Initio tu dn̄e terrā fundaſt: et oꝑa manuum tuarū ſunt celi.Initio) tꝑis (tu dn̄e terrā fundaſti) qͥ eternitate tua p̄cedis om̄ia que feciſti. ſine initio eī ante creaturas extitiſti (et oꝑa manuū tuaruꝫ) .i.verbi ⁊ virtutis (ſunt celi) qꝛ qd̓ v̓bo facit hocet manu .i. virtute ⁊ ꝑ iſta duo ſcꝫ celū ⁊ terrā intelligunt̉ om̄s creature a deo facte. ꝑ terrā etiāeccl̓ia ⁊ ꝑ celos apl̓i poſſunt intelligi in quibꝰcelis manēs deus intonuit p̄ceptis choraſcauit miraculis irrigauit terraꝫ imbre veritatis.Et ſicut ante omnia creata fuiſti ita poſt mutata ꝑmanebis. Unde ſubdit.Ipſi ꝑibūt tu aūt ꝑmanes: et om̄es ſicut veſtimentū veteraſcent.Ipſi) ſcꝫ celi ⁊ multo magis terra (ꝑibunt)ꝯflagratōne ignis quo ad aliquā diſpoſitionēſcꝫ ſcd̓m qualitatē de celis ꝓximis terre hocconſtat de ſuꝑioribꝰ aūt certu nō eſt. Uel (celi) .i. iuſti ſcd̓m corpus ꝑibūt ſed in meliꝰ mutabunt̉ in reſurrectō ne (tu aūt ꝑmanes omninō ſemꝑ immutabilis qui mutari nō potes (etom̄s ſicut veſtimentū veteraſcent) a ſtatu in qͦſunt qd̓ nō de angelis accipi poteſt ſed de mutabilibꝰ ſcꝫ de celis ad litera vel de ſanctis quiveteraſcent ſicut veſtimentū .i. ſcd̓ꝫ corpus qd̓more veſtis ꝯſumit̉ ſed in meliꝰ mutabunt̉.Et ſicut opertoriū mutabis eos et mutabunt̉: tu autē idem ipſe es: et anni tuinō deficient.Et ſicut opertoriū mutabis eos) celos (etmutabunt̉) a ſtatu ſuo in meliorē qꝛ iam corruptioni ſicut ante nō ſubiacebūt. vel celos. i.ſanctos mutabis vt vicioꝝ ſorde mūdati pulchriores fiāt ⁊ mutabunt̉ ad eternitatē (tu aūidem ip̄e es) .i. idem̄ ꝑmanes ſine mutatōne (⁊anni tui) qui erunt in generatōe ⁊ generationēid eſt duritia tua que in ānis apud nos diſtinguitur (nō deficient) et nullo fine claudent̉ qꝛeternitas tua immutabilis ꝑmanet. Deinde ſequit̉ hilaris ꝯcluſio oſtendens ꝙ ⁊ nos ibi eſſe poterimus.Filij ſeruoꝝ tuoꝝ habitabunt: et ſemeneoꝝ in ſeculū diriget̉.Filij ſeruoꝝ tuoꝝ) .i. apl̓oꝝ qui ꝑ p̄dicationem eoꝝ ī fideſūt geniti et nō tm̄ ip̄i ẜui (habitabūt) ⁊ ꝑſeuerabūt ī tuis ānis nō deficiētibꝰet eternaliter corā te (et ſemē eoꝝ) .i. imitatoreset tota ſequēs generatio electoꝝ (in ſeculū dirigetur) .i. ineternū qꝛ ſemꝑ actu ⁊ ꝯtinue in deum ferent̉ et dirigent̉ ad appetenduꝫ eternitatēet ineternū manebūt. Uel (filij ẜuoꝝ tuoꝝ habitabūt) ibi i. ſerui ꝑ bona oꝑa quaſi ꝑ filios.nemo enim ibi habitabit niſi ꝑ oꝑa ſua. Nonenim qui dicit dn̄e dn̄e. ſed qui facit voluntatēpatris ip̄e intrabit in regnū celoꝝ (et ſemen eorum) .i. oꝑa ſine quibꝰ nullus intrat ⁊ vn̄ fructus eternus metitur (in ſeculū .i. ineternū (diriget̉) qꝛ nihil totū intrat. Noli ergo eſſe ſterilis ſi intrare ⁊ habitare vis ſed p̄ermitte fetusoperū quos ſequaris. p̄cedant te oꝑa tua ꝑaretibi epulas eterne refectōis: filij tui te ducāt adterrā ꝓmiſſionis.Pratio.¶ Exorabilis dn̄e intende in orationē ſupplicum tuoꝝ vt qͥ in pctīs detenti tanquā fenuꝫaruimꝰ reſpectu celeſtis miſcd̓ie ſubleuemur.Per dn̄m no.¶ Excitatio ad dei laudē et gr̄aꝝ actionem ꝓ multis beneficijs collatis et ꝯferendis et in omnibꝰ eius operibꝰ.pͣs. cij.EEnedic anima mea dn̄o: et omnia que intra me ſunt nomini ſancto eius.Auctor pſalmi ꝓph̓a dauid. Titulus hic eſtpſalmus ſcꝫ iſte fit ipſi dauid ſcꝫ vero chriſto.hoc eſt laus iſta que hic cantat̉ fit chriſto nonalij poſt p̄dictas quidē preces pauꝑis ſequūt̉hic p̄conia gaudentis. primo ſeip̄m ad laudādum deū exhortantis atqꝫ in hoc ſe ceteris exemplū ꝓponentis. Materia enumeratio beneficioꝝ dei multipliciū. Intētio monere ad deuotaꝫ laudē dei ꝓ tantis ſuis beneficijs. Sententia in generali ꝓph̓a in iſto pſalmo in ꝑſona cuiuſlibet fidelis excitat ſpm̄ humanuꝫ ſcꝫꝓpriū ſpiritū angelicū vniuerſitatē creaturarūad laudandū deū enarrans ⁊ enumerans ml̓titudinē beneficioꝝ collatoꝝ et conferendoꝝ.Sentētia in ſpeciali ꝓph̓a ergo in ꝑſona generalis iuſti loquens ⁊ qd̓ ſibi hoc omnibꝰ ꝯſulens qꝛ om̄s qͥ in chriſto ſunt quaſi vnus homo ſunt ſcd̓m ſuperiorē vim anime .i. rationēexhortat̉ animā ad benedicendū deū dicens.(Benedic) .i. laudem dic̄ ⁊ gr̄as redde ꝓ bebeneficijs o (anima mea dn̄o) et lauda eum qͥdicit ſacrificiū lauuis honorificabit me Nonenim habemus quid ei ex tantis beneficijs retribuamꝰ niſi vt eum inceſſanter laudemꝰ ⁊ nōficte ⁊ oretenus ſed ex intimis omnibꝰ. Undeſubdit̉ (et omnia que intra me ſunt) .i. interio.ra mea ſcꝫ om̄s cogitatōes oēs vires bona naturalia ⁊ gratuita bn̄dicite (nomini ſctō eius)vt ſi aliqn̄ foris ceſſat lingua a laude dei nunqͣꝫ ceſſet a laude eius affectus interioris animi ⁊ ſi aliquādo in laude eius fatigat̉ corpus
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten