Scribant̉ hec in generatōe altera: ⁊ populus qui creabit̉ laudabit dn̄m.Scribant̉) nunc (hec) que dicunt̉ de miſeratione ſyon ⁊ eius edificatōe (in generatōe altera) .i. ad ꝓphetiſandū nouū teſtamentū. Uel(ſcribant̉) ab euāgeliſtis ⁊ memoriter teneant̉hec que fiūt in edificatōe ſyon (in generatōe altera) .i. ad opus generatōnis alterius ſcꝫ noueꝓfutura vt de tantis bn̄ficijs deū laudet ideoſubdit̉ et ita (ppl̓us) acquiſitiōis (qui creabit̉)in bonis oꝑbꝰ (laudabit dn̄m) de ſua reꝑatōeEt qꝛ ſupra dixit edificabit dn̄s ſyon ⁊ iteruꝫſcribant̉ hec in generatōe altera. modo vtrūqꝫdeclarat ſcꝫ quomō edificauit ⁊ quid dixit eſſeſcribendū dicens.Quia ꝓſpexit de excelſo ſancto ſuo: dn̄sde celo in terrā aſpexit.Quia ꝓſpexit) oculo ſue miſcd̓ie (de excelſo ſctō ſuo) ſcꝫ habitaculo .i. de ſinu pr̄is ⁊ aperit euidentiꝰ qd̓ dixit (dn̄s) excelſus (de celo) celoꝝ (in terrā aſpexit) ad hūiles ꝓph̓a ꝓpter cercertitudinē dicit vt p̄terita que tūc adhuc erātfutura ꝓſpexit dn̄s ex alto vt humiles videretet inde ad hūiles humilis veniret ⁊ ex alto factus eſt humilis vt humiles exaltaret reſpexitvt miſeret̉. Deſcēdit vt vincula quibꝰ nexi eramus abſolueret. Unde ſequit̉.Ut audiret gemitus cōpeditoꝝ: vt ſolCueret filios interemptoꝝ.Ut audiret gemitus cōpeditoꝝ) ſcꝫ ſctōꝝ qͥlegalibꝰ vinculis aſtricti cum gemitu orabantvt deus mundū a pctīs ſolueret vel ſctōꝝ quiſunt cōpediti timore dei et diſciplina eius qͥbꝰligati martyres dura ſuſtinebāt vel penitentiūqui prius erant aſtricti rhetibꝰ pctōꝝ (et vt ſolueret) .i. liberaret a paternis erroribꝰ vl̓ nodispctōꝝ (filios) viuentes in mūdo (interēptoꝝ)fraude diaboli .i. occiſoꝝ ſeu mortuoꝝ ⁊ damnatoꝝ ne ſic dānarent̉ ſicut pr̄es eoꝝ. Ad hocaūt audiuit ⁊ ſoluit.Ut annūcient in ſyon nomen dn̄i: ⁊ laudem eius in hierl̓m.Ut) ſoluti iam (annūcient) primo (in ſyonſid eſt in eccl̓ia pͥmitiua (nomē dn̄i) .i. laudē dedei eſſentiā (et) deinde (laudeꝫ eius) ſcꝫ oꝑa (inhierl̓m) .i. in generali eccl̓ia ad hoc enī a diabolicis ⁊ pctōꝝ laqueis ſoluunt̉ vt laudē annuncient in eccl̓ia. Uel vt aunūcient in ſyonque ſpeculatio dicit̉ .i. in pn̄ti eccīa que adhucpͦ ſpeculū videt ⁊ gloriaꝫ dn̄i a longe ſpeculat̉ſet laudē eius in hierl̓m) celeſti que viſio pacisdicit̉ cuius habitatores facie ad faciē vidēteslaudant eum ineternū. annūcient inquā.In cōueniendo ppl̓os in vnum: et reges vt ſeruiant dn̄o.In cōueniendo) .i. ad ꝯueniendū (ppl̓os invnū) .i. in vnitatē fidei ⁊ moꝝ (et) ſil̓r (reges) terrarū ⁊ pͥncipes ppl̓oꝝ ad hoc (vt ſeruiāt dn̄o)vniuerſi. hoc eſt vt faciāt magnos mediocreset ꝑuos cōuenire in eccl̓iaſticā vnitatē vt om̄sſeruiant dn̄o qͥ eis miſcd̓iter dignatus eſt ſubuenire. Exauditi ſunt ergo qui erant in p̄ſſuraet humilitate vt eſſet nr̄is tꝑibꝰ eccl̓ia in tantagloria vt iam regna que ꝑſequebant̉ ip̄a ſeruiant dn̄o. Illis aūt annunciantibꝰ.Reſpondit ei in via virtutis ſue: paucitatem d̓ierū meoꝝ nuncia mihi.Reſpondit) eccl̓ia vocata (ei) ſcꝫ dn̄o credēdo. gr̄as agendo. bene viuendo. gratulando etobſequēdo. nō ꝯtempſit ſed vocata rn̄dit et cōpluta fructū reddidit vocata eſt eccl̓ia ⁊ rn̄ditdn̄o qn̄ quiſqꝫ pctōr gr̄as ei agit vocatꝰ ab illoIlle vocat iſte rn̄det nō voce ſed corde nō lingua ſed vita ⁊ hoc (in via virtutis ſue) .i. reuerſus ⁊ poſitus in via virtutis ac gr̄e ⁊ pnīe ⁊ reſpondendo orauit. d. O deus (paucitatē) ⁊ breuitatē (dierū meoꝝ nuncia mihi) .i. breue tꝑsvite mee fac me attendere ne tranſitorijs inheream. valde enī ad eternitatē aīe ꝓficit cum eideus breuitatē vite ſue ad memoriaꝫ reducit.Nam cum finē ſuū ꝓximū cogitat minus eaꝫpeccare delectat hinc dicit̉. Memorare nouiſſima tua ⁊ ineternū nō peccabis. vn̄ ⁊ Hiero.ph̓ia vera eſt aſſidua mortis meditatio. Et qꝛtendo ad eterna.Ne reuoces me in dimidio dierū meoꝝin generatōe et generationē anni tui.Ne reuoces me in dimidio dierū meoꝝ) p̄ſentiū .i. ne ſinas me reuocari ad tranſacta vitam pctōrū ſed hos dimidios dies et futuroscōtinuē. Cum nos deus vocat ad ea que antenos ſunt inuitat. cuius reuocare eſt cum ad eaque retro ſunt nos cadere ꝑmittit. p̄ſentes verodies quantūcunqꝫ ſint boni nō ſunt niſi dimidij ⁊ imꝑfecti niſi addant̉ eterni. Orat ergo neeum in dimidio dierū reuocet .i. ne hoc ꝙ tꝑaliter viuit obliuiſcendo a curſu celeſtiū ad tꝑalia amanda corruat. Minus enī eternā diligimus cuꝫ in delectatōe p̄ſentis vite oculos cordis intendimꝰ. Cum ꝟo tranſitoriā omnia cogitamus magis ad amāda celeſtia excitamurdies enī mei exigui ſunt ſed (in generatōe ⁊ generationē) .i. ineternū ſunt (anni tui) qͥ nō tranſeunt nec mutāt̉ de quibꝰ fac me ſatagere. Anni dei eternitas eius eſt vbi nihil eſt preterituꝫvel futurū vbi nō eſt niſi eſt. Quia.