nunquā fatiget̉ animꝰ et ſic qͥcqͥd eſt hoīs applicet̉ laudibꝰ diuinis. Et ex intēſo affectu idēreplicat vt magis exhortet̉. d.Denedic anima mea dn̄o: et noli obliuiſci om̄s retributōes eius.Benedic/ inqͣꝫ (anima mea dn̄o) et vt ſemꝑbn̄dicas (noli obliuiſci) tāqͣꝫ ingrata (om̄s retributōnes eius) .i. bn̄ficia que tibi retribuit qͥbona ꝓ malis reddidit. que vere magna ſunt.homo quippe ad imaginē dei factus ꝓ ſimilitudine quam deo debebat reddidit diſſimilitudinē ⁊ ꝓ his malis retribuit deus bona inſpirando pnīam ⁊ p̄ſtando veniā ⁊ alia multiplicia. Cogita ergo omnia mala tua qꝛ qͣꝫ ml̓ta ea ſunt tam multe bone retributōis dei ſuntNon enim ante oculos tuos poterūt eſſe retributiōes dei niſi ante oculos tuos fuerint pctātua. Unde ſubdit retributōes.Qui ꝓpiciat̉ omnibꝰ iniquitatibꝰ tuis:qui ſanat om̄s infirmitates tuas.Qui ꝓpiciat̉ omnibꝰ iniquitatibꝰ tuis originalibꝰ ⁊ actualibꝰ eas remittendo ſi volueris ⁊vere penitueris (qui) poſt remiſſionē etiaꝫ (ſanat om̄s infirmitates tuas) que relinquunt̉ expctō vt eſt ꝓnitas ad malū quā ſanat impediēdo ꝯſenſum ⁊ difficultas ad bonū quaꝫ ſanatexpediendo ꝓceſſuꝫ. Sanat etiā infirmitatesanime nunc fouēdo blandis nūc ſecādo aſperis ⁊ generalit̓ om̄s infirmitates ſanat taꝫ corꝑales qͣꝫ ſpūales quantū ad ſalutē anime ſpectat. omnipotenti enī medico nullus inſanabilis languor occurrit.Qui redimit de interitu vitā tuaꝫ: quicoronat te in miſcd̓ia et miſeratōibꝰ.Qui redimit) precio ſui ſanguinis (de interitu) eterno .i. de morte quā incurriſti ꝓpter peccatū (vitā tuā) quam ꝑdidiſti deū offendēdo etab eo recedendo qui ſi viceris etiā (coronat te)poſt certamē .i. coronare diſponit ī celeſtibꝰ nōtn̄ tuis meritis ſed (in miſcd̓ia) ſua (et miſerationibꝰ) .i. miſcd̓ie effectibꝰ. Coronat nos deus ad gloriā nō ex nr̄a iuſticia ſed in ſua mīanō ex nr̄is oꝑbꝰ ſed in ſuis miſeratōnibꝰ poſtcoronā quid agam. Sequit̉ ⁊ dicit.Qui replet in lonis deſideriū tuū: renouabit̉ vt aquile iuuentus tua.Qui) etiā (replet) .i. ſatiabit (in bonis) celeſtibꝰ ⁊ eternis que hic deſiderabas (deſideriuꝫtuū) quo hic ad ea ſuſpirabas. Manifeſtatōeglorie ſue nos ſatiabit. ſatiabor inqͥt cuꝫ apparuerit gloria tua. Ibi quidē ſacietas cum deſiderio ⁊ deſideriū cum ſacietate erit. nec deſideriuꝫ penā nec ſacietas faſtidiū pariet ⁊ hoc eritqn̄ (renouabit̉ iuuētus tua) ſcꝫ in futura reſurrectōe primitiua reſumpta imagine vt a veteriin nouū hominē muteris (vt aquile) que ad ſenectutē deueniens quibuſdā modis in iuuentutem reparat̉. Et quō id fieri poſſit demonſtrat. Quia eſt.Faciens miſcd̓ias dn̄s: et iudiciū omnibus iniuriā patientibꝰ.Faciens) modo ⁊ in futuro (miſcd̓ias dn̄s)ſed miſcd̓ibꝰ qm̄ ip̄i mīam ꝯſequunt̉. Illi ſūtqui inimicos diligūt ⁊ in ſe peccantibꝰ dimittunt ac indigentibꝰ ſubueniūt. Non eſt aliudvehiculū quo ꝑducamur ex hac vita ad celeſtem patriā niſi miſcd̓ia ſic enī in te facit mīamdeus ſi miſertꝰ fueris. Ꝙ ſi non feceris mīamſed iniuriātime qꝛ ⁊ dn̄s eſt (faciens iudiciū)vn̄ ait mihi vindictā ⁊ ego retribuā ⁊ hoc (iniuriaꝫ patientibꝰ) qꝛ punit iniuriā faciētes necmalū relinqͥt impunitū. Deinde ſubiūgit bn̄ficia antiqͥs collata vt nos ſperemꝰ ſil̓ia.Notas fecit vias ſuas moiſi: filijs iſraelvoluntates ſuas.Notas fecit vias ſuas moiſi) ꝑ quas rite eſtincedendū pijs ſcꝫ p̄cepta ⁊ mādata legis et ꝑmoiſen notas fecit filijs iſrl̓ voluntates ſuas)quid velit aut nolit ꝑ moiſen ⁊ filios iſrl̓ om̄siuſtos intellige qꝛ moiſi .i. ei qui legē ſpiritaliter intelligit ⁊ filijs iſrl̓ veris ꝑ fidē deū cernentibꝰ et in quibꝰ nō eſt dolus notas facit ſuas vias et volūtates. In lege maguū eſt myſteriū q̄ideo data eſt vt creſcente pctō hūiliarent̉ ſuꝑbi humiliati ꝯfiterent̉ ꝯfeſſi ſanarent̉. Iſte ſūtvie occulte quas notos fecit dn̄s deuſ moiſi ꝑquem legē dedit qua pctm̄ abundauit vt ſuꝑabundaret gr̄a. Aliqn̄ enī videt̉ ſibi homo ſanus ⁊ egrotat ⁊ ꝙ egrotat nō ſentit: medicū nōquerit. Auget̉ morbꝰ creſcit moleſtia queriturmedicus ⁊ ſanat̉ egrotus.Miſerator et miſericors dn̄s: longanimis et multū miſericors.Miſerator) in actu et exhibitōe (et miſericors) in natura ⁊ voluntate eſt (dn̄s) et hoc culpas remittendo ⁊ penas relaxādo ⁊ qꝛ miſericordiā neceſſario ſequit̉ patientia ſubdit (longanimis) .i. patiens diſſimulando ac peccantes diu ſuſtinendo ⁊ ad penitentiā expectādo.(et multū miſericors) multos pctōres multotiens ⁊ multis modis reuocādo ⁊ redeūtes recipiēdo nec eſt vllū pctm̄ qd̓ penitēti nō remittit etiā ſi blaſphemꝰ fuerit nec tm̄ pctā remittitſed ⁊ dona ſuꝑaddit. Uocat multis mōis adcorrectōꝫ ⁊ pn̄iam. vocat bn̄ficijs creature. vocat imꝑtiendo tꝑs viuēdi. vocat ꝑ lectorē. vo
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten