et manebit nunquā deficiens imꝑpetuuꝫ (ſuꝑtimentes eum) timore caſto ⁊ filialis reuerentie qui etiā in pr̄ia manebit ſed nō ſuꝑ alios ſicerit qꝛ quiſqͥs eū timere negligit in inferno ⁊ intormento remanebit. q. d. talis eſt natura hoīsſed ꝑ miſcd̓iā dei erit eternus hinc p̄ſumptiōꝫpremit inde ſpem ſtatuit.Et iuſticia illius in filios filioꝝ: his quiſeruant teſtamentū eius.Et iuſticia) remuneratio ⁊ retributio iuſticieſeu iuſta (illiꝰ) .i. ab illo exhibita erit (in filiosfilioꝝ) qͥ ſunt imitatores ⁊ heredes patronoꝝbonoꝝ. q. d. ꝑ miſcd̓iā ⁊ iuſticiā eius dabit̉ timentibꝰ eum eterna merces ꝓ bonis operibꝰ.Et ne om̄s p̄ſumant ſubdit (his qui ſeruāt teſtamentū eius) .i. precepta dn̄i cuſtodiūt corderecipiendo et oꝑe adimplēdo intus ꝑfidē ⁊ exterius ꝑ oꝑationē. Et ideo quomodo cuſtodienduꝫ ſit oſtendit̉ cum ſubinfert̉.Et memores ſunt mandatoꝝ ip̄ius: adfaciendū ea.Et) qͥ (memores ſunt mandatoꝝ ip̄ius) nōtantū ad ſciendū in mente vel ad loquendū inore ſed (ad faciendū ea in oꝑe .i. vt agāt qd̓ didicerūt prius eſt ergo voluntatē dn̄i in ſcripturis ſanctis inqͥrere ⁊ poſtmodū oꝑando fideliter adimplere. Ille enī teſtamentū dei bene cuſtodit qͥ dn̄ica p̄cepta ⁊ memoriter retinet. Etbene oꝑando implet. Qd̓ ſi nimis multa tibivident̉ in duobꝰ mandatis charitatis oīa implent̉. Tene ergo radicē charitatis et tota arbor eſt in te et certe debemus eſſe memores adfaciendū qꝛ.Dn̄s in celo parauit ſedem ſuam: ⁊ regnum ipſius omnibꝰ dn̄abit̉.Dn̄s) ſcꝫ chriſtus qͥ aſcendit (in celo) ſcꝫ empirreo tanqͣꝫ in loco digniori ⁊ eminētiori (p̄arauit ſedem ſuā) vt ibi oībꝰ ſctīs et electis eluceret virtus glorie ſue. Qui hoīem aſſumptuꝫin celū leuauit ip̄e ſibi ⁊ nobis in celo ſedē parauit ſibi vt ſedeat ad dexterā pr̄is nobis vt ſedeamus in regno pr̄is (et regnū ip̄iꝰ) cuiꝰ etiaꝫciues erunt reges (oībꝰ dn̄abit̉ qꝛ oīa ei ſubijcientur ⁊ de oībꝰ ſcꝫ bonis ⁊ malis iudicabit p̄dicit iudiciū futurū ne peccātes inſoleſcant. Deinde om̄s creaturas monet benedicere incipiens ab angelis ⁊. d.Benedicite dn̄o omnes angeli eius potentes virtute: facientes verbū illius adaudiendā vocē ſermonū eius.Benedicite dn̄o om̄s angeli eius) nuncij veritatis aggaudētes ſaluti nr̄e ⁊ veſtre qd̓ ꝯgratulando dicit nō imꝑando vl̓ monendo. q. d.qd̓ facitis amo qꝛ quotidie bn̄dicūt ⁊ laudantcantando ſanctus ſctūs ſctūs ⁊cͣ. qui eſtis (p̄otentes) et excellentes (virtute et ptāte data vobis a veſtro creatore (facientes verbū) .i. mandata illius ad hoīes illico que fuerit locutꝰ explentes ⁊ hoc (ad audiendā) .i. ad hoc vt ꝑ voshoīes audiant (vocē ſermonū eius) .i. intelligant que p̄cepit. Deus enī ꝑ angelos manifeſtat voluntatē ſuā hoībꝰ.Benedicite dn̄o om̄s virtutes eius: miniſtri eius qui facitis voluntatē eius.Benedicite dn̄o om̄s virtutes eius) qui virtute illius roborati ſigna ⁊ mira ac queqꝫ magnalia oꝑamini diuina virtute. deinde generaliter de oībꝰ ſubdit. O vos alij (miniſtri eius)qui in alijs gr̄aꝝ diſtributōnibꝰ deo miniſtratis (qui facitis voluntatē eius) quā eum intuentes agnoſcitis ⁊ ꝓ implenda volūtate eius facitis omnia que facius. Si gͦ vis benediceredn̄m ſac verbū eius. fac voluntatē ip̄iꝰ. Oīsenī male viuens ⁊ ſi lingua tacet vita dn̄m maledicit et ſi hymnū cantat lingua multos tn̄ inblaſphemiā mittit vita. Et ne te iactes qꝛ facis voluntatē eius qꝛ nō eſt opus tuū ſed dei.Unde ſubdit.Benedicite dn̄o omnia opera eius: inomni loco dn̄ationis eius: benedic anima mea dn̄o.Bn̄dicite dn̄o oīa oꝑa eius) qꝛ cum bene viuis ⁊ in bona vita dn̄m bn̄dicis oꝑa eius bn̄dicunt eum nō merita tua ip̄e eſt enī qui ꝑ te etin te bonū oꝑat̉. Ulꝭ bn̄dicite) etiā (dn̄o om̄iaoꝑa eius) .i. celeſtiā ⁊ terreſtria ſcꝫ angeli ⁊ homines ꝑ ſe alia vero inquantū ſunt creaturis.intellectualibꝰ materia laudis diuine vt in eiset de eis bn̄dicat̉ deus et hoc (in oī loco dn̄atōnis) et ptātis eius .i. vbiqꝫ vn̄ ſicut nulla creatura ſic nullus locus laudi eius excipit̉ vt quivbiqꝫ eſt ⁊ vbiqꝫ dn̄atur vbiqꝫ bn̄dicat̉ ⁊ vbiqꝫ ei bn̄ viuat̉ ⁊ qͥ vndiqꝫ eſt vndiqꝫ illi iubiletur deinde cōcludendo ad ſeip̄ꝫ rediens a quoet pſalmū incepit iterato excitat ſeip̄m ad laudem dei. d. (bn̄dic aīa mea dn̄o iterū nec vnqͣꝫceſſes a laude ip̄ius qꝛ deus ſine fine ſemꝑ eſtlaudandꝰ vn̄ incepit inde finit ꝑ qd̓ notat eosqui bonis intijs bonū finē adiungūt hoc aūtꝓpheta nō de ſua tm̄ aīa ſed ⁊ ad nr̄as qͦꝫ animas loquit̉ vt dn̄m iugiter bn̄dicant.Oratio.¶ Sana dn̄e languores ppl̓i qͥ ſemꝑ pctōribꝰſicut pater filijs miſereris vt excepti ab interitu mortis ꝑpetue te anima nr̄a benedicat ⁊ vita clarificet. Per dn̄m