Iubilamus tibi eterne dn̄e in leticia ⁊ exultatione poſcentes vt dum porte pectorum noſtrorum in tuis laudibꝰ reſerant̉ ſemꝑ ad miſericordiā veritatēqꝫ pandantur. Per. d.Pſalmus de forma recte viuendi etad ꝑfectionē ſanctitatis ꝑueniendi docens et monens bona appetere et malapͣs. C.reſpuere.Iſericordia ⁊ iudiciū cantabo tibi dn̄e: pſallā ⁊ intelligam in via immaculata quando venies ad me.Auctor pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus eſt.Pſalmus ipſi dauid Et eſt ſenſus: pſalmus ille attribuitur ipſi dauid .i. chriſto. vt hoc totūqd̓ hic docemur virtutibꝰ chriſti applicetur qꝛomne bonū noſtrū a deo eſt ⁊ chriſto attribuēdum et cōpetit hec vox capiti ⁊ corꝑi. Iſte p̄shoc centeſimo loco ponit̉ qꝛ ſicut iſte numerꝰeſt ꝑfectus ita iſte pſalmus cōtinet ⁊ docet formam ꝑfecte ſanctitatis. hic enī docemur bona appetere ⁊ mala renuere Materia forma recte viuendi ⁊ ꝑfectio ſanctitatis. fidelis enī anima que in pſalmo quinquageſimo ꝑ lamentapnīe vitā ſuā correxit in hoc centeſimo ꝑfectōnem vite ſue alijs formā bene viuendi ꝓponit.Intentio monere bona appetere ⁊ mala renuere que eſt ꝑfecta ꝯuerſatio vite. Snīa in generali ꝓph̓a in iſto pſalmo in ꝑſona chriſti vel eccleſie ſeu cuiuſſlibꝫ ꝑfecti docet formā recte viuendi ⁊ ſpecialiter inſtruit maiores vt ſe deuote habeant erga deū mūde ⁊ honeſte ad ſe ip̄oſiuſte ad ſubiectos et ꝓximos. Snīa in ſpeciali de miſcd̓ia gͦ ⁊ iudicio ꝓponens ait chriſtusin membris. Miſcd̓iam) que modo eſt(et iudiciū) qd̓ erit in futuro (cantabo) .i. iocūde annunciabo (tibi o dn̄e) .i. ad tuū honorē qͥ vtroqꝫ laudabiliter vteris. qꝛ niſi ꝑ indebitā mīamnemo liberabit̉ ⁊ niſi ꝑ debitū iudiciuꝫ nemodānabit̉. Nemo gͦ ad impunitatē de miſcd̓iadei p̄ſumat ⁊ pnīam ꝯtemnat qꝛ eſt ei et iudicium ⁊ nemo in melius cōmutatꝰ iudiciū timeat qꝛ eſt ei et miſcd̓ia. hic eſt aūt tꝑs miſcd̓ie. infuturo tp̄s iudicij ⁊ ꝓpter hec duo (pſallā) .i. inhilaritate bn̄ oꝑabor (et intelligā) .i. diligenterattendam (in via immaculata) ambulando etiuſte agendo (qn̄ venies ad me) modo ꝑ gr̄aꝫvel in obitu ſeu in ſcd̓o aduentu. deinde exponit que ſit via immaculata.Perambulabā in innocētia cordis meiin medio domus mee.Perambulabā) .i. ꝑfecte ambulabā ⁊ delectabar (in innocentia cordis mei .i. in puritate cōſcientie vitando oīa facinora et hoc exponendo ſubdit ſcꝫ (in medio domus mee). i. cordis mei. domus enī nr̄a eſt cor ſiue ꝯſcīa vbiquiete habitat et ambulat qͥ bn̄ ſibi ꝯſcius eſtet ꝯſcientiā purā habet. in corde etiā ambulare eſt interiora cordis ſollicite ꝑſcrutari. Sancti etenī viri qͦtidie cor ſuū inquirūt ⁊ diligent̓tūc interiora ſua diſcutiūt ne quid ibi forte lateat qd̓ oculos diuine maieſtatis offendat. deinde innocentiā ꝑ partes exponit.Nō ꝓponebā ante oculos meos rē iniuſtam: facientes. preuaricatōes odiui.Nō ꝓponebam ante oculos meos rem iniuſtam) .i. nō diligebā rem malaꝫ. res enī quediligitur ante oculos frequenter habet̉. priuseſt ergo rem malā nō diligere: deinde etiā odire vnde ſequit̉ (faciētes p̄uaricatōes) .i. tranſgreſſiones a via legis ⁊ mandatoꝝ dei (odiui)etiā amicos et ꝓximos nō quidē ex eo ꝙ eranthoīes ſꝫ ex eo ꝙ p̄uaricatores. non naturā ſedculpam. nō res ſed vicia. aliud eſt enim amareꝙ facti ſunt: aliud odire qd̓ faciūt. deinde exponit quos dicat p̄uaricatores ſubdens.Non adheſit mihi cor prauū: declinantem a me malignū nō cognoſcebam.Nō adheſit mihi) ꝑ amorē et amicitiā (corprauum) .i. homo praue volūtatis qui p̄uaricatur corde diſcrepans a deo ſicut rectum corhabens ꝯformat ſe deo. q. d. nō cōſenſi nō rectis ſꝫ ſicut cor meū in omnibꝰ rectū erat ita rectis corde ſolūmodo adherebat (declinantē ame) .i. diſſimilem mihi nō me imitantē (malignum .i. maliuolū ⁊ malo igne vicioꝝ ignitū(non cognoſcebā) .i. nō approbabam nō mihi placebat. d.Detrahenteꝫ ſecreto ꝓximo ſuo: huncperſequebar.Detrahentē ſecreto ꝓximo ſuo) et in abſentia famā boni minuenteꝫ qꝛ palam detraherenō audet qui falſa tenet hūc ꝑſequebar) arguendo increpando ne hoc ageret. Ecce ꝑſecutor bonus nō hoīs ſꝫ pctī. Eſt ſane hoc viciūqd̓ in primis debeat extingui et ab his qui ſeip̄os inſtituere volunt prorſus excludi. Nihilenī tam inquietat aīam. nihil eſt qd̓ ita mobilem mentē ac leuem faciat qͣꝫ facile totū credere et obtrectoꝝ verba temerario aſſenſu mentis ſequi. hinc enim crebre diſſenſiones. hincodia iniuſta naſcunt̉. hinc eſt qd̓ ſepe de amiciſſimis etiā inimicos facit: dū cōcordes quidem ſed credulas aīas maliloqua lingua diſſociat At cōtra magna quies animi magnaqꝫ