Iupra deſcribit̉ merito vtraqꝫ p̄dicta confeſſioexhibet̉. Materia: cōfeſſio gemina ſcꝫ peccatorum et laudis quā hic indicit diuerſis. Intentio: monere ad vtranqꝫ cōfeſſioneꝫ nō vnūangulū terre ſed totius terre habitatōꝫ. Sententia in generali: ꝓpheta in iſto pſalmo docetet inducit oēs deū alacriter laudare et peccatainceſſanter plangere qꝛ nec in malis eſt deſperandū nec in bonis animus debet eſſe elatus.Snīa in ſpeciali. Ad laudē ergo monens nōvnum angulū terre hortatur ſꝫ ſicut vbiqꝫ nouit ſeminatā benedictōeꝫ ita vndiqꝫ exigit iubilationē. dicens. Gubilate) .i. exultate et ineffabili leticia aggaudete (dn̄o) redemptori noſtro non alij (oīs terra) .i. om̄es habitantes interra qꝛ vbiqꝫ bn̄dictio eſt ſeminata. Iubilatio aūt vera fit voce et corde. Qui enī iubilaterumpit in quandā vocem exultatōis ſine verbis ita vt appareat eum ip̄a voce gaudere ſꝫ qͣſi repletū nimio gaudio non poſſe hoc verbisexplicare. Talis ergo laudatio dn̄m decet vtſicut ipſe a nobis cōprehendi nō valet ita magnitudo laudis eius paruitatē noſtri animi ſuperet (ſeruite dn̄o) qꝛ ꝑ chriſtū eſtis liberati (inleticia) ⁊ hilaritate animi nō neceſſitate ⁊ īuitiſed charitate ⁊ voluntarij aliter enī ſeruitꝰ deonō eſt acceptabilis qꝛ hilarē datorē diligit deꝘſi in dei ſeruitio aliqͥd moleſtie ꝓpter deū patimur nō iō a leticia anī recedere debemꝰ. vbienī maior p̄ſſura ibi maior acquirit̉ gl̓ia.Introite in ꝯſpectu eius: in exultatōe.Introite in ꝯſpectu eius in exultatōe) .i. intrate ad ꝯſcientias vr̄as ⁊ in ꝯſciētijs exultatevbi deus videt quaꝝ teſtimonio adiſcetis in qͥbus vobis ſit exultādū. hinc de ſancta electoeccl̓ia dicit̉ oīs gloria eius filie regis abintusEt paulus. gl̓ia nr̄a hec eſt. teſtimoniuꝫ ꝯſcīenre. facile eſt exultare foris lingua in cōſpectudei ⁊ in ꝯſcīa exulta. Sunt enī nōnulli qui deſeruitute dei nō intus corā dn̄o ſed foris coraꝫhoībꝰ gaudent ⁊ dum exteriꝰ de bono oꝑe gloriant̉ intus a fructu ⁊ mercede boni oꝑis vacuant̉. Et quicūqꝫ ſeruitutē dn̄o exhibetis.Scitote qm̄ dn̄s ipſe eſt deus: ip̄e fecitnos et nō ipſi nos.Scitote) ſine dubio (qm̄ dn̄s ieſus chriſtꝰnatus in carne ad cuius laudē vos inuito (ip̄eeſt deꝰ .i. creator omniū nō homo tm̄. hoc ſpecialiter dicit cōtra iudeos. q. d. nō vileſcat nobis quē crucifixiſtis. Et patet ex effectu ꝙ ip̄eſit deus qꝛ ip̄e fecit nos reādo ⁊ refecit recreando oīa enī ꝑ ip̄m facta ſunt(⁊ nō ip̄i) fecimꝰſnos) qꝛ omne bonū noſtrū ex eo eſt nō ex nobis et nihil habemꝰ qd̓ nō ab ipſo accepimꝰvn̄ pōt intelligi de oꝑbꝰ creatōis ⁊ nature velde oꝑbꝰ recreatōis ⁊ gr̄e. ab eo enī ſumus nōſolū corꝑalit̓ facti ſꝫ etiā ī nouū hoīem recreati ⁊ hoc nō nr̄o merito ſed ſuo dono. Et iō.Ppl̓us eius et oues paſcue eius introite portas eius in ꝯfeſſione: atria eius inhymnis ꝯfitemini illi.Populus eius) quē ip̄e rex ſua bonitate regit et dirigit (et oues paſcue eius) quas ipſe paſtor verbo vite paſcit ⁊ ad paſcua eterna ꝑducit ad quoꝝ introitum nos hortat̉ cum ſubdit(introite portas eius) et initiū bone ꝯuerſationis (in cōfeſſione) ſcꝫ peccatoꝝ .i. aˡ ꝯfeſſionepeccatoꝝ incipite intrare portas eius quas nemo p̄t ingredi niſi ſe peccata cōfitendo purgauerit. porte quippe illoꝝ paſcuoꝝ .i. vite eterneſunt oꝑa iuſticie: ad quas portas ꝑ cōfeſſionēintratur. Quiſquis enī vult bene oꝑari et bn̄operando portas iuſticie ingredi prius debetcōfiteri pctā ſua qꝛ initium bonoꝝ cōfeſſio eſtpctōꝝ ⁊ adite et introite ſpe et deſiderio (atriaeius) .i. amplitudinē celeſtis beatitudinis ⁊ cūvere intraueritis gr̄e plenitudine ꝑcepta tunc(in hymnis) .i. in laudibꝰ (cōfitemini illi) gratias agentes liberatori. q. d. cum intratis vosrep̄hendite cum intraueritis ip̄m laudate. Inintroitu portaꝝ eſt confeſſio. in ꝑuentione vero atrij laudatio. Et in his omnibꝰLaudate nomē eius qm̄ ſuauis eſt dn̄sineternū miſcd̓ia eius: et vſqꝫ in generationem et generatōꝫ veritas eius.Laudate .i. cū laudibꝰ p̄dicate (nomē eius)ſcꝫ dn̄i nunc ⁊ in futuro. et merito qꝛ dum laudatur dulceſcit vn̄ ſubdit (qm̄ ſuauis eſt dn̄s)et dulcis laudanti. laus dei eſt vita aīe. cū enīdeuꝫ tota deuotōne laudamus et toto cordisaffectu eius amore accendimur tūc ſentimusqͣꝫ dulcis et ſuauis eſt dn̄s: Et illa ſuauitas etſpiritalis dulcedo cibus aīe eſt. Nihil gͦ vtilius p̄t facere anima qͣꝫ laudare eum a quo facta eſt. (ineternū) eſt (miſcd̓ia eius) hic nobisparcendo et peccata dimittendo ac poſtmodūin eterna vita nos ſuſcipiendo. hic liberat ⁊ infuturo coronat (et vſqꝫ in generationē ⁊ generationem) eſt (veritas eius) implens ꝓmiſſa .i.in generatōne pn̄ti et terrena que parit mortales: ac futura et celeſti que parit immortales ꝑſeuerabit qd̓ ꝓmiſit ſꝫ hic eſt in ꝓmiſſione ibiin donatōne: hic ad fidem ibi ad viſioneꝫ. hicquaſi per ſpeculum et in enigmate ibi facie adfaciem.Oratio.s 3