cat ꝑ intima cogitationū. vocat ꝑ flagellū correctōnis. vocat ꝑ miſcd̓iam ꝯſolatōis. Et vere miſericors qꝛ.Non imꝑpetuū iraſcet̉: neqꝫ ineternuꝫcōminabit̉.Non imꝑpetuū iraſcct̉) penitētibꝰ nec eternam exercebit in eis vindictā ſed ꝯſolat̉ ꝓmittens iram finiendā (neqꝫ ineternū cōminabit̉)de pena eterna ſed ad modicū tꝑs qꝛ adueniēte pnīa ſtatī adeſt dei miſcd̓ia ⁊ ꝯdonat̉ veniaIam enī nō ſumus filij ire qꝛ ſublatꝰ eſt reatꝰculpe qͣꝫuis remaneat ob noxietas pene. Agegͦ pnīam obediēdo vocanti ne longanimitatemīe dei male vtendo theſauriſes tibi irā in dieire ⁊ reuelatōnis iuſti iudicij dei. Ex hoc autēpatet ꝙ nō iraſcet̉ nec cōminabit̉ īeternū qꝛ.Non ſcd̓m pct̄a noſtra fecit nobis: neqꝫſcd̓m iniquitates nr̄as retribuit nobis.Nō ẜm pctā nr̄a) .i. ẜm merita pctōꝝ nr̄o(fecit nob̓) qꝛ qd̓ nō merebamur accepimꝰ cugratis bona nob̓ p̄ſtitit (neqꝫ ẜm iniqͥtates noſtras) .i. ẜm merita iniquitatuꝫ nr̄aꝝ (retribuitnobis vt mala que meruimꝰ inferret ſꝫ aut nihil r̄ſpectiue aut citra ꝯdignū nos puniuit immo cū digni eſſemꝰ morte etiā ꝓ nobis morteꝫſubijt ⁊ poſt offenſā nos abſoluit nos reddidimus mala ꝓ bonis ip̄e vero retribuit bona ꝓmalis. Unde ſequit̉.Qm̄ ſcd̓m altitudinē celi a terra corroborauit: mīam ſuā ſuꝑ timentes ſe.Qm̄ corroborauit) ⁊ ꝯfirmauit (mīam ſuā).i. mīam roboratā ⁊ indeficientē exhibuit ſpecialiter ⁊ maxīe (ſuꝑ timentes ſe) ⁊ penitentesqꝛ tales ſe hūiliant. Sic leo miſeret̉ hoī ꝓ ſtrato corā ſe et hoc (ẜm altitudinē celi a terra q. d̓ſicut celū terrā valde excedit ip̄mqꝫ vbiqꝫ ⁊ vndiqꝫ ꝓtegit ip̄i influit ſine quo ip̄a deficit cuminde ſit lux ⁊ aer pluuia ⁊ fructꝰ ſic in infinitūampliꝰ mīa dei nr̄am miſeriā excedit nos vndiqꝫ ꝓtegit nobis gr̄am influit luce ſua nos illuminat ſpū replet ſpūali pluuia rigat fructuboni oꝑis fecundat.Quantū diſtat ortus ab occidente: longe fecit a nobis iniquitates nr̄as.Quantū diſtat ortus) ſolis ſeu lucis (ab occidente) et a tenebris tam (longe fecit) .i. elongauit (a nobis iniqͥtates nr̄as) illas remittēdoq̄m enī pctā nobis dimittunt̉ tunc tam longeſunt a nobis quantū diſtat lux a tenebris īmovt viuus a mortuo ſic tunc iuſtꝰ differt ab iniQn̄ pctā remittunt̉ tūc occidūt pctā ⁊ orit̉ gr̄apctā quaſi in occaſu ſunt gr̄a quā liberaris inortu eſt ad ortū attēdere debes ab occaſu auerti. Auertere a pctīs tuis ꝯuertere ad gr̄aꝫ dei.Quō miſeret̉ pater filioꝝ miſertus eſtdn̄s timentibꝰ ſe: qm̄ ipſe cognouit figinentū noſtrū.Quō) et qͣꝫ paterno affectu (miſeret̉ pr̄) carnalis (filioꝝ) delinquentiū etiaꝫ in flagell̓ (itamiſertus eſt dn̄s timentibꝰ ſe) ⁊ penitentibꝰ depctīs ſuis. pr̄ miſeret̉ filio cuꝫ eum verberat vtemendet ita ⁊ dn̄s corripit nos interdū vt ſaluos faciat nō tn̄ derelinquit vt ꝑdat (qm̄ ipſeꝯgnouit figmentū nr̄m) .i. fragilē plaſmatōeꝫet infirmitatē nr̄aꝫ ſcꝫ ꝓnitatē ad peccandū etfragilitatē ad ſtandū. Nouit qͥd fecerit. quō lapſum ſit. quomō reficiendū ſit. Deinde exponit figmentū ſubdens.Recordatus eſt qm̄ puluis ſumus: homo ſicut fenū dies eius tanqͣꝫ flos agriſic efflorebit.Recordatꝰ eſt) miſcd̓iter. tūc dn̄s quaſi obliuiſcit̉ qn̄ nō miſeret̉ ⁊ tūc videt̉ quaſi recordari qn̄ ei placet miſereri (qm̄ puluis ſumꝰ) et origine et reſolutōe quantū ad corpus vn̄ niſi aquis mīe ſue nos irrigaſſet a qͦlibet ventoꝝ flatu ꝓijceremur (hō enī hoc habꝫ ꝙ (ſicut fenū)id eſt herba ad modicū virens ⁊ cito areſcenseſt (dies eius) .i. felicitas vel vita eius vel ſtatiſle noīatiuꝰ hō abſolute vt locū habeat ſeq̄nsrelatio ſcꝫ eius ⁊ (tanqͣꝫ flos agri) qui cito tranſit (ſic efflorebit) .i. ad tꝑs paruū ſic florebit. vl(efflorebit) .i. deflorebit et florere deſinet. Attende o homo in hoc verſu qͥd ſis.Qm̄ ſpūs ꝑtranſibit in illo et nō ſubſiſtet: et nō cognoſcet amplius locū ſuū.Qm̄ ſpūs) .i. anima in hoīe exn̄s (ꝑtranſibit in illo) in morte et egrediet̉ ab eo et illo egreſſo (nō ſubſiſtet) homo ⁊ tunc omnis iocūditas viriditatis eius traditur obliuioni (⁊ nōcognoſcet) ſpūs (ampliꝰ locū ſuuꝫ) ſcꝫ corpusin quo habitauit vt reuertat̉ ad habitandū ineo in hoc mūdo. Talis eſt vindicta pctītaliseſt pena inobedientie. Conſidera ergo homoin te ip̄o corruptionē ⁊ mortalitatē quā habesa pctō ⁊ ex tua pena recognoſce quāta ſit culpa nō cuſtodire dn̄i mandata. Et dum tua attendis humilitatē ⁊ vilitatē noli extolli quicquid enī melius eris gr̄a illiꝰ eſt et miſcd̓ia nōtua iuſticia. Unde ſequit̉.Miſcd̓ia autē dn̄i ab eterno et vſqꝫ ineternū: ſuꝑ timentes eum.Miſcd̓ia aūt dn̄i ab eterno) .i. a mundi pͥncipio (et vſqꝫ ineternū) .i. ſine fine. Uel (ab eterno) ꝓpoſita ⁊ p̄finita qꝛ ab eterno fuit in co ꝓpoſituꝫ miſerēdi (⁊vſqꝫ ineternū) ꝑmāſura erit
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten