tibus id eſt hereditarie et tanqͣꝫ hereditatē poſſidebis omnes gentes et ideo iudica eas tanquam tuo dominio ſubiectas. Tunc enī erūtom̄s electi immobiliter ſubiecti ordini ſue miſericordie ⁊ reprobi ordini ſue iuſticie.Oratio.Da nobis dn̄e ſcd̓m preceptū tuum ab iniquitatis iudicio declinare: pauperūqꝫ neceſſitatibus ſubuenire: vt mereamur filiorū tuorūnumero copulari. Per dn̄m.¶ Pſalmus de ſcd̓o aduentu chriſti adiudiciū et de graui perſecutōe fideliū acmultiplici vel hic vel in futuro punitione ꝑſequentiū.pͣs. lxxxij.Eus quis ſimiliserit tibi: ne taceas neqꝫ compeſcaris deus.Auctor pſalmi ꝓph̓a dauid. Titulus eſt canticum pſalmi aſaph. ⁊ eſt ſenſus. canticū iſtudquod dicitur canticū quia agit de iocunditatementis. eſt aſaph id eſt ppl̓i dei qui hic loquit̉.Materia: aduentus chriſti ſcd̓s et grauis ꝑſecutio fideliū a diuerſis malis et iniquis hominibus. Intentio: monere malos vt a ꝑſecutione bonoꝝ deſiſtant: et bonos vt in ꝑſecutionepatientiā habeant. Sententia in generali: ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſona aſaph id eſt populi dimentionē facit de ſcd̓o aduentu chriſtiad iudiciū per quod deterret malos a perſecutione bonoꝝ ac deprecando narrat hoſtiū maliciam et contra eos implorat diuinā iuſticiā.Sententia in ſpeciali: fidelis ergo aſaph preuidens chriſtū in maieſtate iudicaturū qui inhumilitate iudicatus eſt ait. O Deus) chriſte(quis ſimilis) in virtute et potentia (erit tibi iniudicio vbi magnus ⁊ terribilis iudex apparebis et in claritate iudicabis: certe nullus. ac ſidiceret qꝛ non inuenimꝰ ſimilē nō querimusalium adiutorē ⁊ qꝛ talis eris ideo tunc (ne taceas neqꝫ compeſcaris) o(deus) id eſt nō tacebis quin iudices neqꝫ compeſceris quin vindices maloꝝ culpas. Nos taceamus tu iudica: nos cōpeſcamur tu vindica. Culpas enimquas modo aſpicit ⁊ ſilet patienterqꝫ a vindicta ſe cōtinet tunc diſtricte iudicabit et aſperevindicabit.Qm̄ ecce inimici tui ſonuerunt: et quiCoderunt te extulerūt caput.Quoniā ecce inimici tui) ſcꝫ ꝑſecutores noſtri (ſonuerunt) ſtrepitū in ſanctos faciēdo acveritati cōtradicendo ⁊ repugnādoſet qui oderunt te inſanabiliter ⁊ cultū tuuꝫ (extulerūt caput)ꝭ et ſuperbā mentē contra te et tuos ſe erigendo et ſuꝑbiendo tanquā parati ad aggrediendum ⁊ faciendū ardua ⁊ mala multa. Iōcaput extulerūt qꝛ te oderunt ſi enim te amaſſent caput ꝓculdubio humiliaſſent. Ergo quicaput eleuat deum odit. Limeant ergo quodſcriptū eſt omnis qui ſe exaltat humiliabit̉.Super ppl̓m tuum malignauerūt conſiliū: et cogitauer̄t aduerſus ſctōs tuosSuper ppl̓m tuuꝫ malignauerūt conſiliū)id eſt malignū conſiliū inierunt ⁊ diſpoſuerūtad decipiendū ⁊ opprimendū ⁊ addit tuū. q. d.qꝛ tuus eſt nō poterunt vnde irridenter hoc dicit qꝛ nocere nō poſſunt ppl̓o dei ꝓ quo eſt deus. Si enim deus ꝓ nobis quis cōtra nos (etcogitauerūt) maligne et aſtute (aduerſus ſanctos tuos) ſcꝫ iuſtos ⁊ bonos nō ſolum cōtramediocres ſed etiam contra celeſtes viros ſcꝫquomodo diſꝑderent eos ⁊ occiderent. Undſequit̉ conſiliū quo meditati ſunt inania.Dixerūt venite et diſꝑdamꝰ eos de gente: et nō memoret̉ nomen iſrael vltra.Dixerūt) ad inuicē in cōſilio quod inieruntmutuo ſe exhortātes (venite) querentes ſibi innequitia ſua ſocios (vt diſꝑdamꝰ eos de gente) id eſt cōteramus eos vt nō ſint inter gentesvel vt nō ſint gens et nō remaneat in eis vocabulum gentis id eſt tollamus eos de mūdo (etnon memoret̉ nomen) veri (iſrl̓) ſcꝫ fidelis populi (vltra) id eſt ſic deleamus ꝙ nō remaneathuius gentis memoria. Talis enī intentio illorum fuit vt eos ex omni ſocietate hoīm diſperderent ⁊ memoriā nominis illoꝝ penitusdelerent.Qm̄ cogitauerūt vnanimiter: ſimul aduerſuꝫ te teſtamentū diſpoſuerūt tabernacula idumeoꝝ et iſmaelite.Qm̄ cogitauerūt vnanimiter) id eſt cōcorditer vno animo ⁊ aſcenſu deliberauerūt (ſimalyid eſt om̄s quaſi poſſent te eſſe fortiores (aduerſum te teſtamentū) .i. pactū ⁊ placitū firmū inter ſe (diſpoſuerūt) et cuꝫ ſtudio fecerūt mutuoſe colligates ad deſtruendū fideles et loca cultus dei. Deinde incipit inimicos chriſti cōmemorare ſub quibuſdā vocabul̓ gentiū que myſtice eis ꝓpter interp̄tatōes cōueniūt. Un̄ dicit(tabernacula) id eſt ꝯgregatōes (idumeoꝝ) .i.idumei deſcendentes. et dicti ab edom qui eſtet eſau et ſeyr dictus habitantes in tabernaculis. idumei aūt interpretant̉ terreni vel ſanguinei qꝛ terrena amant ⁊ ſanguinē ſitiūt (et iſma