onunt̉ omnia que obſcura ſunt. Et ſic ꝑ nubes corda noſtra a intelligentiā ſcripturarū etad deū aſcendūt(qui ambulas ſuꝑ pēnas ventoꝝ) ad literā velocitatē venti ꝑ penas ſignificatam dn̄s ſuꝑat ꝑ agilitatē oꝑatōnis qͥ vbiqꝫpn̄s eſt qꝛ velocius qͣꝫ venti currant oꝑat̉. Un̄alibi dicit̉ velociter currit ſermo eius cito implens quicqͥd vult. Myſtice aūt venti ſunt aīeet penne virtutes q̄ ſunt in duabꝰ alis .i. in duobꝰ p̄ceptis charitatis ſꝫ charitatē omniū charitas chriſti ſuꝑat ⁊ ideo ſuꝑ pēnas ventoꝝ .i.ſctōrū ꝑ agilitatē charitatis ambulat et omēsvirtutes animarū tranſcendit.Qui facis angelos tuos ſpiritus: et mi(niſtros tuos ignem vrente.Qui facis ſpūs) in ſub̓a .i. ſpūales ſub̓as tibi aſſiſtentes eſſe (angelos tuos) .i. nūcios tuevolūtatis cum eos mittis. ſpūs enī nomen nature eſt angelus nomen officij (et ignē vrentē)id eſt ſpūs ſup̄mi ordinis ſcꝫ ſeraphin qui interpretant̉ ardentes facis (miniſtros tuos) cuꝫvis. vn̄ in Eſaia. Volauit ad me vnus de ſeraphin. Uel (qͥ facis angelos tuos ſpūs) vt ſpirent hoībꝰ tuaꝫ facere voluntatē (et miniſtrostuos ignē vrentē) .i. ardentē vt in alijs lumenveritatis infundant in alijs pctā ꝯſumant figurate aūt poſſumꝰ ꝑ ſpūs intelligere ſpūalesquos facit angelos ſuos .i. nūcios verbi ſui etardentes ſpū et charitate facit miniſtros ſuosqui alios intendūt et feruere charitate faciuntꝑ verbū dei qd̓ audiūt ⁊ vicia in eis ꝯſumuntnō enī incendit qui nō ardet. Et ideo oportethoīes antequā p̄dicandi officiū aſſumant eſſeſpūales ⁊ ſpiritu feruentes.Qui fūdaſti terrā ſuꝑ ſtabilitatē ſuā: nōinclinabit̉ in ſeculū ſeculi.Qui fundaſti terrā ſuꝑ ſtabilitatē) et baſem(ſuā) .i. immobilitatē centri ſui. dando ei virtutem ⁊ firmitatē ꝑ quā ſtat tanquā ab illa ſuſtētata ⁊ in illa fundata. vn̄ (nō inclinabit̉ vel cōmouebit̉ (in ſeculū ſeculi .i. ineternū in aliquaparte a loco ſuo totali ⁊ a centro mūdi in quoeius virtus ſuſtentiua ꝯſiſtit. Quāuis enī tranſeat ẜm qualitatē nō tn̄ ẜm ſb̓am. Spūaliterfundauit terrā .i. eccl̓iā ſuꝑ chriſtū qͥ eſt ſtabilitas huius eccl̓ie et oīa ꝯtinet ptāte ⁊ nos bonitate. fundamentū enī aliud nemo pōt ponerepreter id qd̓ poſitū eſt qd̓ eſt ieſus chriſtꝰ. et iōtali fundamento ſuffulta nunquaꝫ inclinabit̉vel deficiet. Terra itaqꝫ nō inclinabit̉ licet.Abyſſus ſicut veſtimētū amictus eius:Uuꝑmontes ſtabunt aque.Abyſſus .i. mare ⁊ oīs aqͣꝝ cōgeries (ſicutveſtimentū) ſit (amictus eiꝰ) ſcꝫ terre ex oī ꝑteqꝛ mare ⁊ flumina oꝑiunt terrā ⁊ vt veſtis circūdant eā excepta vna ꝑte q̄ remanſit arida ꝓpter vitā hoīm ⁊ aīaliū q̄ abyſſus tꝑe diluuijita excreuit vt et montes oꝑiret. vn̄ ſequit̉ (ſuꝑmōtes ſtabūt aq̄) in tꝑe diluuij vbi ponit futurum ꝓ p̄terito. vel hͦ futuruꝫ erat referendo adtꝑs qͦ terra fundata fuerat. Myſtice ꝓph̓a eccleſiā futurā in diluuio ꝑſecutionū volebat intelligi. Fuit enī aliqn̄ tꝑs qͦ terrā dei .i. eccīamita cooꝑuit abyſſus .i. multitudo ꝑſecutionuꝫvt nec ip̄i magni qͥ ſunt mōtes apparerēt. Stabant quippe ſuꝑ mōtes aq̄ qꝛ ppl̓i reſiſtētes ſuperabant auctoritatē fortiter euangeliſantiuꝫverbum dei ⁊ p̄ualebant ſuꝑ martyres. Sedhoc non diu quiaAb increpatōe tua fugient: a voce tonitrui tui formidabūt.Ab increpatōe tuao dn̄e .i. ẜm ordinatōcꝫvolūtatis tue ac ſi eſſent a te increpate (fugiēt)et recedēt ſcꝫ aque diluuij ad locū deſtinatū (eta voce tonitrui tui) .i. venti terribill̓ ⁊ ſicci (formidabūt) .i. qͣſi formidātes ceſſabūt vt appareat terra qꝛ ꝑ tales ventos ceſſauerūt. MyſticeAb increpatōe dei fugerūt aque recedentes ap̄ſſura montiū ⁊ eminēt mōtes in ſalutē ppl̓oꝝqꝛ cor regū in manu dn̄i fuit qd̓ deflexit qͦ voluit. Iuſſit ꝑ eos pacē dari chriſtianis ⁊ emicuit auctoritas apl̓ica a voce tonitrui dei fctāꝑ apl̓os ꝑ nubes ꝑ ſcripturas formidāt aqueꝑſecutionū. mali enī ꝯminatōne iudicij timēt̓.Quibꝰ aquis ceſſantibꝰAſcendūt montes et deſcendūt campi:in locum quē fundaſti eis.Aſcendūt mōtes ⁊ deſcendūt campi) .i. perhūc receſſum aqͣꝝ apparuit in terra aſcenſuset multitudo montiū et deſcenſus ſeu planicies campoꝝ qui prius latebāt ſub aqͥs (in locoquē fundaſti eis) .i. ẜm loca in qͥbꝰ eos a principio fundaſti. Myſtice Aſcendūt mōtes) .i.ſancti in ſpiritalē ꝓficiūt intelligentiā (et deſcēdunt campi) .i. ppl̓i ſe eoꝝ doctrinis ſubdūt. vtvirtutū fructibꝰ ⁊ floribꝰ repleant̉. (in locū quēfundaſti eis) in ꝯuentū eccleſiaſticū ⁊ faciuntẜm dona q̄ ꝯtuliſti eis quantū quis ꝓpriū donum habet ex te. Alios enī dedit ꝓphas alioseuāgeliſtas ⁊ hmoi. Ideo aūt nō ſeuiūt modonec dant operam euertere terram qꝛTerminū poſuiſti quē nō tranſgredientur: neqꝫ cōuertentur oꝑire terram.Terminū) ⁊ finē ſcꝫ alueos ꝓprios (poſuiſtiſſcꝫ aqͥs oceani ⁊ alijs claudendo eos litoribꝰ.(quē nō tranſgrediētur) trāſeundo a loco ſuo
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten