ſignare qui in chriſtū fuerant ex illo ppl̓o cre­ Credemit eos de manu tribulantisdituri ⁊ remiſſionē pctōꝝ ꝑcepturi.Et abundauit vt auerteret iram ſuam:et nō accendit oēm iram ſuam.Et abūdauit) miſcd̓ia dei ⁊ patientia intm̄(vt auerteret iram ſuā) .i. vindictā que eſt effectus ire ſcꝫ penā quam inceꝑat( et nō accenditomnē iram ſuam) ſcꝫ totā vindictā exercendoquam meruerant ⁊ culpa eoꝝ requirebat .i. nōpuniuit eos quantū digni erāt vt eos penitusextirparet ſed ꝓpter fragilitatē eis peꝑcit. vereabundauit miſcd̓ia ⁊ nō accendit omnē iramqꝛ etiā illud pctm̄ remiſit qd̓ vnicū filiuꝫ eiusocciderūt peꝑcit gͦ eis ⁊ hoc ideo qꝛ.Et recordatus eſt quia caro ſunt: ſpūsvadens et non rediens.Et recordatus) eſt .i. ad modū recordantisſe habuit(qꝛ caro ſunt) .i. fragiles ⁊ ꝓni ad caſum. q. d. attendit humane ꝯditōnis fragilitatem ⁊ mouit pium iudicē fragilitas p̄cantiū etqꝛ (ſpūs hoīs eſt (vadens) ⁊ cadēs ꝑ ſe in peccatum (et nō rediens) ac reſurgens ꝑ ſe a pctōet ideo deus ꝑ ſuaꝫ gr̄am ⁊ miſcd̓iam reuocathoīes qꝛ ꝑ ſe ip̄os redire nō poſſunt. Uel (vadens) de hoc mūdo (et nō rediens) ad corpusin hoc mūdo. Et licet ꝑceret eis vl̓r dicēdo.Quotiēs exacerbauerūt euꝫ in deſerto:in iram ꝯcitauerūt eum in inaquoſo.Quotiens et quā multipliciter. q. d. multotiens nō ſolū ſupͣdictis modis (exacerbauer̄t)et ꝓuocauer̄t( eum) vt bona tolleret que eis dabat ( in deſerto) vbi eos nutriebat (in iram ꝯcitauerūt eum vt mala eis faceret (in inaquoſo)id eſt in heremo vbi aqua nō erat vbi potiꝰ tmere deberent. Uel (in deſerto ⁊ inaquoſo) .i.in incredulitate ⁊ ariditate cordis ſui. Sic deſerti a deo ⁊ ſine aqua gr̄e relicti deū ꝓuocande facili ⁊ offendūt. Deinde exponit quomodo exacerbauerūt.Et cōuerſi ſunt et tentauerūt deum: etſanctū iſrael exacerbauerūt.Et) poſt flagella ⁊ fictaꝫ eoꝝ penitentiā (cōuerſi ſunt) retro a ꝓmiſſione ſua qua dixerantquecūqꝫ p̄cepit nobis dn̄s faciemꝰ ad peccandum iterū ⁊ (tentauerūt deū) bn̄ficijs eius ingrati exn̄tes ⁊ ſanctū iſrl̓ .i. qui ſanctificat iſrl̓vel qui ſanctificat̉ .i. ſctūs predicat̉ in iſrl̓ (exacerbauerūt) verbis ⁊ factis acerbuꝫ ſibi fecerunt. Infidelitatē eoꝝ quam iam p̄dixerat repetit vt memoret plagas quibꝰ egyptios ꝓpterillos ꝑcuſſit que om̄ia debuerūt recordari neqꝫ exiſtere ingrati. Et ſic.Nō ſunt recordati manus eius: die quaNon ſunt recordati manus eius) .i. potentie dei oſtenſe in (die qua redemit) .i. liberauit(eos de manu) .i. ptāte (tribulātis) ſcꝫ pharaonis qui eos tribulabat in oꝑbꝰ luti et lateris.Tribulatio ſolet eſſe in memoria ſꝫ eis nō fuitſic mali chriſtiani nō recordant̉ manꝰ eius incruce expāſe die paſſionis qua redemit eoſdemanu diaboli. Et incipit dicere que fecit egyptijs ꝓpter eos. Unde deberent eſſe nō ingratnō ſunt inquā recordati.Sicut poſuit in egypto ſigna ſua: et ꝓdigia ſua in campo thaneos.Sicut) .i. qͣliter (pōſuit in egypto) ſpecial̓r(ſigna ſua) que facta ſunt corā pharaone ( et) qͣliter poſuit ꝓdigia ſua in cāpo) ⁊ regione (thaneos) .i. ī illa ꝓuintia egypti cuiꝰ metropoliserat thanis ciuitas. Un̄ ſatis dictū eſt ſuꝑ vbivideas. Signa ſunt iudicia pn̄tium vl̓ imminentiū. ſed ꝓdigia longe poſt futuroꝝ qͣi ꝓculdicentia que in mūdo erant futura. Deinde incipit exponere plagas ꝓpter iudeoꝝ liberatōꝫin egypto factas. Que plage ꝯtigerūt egyptijſviſibil̓r ſed iudeis inuiſibil̓r. Quia.Et cōuertit in ſanguinē flumina eorū:et imbres eoꝝ ne biberent.Et cōuertit in ſanguinē flumina eoꝝ) .ſ. egyptioꝝ (et imbres eoꝝ .i. ciſternas (ne biberēt.egyptij. Ul̓ ( imbres) .i. ſcaturigines ſcꝫ aquasab īmo ebuliētes foderūt enī egyptij ⁊ ſanguinem ꝓ aqͥs inuenerūt. Aqua in ſanguinē mutatur duꝫ ſpiritualia carnal̓r ſentiunt̉. Sicutenim aīibi aqua mutat̉ in vinū ꝑ qd̓ ſignificatur mutatio carnalis intellectus in ſpiritualeꝫita hic mutat̉ in ſanguinē ꝑ queꝫ caro accipit̉vt ſignificet̉ mutatio ſpūalis intellectꝰ in carnalem ne inde bibentes reficiant̉.Miſit in eos cinomiā et comedit eos:et ranam et diſperdidit eos.Miſit in eos) ſcꝫ egyptios (cinomiā .i. muſcam caninā in multitudine maxima vel quaſi cōmuniter om̄e genus muſcaꝝ a cenos qd̓eſt cōmune (et comedit eos) mordendo ⁊ pungendo (et ranam .i. multitudinē ranaꝝ ſcꝫ immiſit (⁊ diſꝑdidit) .i. deſtruxit (eos) qꝛ rane erātin penetrabilibꝰ ip̄oꝝ. Cinomia canini mores intelligunt̉ qn̄ quis nō honorat parentesſuos vel p̄latos qꝛ canes ceci naſcunt̉ nec tūcvident ꝑentes. Rana eſt garrulitas et loquaciſſima vanitas que eſt in cenoſis ſenſibꝰ vt rana in ceno verſat̉.Et dedit erugini fructus eoꝝ: et laboreseorum locuſte.