rabatur in aere ſurſum vbi locus eſt nubiumctlianuas celi) etherei .i. vias in nubibus et inaere ꝑ quas cibꝰ deſcenderet( aperuit) inquanium inde manna deſcēdere fecit. ideo ſubdit̉.Et pluit illis māna ad manducandū: etpanem celi dedit eis.Et pluit illis māna ad māducandū) ꝑ modum enī roris et pluuie deſcendit māna circacaſtra iſrl̓ ⁊ quid dixerit māna ſupponit et panem celi) i. de celo. Uel (celi) .i. nō labore humano ſed in celo aereo formatū ſcꝫ manna dedit eis) petentibꝰ ne videret̉ nō poſſe.Danem angelorū manducauit homo:cibaria miſit eis in abundantia.Panem angeloꝝ manducauit homo) .i. factum et p̄paratū ab angelis qꝛ māna formabatur ⁊ deſcendebat miniſterio angeloꝝ (cibaria miſit eis) nō tm̄ māna (in abūdantia) ita .ſ.ꝙ auidi poſſent ſaturari nec tn̄ cibaria ab eisꝯſumi. Similia ſepe ꝯtingunt auidis ⁊ auaris ac inſatiabilibꝰ cordibꝰ. Sed qui nubibꝰmandauit et alia que ſequuntur fecit vt incredulos ſatiaret efficax eſt dare credentibꝰ illuꝫpanē verū de celo ſcꝫ chriſtū quem manna ſignificabat. Qui vere cibus eſt angeloꝝ quo īcorruptibil̓r paſcunt̉ qꝛ eius ꝯtemplatōe reficiuntur. Quem vt manducaret homo verbuꝫcaro factū eſt ⁊ habitauit in nobis. Qui eſt etcibus in abūdantia qꝛ comeſtꝰ a ppl̓is integermanet. Ip̄e enim panis per nubes euangelicas deſuꝑ qd̓ pluūt hn̄tes vniuerſe orbi pluit̉et aꝑtis p̄dicatoꝝ cordibꝰ tanquā celeſtibꝰ ianuis credenti ⁊ in illo ſpem ponenti eccl̓ie p̄dicatur. Sequit̉ quomō miſit qꝛ.Tranſtulit auſtruꝫ de celo: et induxit invirtute ſua affricu.Tranſtulit) ad terrā (auſtrū .i. ventū meridionalē (de celo) aereo vt flaret inferiꝰ circa terram et induxit in virtute t fortitudine (ſua affricum) .i. ventū qͥ flat inter meridiē ⁊ occidentem ſcꝫ ab affrica vt adduceret cōturnices q̄ inilla plaga mundi abundant. Ideo ſequit̉.Et pluit ſuꝑ eos ſicut puluereꝫ carneset ſicut arenā maris volatilia pēnata.Et pluit ſuꝑ eos ſicut puluereꝫ) .i. abunde(carnes) ſed quas carnes dederit ſubdit (et ſicut arenā maris) que numerare nō pōt (volatilia pēnata) ſcꝫ cōturnices in multitudine innumerabili iꝑbole eſt. q. d. in tanta abundantia attulit eis carnes volatiliū ſcꝫ cōturnicū qͣilueret puluerē vel arenā.Et ceciderūt in medio caſtroꝝ eoꝝ: circa tabernacula eoꝝ.Et ceciderūt ī medio caſtroꝝ eoꝝ) duobꝰ cubitis ſuꝑ terrā volitātia vt nec difficultas capiendi eſſet eis et (circa tabernacula eoꝝ) itinerevnius diei ex om̄i ꝑte et ideo mirū fuit qꝛ cumeſſent volatilia pennata ꝓ voluntate tn̄ ſua capiebant ca ſine quacūqꝫ reſiſtentia.Et manducauerunt et ſaturati ſunt nimis et deſideriū eoꝝ attulit eis: nō ſuntfraudati a deſiderio ſuo.Et māducauerūt et ſaturati ſunt) ventre nōmente (nimis) .i. valde ecce cōuicti ſunt qui hͦdeo impoſſibile putauerūt (et deſideriū eoruꝫattulit eis) .i. cōpleuit illud dando eis qd̓ deſiderabant licꝫ eis nō ꝓfuerit. concedunt̉ enī interdum que nō ꝓſunt: et (non ſunt fraudati adeſiderio ſuo) qꝛ multū ſunt vſi carnibus illisqd̓ ideo factū eſt ne impotentia in deo videret̉Et hoc btūs Gregoriꝰ cantari inſtituit in cōmunione: dn̄ica ante cineres: ad refrenandaꝫcaſtrimargiā cui tunc p̄cipue intendūt hoīes.Sed qui hec illis tentantibꝰ fecit poteſt et nōtentantiū ſed credentiū ꝑuulam fidem vocibꝰꝑ carnea inſtrumenta editis et ꝑ aerē tranſcurrentibus tanqͣꝫ volatilibꝰ paſcere nō tn̄ ab aqͥlone veniētibꝰ vbi frigus et caligo p̄ualet .i. a beloquentia ſeculi et que huic ſeculo fauet: ſedtranſtulit auſtrum .i. p̄dicatores de celo ad terras qn̄ deſcendentes a maioribꝰ minora minoribus indicāt vt qui in fide ſunt paruuli audiendo terreſtria nutriantur ad capienda celeſtia. et induxit affricum .i. p̄dicatores feruētescharitate ac lucentes opere ⁊ ſermone ⁊ hoc invirtute ſua ne ſibi tribuat auſter vel affricus qͥcunqꝫ ſcꝫ predicator qd̓ ex deo habet. Sponte auteꝫ veniunt venti id eſt p̄dicatores ad caſtra hoīm et portant eis verba diuinitus miſſa vt in ſuis ſedibus et circa tabernacula ſuaea hoīes audiant. et vnuſquiſqꝫ dn̄m de locoſuo adoret. Et ita edocti per p̄dicatores manducant et ſaturantur habentes deſideratā internam refectionem nec fraudati ſunt a conſequendo eandem. poſtqͣꝫ igitur expoſuit qualiter eos audiuit nunc oſtendit quomodo iramquam diſtulerat attulit et eos qui carnes tm̄ etnō deum deſiderauerūt puniuit. d.Adhuc eſce eoꝝ erant in ore ipſoruꝫ: etira dei aſcendit ſuꝑ eos.Adhuc eſce) ſcꝫ manna et cōturnices (eoꝝ)ſcꝫ praue et infidelis generatōnis (erant in oreipſoꝝ) id eſt dum adhuc erant comedentes (etira dei aſcendit ſuper eos) ecce quid ſupra diſtulit. diſtulit enī vt prius faceret quod euꝫ facere poſſe non credebant. deinde intulit quod
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten