bn̄dictus) eſt (dn̄s deꝰ iſrael) .i. fideliū deūvidentiū ⁊ nō ad tꝑs ſꝫ (a ſcl̓o) pn̄ti (et vſqꝫ inſcl̓m) eternū. vel (a ſcl̓o ⁊ vſqꝫ in ſcl̓m) .i. ab et̓nō ⁊ vſqꝫ ineternū. hoc nūc canit eccīa de tātobono leta: hͦ et ſine fine canent illi de qͥbꝰ dicit̉btī qui habitāt in domo tua dn̄e in ſcl̓a ſcl̓oꝝlaudabūt te. ſequit̉ cōfirmatio ⁊ finis (et dicetoīs ppl̓s) p̄deſtinatꝰ tā de iudeis qͣꝫ de gentibꝰꝯſentiendo ⁊ ꝯfirmando qd̓ dixi in laudē dei(fiat fiat) .i. amē amen. q. d. huic laudi conſentient om̄es p̄deſtinati.Oratio.¶ Memēto nr̄i dn̄e in bn̄placito ppl̓i tui et apeccati nos ſeruitute diſcuſſos ſalutaris tui viſitatione ſaluifica. Per dn̄m.¶ Inuitatio ad dei laudē et gr̄aꝝ actōꝫꝓ liberatōe a varijs ꝑiculis et anguſtijspͣs. Cvi.ac tentationibꝰ.On̄fitemini domino qm̄ bonꝰ: qm̄ in ſcl̓m mīa eius.Auctor pſalmi ꝓph̓a dauid. Habet etiā hicpſalmus in titulo bis all̓a. habuit ſuꝑior bisall̓a qͥ eſt de ppl̓o iſrl̓. habꝫ ⁊ hic qͦꝫ bis qͥ eſt devl̓ i eccīa q̄ ꝯſtat ex duobꝰ ppl̓is: et merito hͦ fitvt dicamꝰ abba pr̄ cū idē ſit abba qd̓ pr̄ Materia gr̄aꝝ actio qͦrūcūqꝫ liberatoꝝ diuinitꝰ aꝑiculis et anguſtijs. Intentio: monere ad deilaudē ꝓpter hmōi liberatōꝫ. Snīa in generaliꝓph̓a in iſto pſalmo agit de liberatꝭ a diuerſisꝑiculis: et ſpēaliter de vl̓i eccīa q̄ ꝯſtat ex gētibus ⁊ iudeis in angulari lapide collectꝭ ⁊ cōmendaturꝰ miſeratōes dei de diuerſis ꝑiculiset tentatōibꝰ electos ſuos liberātis in ſingulisPrimo exponit tentatōꝫ. ſcd̓o ꝓ liberatōe clamorē. tercio clamoris exauditōꝫ. qͣrto ꝓ exauditōe ꝯfeſſionē ⁊ laudatōꝫ. Significat aūt qͣttuor tentatōes. pͥma eſt erroris ⁊ famis ꝟbi etnoticie dei ſcꝫ eoꝝ qͥ adhuc in errore veteris vite ꝯſtituti ignorāt viā dn̄i: iā tn̄ manu dei excitati incipiūt eſurire viā veritatꝭ ⁊ ſitire. Scd̓aeſt difficultas vincēdaꝝ ꝯcupiſcētiaꝝ ſcꝫ eoꝝqͥ iā in via poſiti ſciūt quō viuere debeāt ⁊ cōnantes qd̓ norūt ligati ꝯſuetudine a malis abſtinere nequeūt qꝛ de viribꝰ ſuis p̄ſumentes ꝓpter ſuꝑbiā deficiūt. Tercia eſt tedij atqꝫ faſtidij in bn̄faciēdo .ſ. eoꝝ qͥ iaꝫ ꝓbabil̓r ꝯuerſant̉ſed excipiunt̉ tentatōe tedij ⁊ accidie ⁊ qͣſi cuiuſdā deſperatōis de ſalutē ita vt nec legere necorare delectet nec bonū facere. Quarta eſt tempeſtatis ⁊ ꝑiculoꝝ in gubernādis eccl̓ijs ⁊ hecmaxīe ꝑtinet ad rectores. De tribꝰ eī tētatōibꝰliberatꝰ iam fortaſſe dignꝰ eſt cui ppl̓us cōmittatur ⁊ ibi qͣrta tētatio occurrit qͣtiens nauē eccleſie ⁊ turbās rectorē. Sed in his oībꝰ vnicūet ſingl̓are eſt remediū .ſ. clamare ad dn̄m. docet aūt hic pͣs qͥd ſumꝰ ꝑ nos ſcꝫ miſeri ⁊ infimi ⁊ mali: et qͥd ꝑ mīam dei ſcꝫ boni ⁊ filij deivbi ꝯterit̉ hoīs ſuꝑbia ⁊ gl̓ificat̉ dei gr̄a q̄ deqͣtuor tentatōibꝰ liberat q̄ deſcribunt̉ in ſeq̄ntibus de qͥbꝰ ꝑ nos liberari nō valemꝰ. Snīain ſpāli ꝓph̓a gͦ ꝯmēdaturꝰ mīaꝫ dn̄i de qͣttuortentationibꝰ liberātis pͥus om̄s fideles monetad ꝯfeſſionē. d. Cōfitemini dn̄o) oēs fidelesvtroqꝫ mō ſcꝫ pctā ⁊ laudes. et hͦ iō (qm̄ bonꝰ ꝓeſt dn̄s ⁊ ſuauis guſtantibꝰ qͥ creauit nos ſibiſil̓es qͥ recreauit diſſil̓es qͥ regit indignos qͥ cōronabit immeritos. Cōfitemini etiā (qm̄ in ſeculū .i. ineternū eſt (mīa ciꝰ) q̄ iō eſt ſuꝑ hoīestꝑaliter vt ea ſint btī ineternuꝫ. Et qͥd poterisdn̄o deo tuo retribuere ꝓ oībꝰ bonis q̄ tibi retribuit̉ niſi confiteri ⁊ laudare. Et qd̓ ego dicode bonitate ⁊ miſcd̓ia eiusDicāt qui redēpti ſunt a dn̄o: quos redemit de manu inimici: et de regionibꝰcōgregauit eos.Dicāt) .i. hͦ dicere debēt ꝓximis oēs (qͥ redēpti ſunt) ſanguīe chr̄i vel liberati a malis tanqͣꝫ p̄cio redēpti (a dn̄o) .i. ꝑ dn̄m qͦs (redemitde manu) .i. ptāte (inimicij .i. diaboli vl̓ cuiuſcūqꝫ (et de regionibꝰ) diuerſis (ꝯgregauit eo)
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten