¶ Pſalmus de ingratitudīe ppl̓i iſraelpro bn̄ficijs a deo ſibi exhibitis ac de iuſticia ⁊ miſericordia dei circa illos oſtenpͣs. Cv.Onfitemini domino qm̄ bonꝰ: qm̄ in ſcl̓m mīa eius.Auctor pſalmi ꝓph̓a dauid. Habet aūt illepͣs ꝓ titulo bis all̓a. qd̓ aliqn̄ ſemel aliqn̄ bisponit̉ in titulo: ſicut dn̄ſ aliqn̄ ſemel aliqn̄ bisdicit amē in euangelio qd̓ fit ꝓ maiori certitudine rei. Materia: recitatio bn̄ficioꝝ bonis etgratis ac malis et ingratis exhibitoꝝ. Intentio: monere ad geminā ꝯfeſſioneꝫ ſcꝫ laudis etpctōꝝ ⁊ oī conatu cauere ne qͥs fiat immemorpn̄ficioꝝ ⁊ ſit de numero ingratoꝝ. Snīa ingenerali ꝓph̓a in iſto pſalmo inuitat ppl̓m adpctōꝝ ⁊ laudis ꝯfeſſionem recolitqꝫ diuinoꝝbn̄ficioꝝ exhibitōꝫ maloꝝ recipientiū ingratitudinē pene ip̄is inflicte grauitatē ꝓpter peccatoꝝ ſuoꝝ multitudinē ⁊ magnitudinē. p̄cedens pſalmꝰ egit de ppl̓o iudeoꝝ ẜm electos:iſte agit de eodē ppl̓o ẜm iniqͦs. et qꝛ eis nō ſolū iuſticia ſꝫ ⁊ mīa dei fcā eſt de his loquit̉ cūlaudibꝰ dei ex ꝑſona eoꝝ qͥ ꝯuerſi veniā p̄cantur ⁊ exēpla ꝯmemorant̉ illoꝝ in qͦs etiā peccantes diues apparuit mīa dei. vn̄ hic pſalmꝰpenitētes roborat: negligētes arguit: ⁊ peccataſua ꝯfitētibꝰ veniā repromittit. Snīa in ſpāliIn ꝑſona igit̉ alicuiꝰ hebrei de amaricatōnead mīaꝫ dei ꝯuerſi alios ad eandē mīaꝫ exhortantis ait. CCōfitemini dn̄o) cōfeſſione pctī etlaudis corde ore ⁊ oꝑe. iō (qm̄ bonꝰ) eſt in naͣtura. et ip̄is ꝯfitētibꝰ hͦ ideo dicit ne qͥs ꝓ culpa terreat̉ vel de deo deſperet ſꝫ ꝯfidat ⁊ mīaꝫeiꝰ depoſcat. ideo etiā (qm̄ in ſcl̓m .i. vſqꝫ in finem ſcl̓i eſt (miſcd̓ia eiꝰ) quā vſqꝫ in finē ſecl̓imiſeris exhibet ꝯſolando in miſeria vel liberando ab ea: et iō qͣꝫ diu durat hͦ ſcl̓m poteſtisꝯfitentes veniā ꝓmereri. hic enī miſericors eſtet miſeret̉ penitēti: ibi iudex eſt ⁊ retribuit negligenti. vel. (qm̄ in ſcl̓m) .i. ineternū eſt (miſericordia eius) qua nemo ſine deo p̄t eſſe btūs.Is aūt qͥ miſcd̓iaꝫ exp̄ſſit impletus ꝯſideration diuinoꝝ oꝑm ⁊ adiurans ait. EtQuis loquetur potentias dn̄i: auditasfaciet om̄es laudes eius.Quis loquetur) .i. qͥs ſufficiet loqͥ digne laudando (potētias dn̄i) .i. ea q̄ ex ſua potentia etfortitudine potenter ⁊ ineffabiliter oꝑat̉ et dicit pluralit̓ potentias ꝓpter plures effectus. Etintellige ſaltem duo genera oꝑm ſcꝫ creatōnismagna et recreatōis maxima qꝛ plus eſt iuſtificare impiū qͣꝫ creare celū ⁊ terrā: ctuis (auditas faciet) alijs annūciando vt audiāt ( om̄slaudes eius) .i. oīa ⁊ p̄cipua q̄ laudabiliter facit ⁊ ex quibꝰ eſt laudandus. q. d. nullus: cumſit potētie infinite ⁊ maior om̄i laude. Et ſi adillud nemo ſufficit ſaltem hoc agat ſcꝫ iudiciūet iuſticiam. quiaBeati qui cuſtodiunt iudiciū et faciuntiuſticiam in omni tꝑe.Beati) ſunt in ſpe (qui) primo (cuſtodiūt iudiciū recte iudicādo ⁊ bonū a malo diſcernēdo ⁊ deinde (faciūt iuſticiā exequēdo in oꝑe etrecte agendo. Uel (qui cuſtodiūt iudiciū .i. iudicant ſeip̄os accuſando ⁊ faciūt iuſticiā) deūde bonis ſuis laudādo ⁊ vtrūqꝫ (in omni tꝑe)ex quo incipiūt vt ꝑſeuerent qui enī ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finem hic ſaluus erit. vel quaſi queſtioni p̄miſſe reſpondens ſubdit. (Beati qͥ cuſtodiunt iudiciū) qꝛ illi digni ſunt p̄dicatoreslaudis diuine potentie ⁊ miſcd̓ie. Et qꝛ deusiuſtos facit ⁊ pctōres iuſtificat eos ab iniqͥtatibus ſuis ſanando orat et ait.Memento noſtri dn̄e in bn̄placito ppl̓itui: viſita nos in ſalutari tuo.Memento nr̄i dn̄e in bn̄placito ppl̓i tui) .i.vt ſimus de eis in quibꝰ bn̄placitū eſt tibi. vel(in bn̄placito ppl̓i tui .i. in meritis ſctōꝝ qͥ tibiplacent (et viſita nos in ſalutari tuo) .i. in virtute tua ſaluatrice ⁊ ad ſaluationē noſtraꝫ nō addānationē ſicut viſitas reprobos. Uel (viſitanos) recōciliando tibi (in ſalutari tuo .i. in filio tuo ieſu ip̄e eſt enī ſaluator in quo pctā dimittunt̉ ⁊ anime ſanant̉ vt ab eo ſanati poſſimus ⁊ iudiciū cuſtodire ⁊ iuſticiā facere vndeſimus beati. Uiſita inqͣꝫ ad hoc ſcꝫ.Ad videndū in bonitate electoꝝ tuorū:ad letandū in leticia gentis tue: vt lauderis cum hereditate tua.Ad videndū in bonitate electoꝝ tuoꝝ .i. vtnos videamꝰ in ea gr̄a virtutū in qua ſunt electi tui ⁊ ad letandū in leticia gentis tue .i. vt letemur in ea leticia ſpei qua letat̉ gens tua (⁊ vtlauderis cum hereditate tua) .i. inde ꝙ laudabil̓r viuit hereditas .i. eccl̓ia tua. Uel (ad vidēdum) ī futuro .i. vt videamꝰ ꝑ exꝑiētiā te. vl̓ noſmetip̄os (in bonitate electoꝝ tuoꝝ) .i. quā preſtas electis tuis hoc eſt in ea ꝑfectione quā electi tui ꝑſiſtunt et etiā ad leticiā .i. vt letemur dete et in te (in leticia gentis tue) .i. in ꝯſortio gentis beate letantis de te ⁊ (vt lauderis) a nobis(cum hereditate tua) .i. cum angelis et ſanctisq. di. Ibi nos eſſe facias vbi te videamus de
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten