factū eſt illis in ſcandalū) ꝓpriū ⁊ alioꝝ. hoceſt in offendiculū quo deū offender̄t ac ſeip̄oset alios grauiter leſerunt qꝛ gentiū ꝯformitatefacti ſunt idolatre.Et immolauerunt filios ſuos: et filiasſuas demonijs.Et immolauerūt filios ſuos ⁊ filias ſuas)eos ocidēdo (demonijs) .i. idolis ī honore demonū dedicatis ẜm morē ⁊ ritū gentiū quibꝰcōmixti erāt qd̓ eſt pctm̄ nephāde crudelitatꝭEt ſi nō in prima ſaltē in ſcd̓a etate hoc factūeſt. Et aggrauans hoc pctm̄ adiūgit. d.Et effunderūt ſanguinē innocentē: ſanguinē filioꝝ ſuoꝝ: et filiarū ſuarū: quasfacrificauerūt ſculptilibꝰ chanaan.Et effunder̄t ſanguinē innocentē ꝯͣ regulāiuſticie ⁊ legē nature ⁊ ne puteſ extraneoꝝ ſeqͥt̉(ſanguinē fi. ſuo. ⁊ fi. ſua. .i. ꝑuuloꝝ a ꝯſenſuilliꝰ ſceleris alienoꝝ (qͣs ſacrificauerūt ſculptilibꝰ chanaan .i. chananeoꝝ int̓ eos habitātiūTria gͦ ſcelera in vna re cōmiſerūt homicidiūqꝛ innocentē ſanguinē effuderūt patricidiū qꝛfilos ſuos ⁊ filias iugulauerunt. ſacrilegiū qꝛeoſdē idolis ſacrificauerūt.Et interfecta eſt terra in ſanguinibꝰ: etꝯtaminata eſt in oꝑbꝰ eoꝝ: et fornicatiſunt in adinuentionibꝰ ſuis.Et interfecta eſt terra ī ſanguinibꝰ) .i. hoīesterreni habitātes in terra ⁊ ponit̉ ꝯtinēs ꝓ cōtento qͥ fere om̄s hoc pctō in aīa ſunt mortui.ipſi enī interficiebāt aīas ſuas īmolādo filiosſuos ⁊ filias ⁊ effundēdo ſanguinē innocentē(et ꝯtaminata eſt in oꝑbꝰ eoꝝ) .i. ip̄i ꝯtaminati ſunt in oꝑbꝰ ſuis (et fornicati ſunt) a ꝟo ſpōſo aīaꝝ recedēdo ⁊ idol̓ ẜuiēdo ac pollutiſī acinuētōibꝰ ſuis) .i. ī adult̓inis ſuꝑſtitōibꝰ ſuisEt iratus eſt furore dn̄s in ppl̓m ſuū: etabominatus eſt hereditate ſuā.Ei iratus eſt furore dn̄s in) .i. ꝯͣ (ppl̓m ſuū)hoc eſt admodū irati ⁊ furētis excitauit potētiam ſuā ad vindicandū (et abominatꝰ eſt) .i. tāquā aboīabilē deteſtatꝰ eſt ꝓpter pctā ſua (hereditatē ſuā) .ſ. ppl̓m iſrl̓ quē elegit in hereditatēſibi hoc eſt auerſus eſt ab eis nō ad ꝑditōꝫ ſedad diſciplinā qd̓ innuit noīans hereditatē.Et tradidit eos in manus gentiū: ⁊ dn̄ati ſunt eoꝝ qui oderūt eos.Et tradidit eos in manꝰ) .i. in ptātē (gentiū)vt eis ſeruirēt (et dn̄ati ſunt eoꝝ) nō qͥcunqꝫ ſꝫ(qͥ oder̄t eos) ⁊ ex odio p̄cedēti grauiꝰ afflixer̄tcos. Ecce qͥ gl̓iabant̉ in idolis obprobrio ẜuitutis ſubſunt qua ſeruiūt inimicis. graue eī eſtſeruire infenſo qͥ nullo placat̉ obſequio.Et tribulauer̄t eos īimici eoꝝ: et hūiliati ſūt ſub manibꝰ eoꝝ: ſepe liberauit eosEt tribulauer̄t eos inimici eoꝝ) dura ẜuitute oppͥmendo et grauiter affligēdo (et hūiliatiſunt) nō hūiliate virtuoſa ſed deiectōe ⁊ detentione (ſub manibꝰ) .i. ptāte (eoꝝ) hoc eſt deiectiet viles facti ſunt ⁊ merito ſic ſūt hūiliati (qꝛ ſepe liberauit eos) dn̄s ⁊ parū vel nihil ꝓfecit fide qꝛ mīa totū ꝯcludit ab ea incepit et ad ip̄aꝫpoſt pctā et flagella redit p̄miſit bn̄ficia nec tn̄ceſſat iniquitas poſtea intulit vindictā ⁊ afflictis iterū miſeret̉.Ipſi autē exacerbauerūt eum in cōſilioſuo: et hūiliati ſunt in iniquitatibꝰ ſuis.Ip̄i aūt) ſil̓r (exacerbauer̄t) ⁊ ꝓuocauer̄t (eū)ſcꝫ poſt liberatōeꝫ pctā iterādo ⁊ hoc (in ꝯſilioſuo) malo qd̓ habuerūt vt eō relicto idola ſeq̄rent̉ ⁊ nō mandata legis ⁊ quo queſierūt q̄ ſuaſunt nō que dei. cuius nō ſuſtinuer̄t cōſiliū deeternis ꝓmiſſis feſtinātes beati fieri in tꝑalibꝰet tranſitorijs (et) iō (hūiliati ſunt) ſic et afflictinō hūiliatōe pnīe ⁊ virtutis ſed vilitatis ⁊ abiectionis (in iniqͥtatibꝰ ſuis) .i. ꝓpt̓ iniqͥtates ſuasEt licet tāte eſſent neqͥcie ⁊ ingrattiudinis deꝰtn̄ plenus mīa nō neglexit eos. Immo.Et vidit cū tribularent̉: et audiuit orationem eoꝝ.Et vidit) .ſ. oculo mīe tribulatōꝫ eoꝝ vt eosliberaret inde (cū tribularent̉) flagello miſerie(et audiuit orōꝫ eoꝝ) ꝓ ſua liberatōe ſubueniēdo eis in tribulatōe tanquā penitētibꝰ de pctīſſuis. nulla vnquā ex ꝑte dei dat̉ occaſio deſperatōis pctōri. docet enī ⁊ te ꝙ ſi ꝯuerſus ingemueris ꝓtinꝰ appropinqͣt auribꝰ p̄cibꝰ tuis.Et memor fuit teſtamenti ſui: et penituit eum ẜm multitudine mīe ſue.Et memor fuit teſtamēti ſui) vtiqꝫ eterni nōveteris qd̓ abolet̉ ſed noui ꝙ cum abrahaꝫ ininitio fidei nr̄e pepigit. Cauſa gͦ ne iſrl̓ ꝓ debito pctī ꝑiret eſt teſtamentū nouū vbi eſt dn̄i aduentus qͥ eſt abrahe ꝓmiſſus (et penituit eū) .i.ad modū penetētis ſe habuit ⁊ fecit qn̄ mutauit qd̓ videbat̉ facturꝰ .ſ. eos ꝑditurus et miſeriam in mīam. dicit̉ enī deꝰ penitere qꝛ mutatſnīam cuꝫ nos videt penitere. quales enī nosſumus illi talis eſt ip̄e nobis et hoc (ẜm ml̓titudinē mīe ſue) magiſqͣꝫ ẜm merita illoꝝ.Et dedit eos in miſcd̓ias: in conſpectuomniū qui ceꝑant eos.Et dedit eoſꝫ .ſ. p̄deſtinatos de illo ppl̓o ī miſcd̓ias) de multis miſerijs vt eſſent vaſa mīe etnō vaſa ire ⁊ dicit miſcd̓ias in plurali qꝛ vnuſquiſqꝫ ꝓpriū donū habet a deo alius quidē ſic