gr̄am in nobis implet̉ cum eruti de ptāte diaholi ꝯtemptis terrenis ad celeſtia mente tranſferimur ⁊ ſcd̓ꝫ paſcua ſpiritualia efficimur oues dei ambulantes in hoc ſeculo velut in deſerto in loco ſolitudinis pnīe apto.Et deduxit eos in ſpe et nō timuerūt: ⁊inimicos eoꝝ oꝑuit mare.¶ Et deduxit eos in ſpe ⁊ nō timuer̄t) qꝛ ſpeseos refouebatꝭ et inimicos eoruꝫ) ſcꝫ egyptios(oꝑuit mare) ſubmergendo eos. in ſpe eternitatis deducimur qm̄ ſpe ſalui facti ſumus et ꝑſpem ambulamꝰ ne timere debeamꝰ. Nam ſideus ꝓ nobis quis ꝯtra nos. Et inimicos noſtros oꝑuit mare qꝛ que ante geſta erant pctāextinguunt̉ ⁊ delent̉ in baptiſmate.Et induxit eos in montē ſanctificatōisſue montē quē acquiſiuit dextera eius.Et induxit eos) nō eoſdē ꝑſonaliter qͦs abſtulit ſed eos noīe ⁊ gēte (in montē ſctīficatōisſue) ſcꝫ in montē ſyon (montē) inquā (quē) eis(acqͥſiuit) inde expellēdo gētes (dextera eius).i. potentia ⁊ fortitudo que p̄cipue ſolet in dextera apꝑere. ip̄i em̄ nō in virtute ſua ſꝫ dei poſſiderunt eum. vbi ſignificat ꝙ ad eccl̓iā ſctāmquā magis vult intelligi multi ſunt ꝯuerſi. ip̄aem̄ eſt mons virtutibꝰ excellens quā (dexteraeius .i. filius eius chriſtus (acqͥſiuit) ⁊ redemitſanguine ſuo ⁊ ſanctificauit lauans eam lauacro aque. in verbo inqͣꝫ ſuos introducitEt eiecit a facie eoꝝ gētes: et ſorte diuiſit eis terrā: funiculo diſtributōis.¶ Et eiecit) de terra ꝓmiſſionis (a facie eorū).i. a pn̄tia iudeoꝝ (gentes) ſcꝫ ſeptē ibidē habitantes (et ſorte diuiſit eis) ſcꝫ iudeis (terrā) illāin (funiculo diſtributōis) .i. ẜm menſurā diuiſionis quā ip̄e ordīauerat. Sic a facie fideliūchriſtꝰ eiecit vicia ⁊ errores vl̓ malignos ſpūset electis ſuis tradidit terrā .i. eccl̓iam. cuiꝰ diuiſio ſignificat diuiſionē gr̄aruꝫ in fidelibꝰ qꝛvnuſqͥſqꝫ ꝓpriū donū habet ex deo. vel (terra)viuentiū ſcꝫ hereditatē ſuꝑnaꝫ iuxta menſurāgr̄e ſue. ſcriptū eſt enī in domo pr̄is mei manſiones multe ſunt.Et habitare fecit in tabernaculis eorū:tribus iſrael.¶ Ethabitare fecit in tabernacul̓ eoꝝ) .i. ī domibꝰ et villis dictoꝝ ſepteꝫ ppl̓oꝝ (tribꝰ iſrl̓) .i.ppl̓m iudeoꝝ ſic in quibꝰ regnabant vicia regnant virtutes qͣs hic intelligit ꝑ tribꝰ iſrl̓. Inceleſti qͦꝫ gloria vn̄ peccātes angeli eiecti ſuntveri iſrl̓ite videntes deū ꝑ gr̄am chriſti habitabunt hec bn̄ficia fecit eis. Illa vero generato praua qꝛ iſtis bn̄ficijs extitit ingrata et eismale vtebat̉ recte ſubiungit̉.Et tentauerūt et exacerbauerūt deū excelſuꝫ: et teſtimonia eius nō cuſtodier̄t.Et) tn̄ poſt tanta bn̄ficia (tentauerūt) adhucdiffidentes de diuina virtute (exacuerūt) .i. adiram ꝓuocauerūt in terra ꝓmiſſionis (deū excelſuꝫ) ſingl̓r ⁊ potentē in puniēdo (et teſtimonia eius) .i. precepta dn̄i teſtificantia (nō cuſtodierūt) ſicut ꝓmiſerant. deū tentat qͥ incredulocorde munus ab eo poſtulat. Et ſicut ip̄e in fide petentibꝰ placat̉ ita ſine fide poſtulātibꝰ adiracundiā ꝓuocat̉ Exacerbauerūt gͦ deū tumqꝛ auſi ſunt excelſuꝫ infideliter petendo tentare. tum qꝛ p̄cepta eius noluerūt cuſtodire.Et auerterūt ſe et nō ſeruauerūt pactūquēadmodū patres eoꝝ cōuerſi ſunt inarcum prauum.¶ Et auerterūt ſe) a deo (et nō ſeruauerūt pactum) qd̓ fecerat dicentes oīa quecūqꝫ dixeritdn̄s faciemꝰ (quēadmodū pr̄es eoꝝ ꝯuerſi ſūtin arcū prauū) qͥ pͥus intenſus facile remittit̉ ⁊i pſi facile retroibāt idola colendo ⁊ cōtra deūfaciendo bn̄ ꝓ miſerūt ⁊ male impleuerūt. Ularcus prauuſ eſt qͥ nō eminus iaculat̉ ſed in ſeet iacientē ſpicula ꝯuertit ac retorquet ⁊ ſignificat maliciā doloſoꝝ qͥ dum alijs nocere querunt ſibi nocent. Deinde hoc pleniꝰ aꝑit. d.In iram ꝯcitauerūt eum in collibꝰ ſuiset in ſculptilibꝰ ſuis ad emulationē euꝫꝓuocauerunt.In iram) et ad vindictā in ſe exercendā (cōcitauerūt) et ꝓuocauerūt (eum in collibꝰ) et excelſis ſuis) ſcꝫ immolando in locis excelſis ritu gentiliuꝫ ⁊ nō in tabernaculo dn̄i. Un̄ ſeqͥt̉(et in ſculptilibꝰ ſuis) .i. idoloꝝ figuris ꝑ ſculpturaꝫ factis (ad emulationē) .i. indignationē(eum ꝓuocauerūt) idola adorantes ⁊ honorēdei alij tradentes colendo creaturā ꝓ creatoreSic elati in ſuꝑbiā in altis ⁊ ſuꝑbis cogitatōnibus deū ꝓuocant ⁊ amiſſa luce veritatis adopera tenebrarū ꝯuertunt̉.Audiuit deus et ſpreuit: et ad nihilū redegit valde iſrael.¶ Audiuit deus) .i. aduertit p̄dictā ppl̓i nequiciam (⁊ ſpreuit) .i. ꝯtempſit iſrl̓ ⁊ dignitatē illiꝰppl̓i eum extra ſuā defenſionē ⁊ ꝓtectionē ponendo (et ad nihilū redegit) .i. reduxitꝭ valde) ⁊vehement̓ aduerſus euꝫ vindicādo qꝛ eo ſpernente nihil remanſerūt qui deo adiuuāte fuerunt totū qd̓ fuerūt. Deīde on̄dit quō (ſpreuitet ad nihilū redegit ſubiungens.Et repulit tabernaculū ſylo: tabernaculum ſuū vbi habitauit in hominibꝰ.