Et appoſuerūt adhuc peccare ei: in iraꝫexcitauerūt excelſum in inaquoſo.¶ Et) tn̄ poſttanta beneficia illi tanquā generatio praua (appoſuerūt adhuc) ad pctā precedentia (peccare ei) ꝑ incredulitatē .i. adiecerūtvt int̓ tot bn̄ficia nō crederēt. Infidelitas ſimpliciter appellat̉ h̓ pctm̄ ꝓpter magnitudinē ſicut ⁊ ſuꝑbia (in iram excitauer̄t) .i. ad iram ꝓuocauerūt (excelſuꝫ) ſcꝫ deū nō credentes deūdifficilia hoībꝰ poſſe facere (in inaquoſo) .i. inloco ſine aqua ſcꝫ in alio loco heremi vbi eratſiccitas ⁊ defectus aque. vel potius in ſiccitateſua ⁊ in ſeip̄is ab humore gr̄e ſiccis qꝛ licꝫ aqͣde petra pleni eſſent eorū ventres tn̄ aride erātmētes. Sic ⁊ nos abluti ꝑ baptiſmū qn̄qꝫ adiraꝫ ꝓuocamꝰ deū ⁊ hoc in inaquoſo qꝛ ſumꝰſicci a gr̄a. Excitauerūt inqͣꝫ. qꝛEt tentauerūt deum in cordibꝰ ſuis: vtpeterent eſcas animabꝰ ſuis.Et tentauerūt deū in cordibꝰ ſuis) heſitantes in cogitationibꝰ (vt peterent) nō credendoſed tentando (eſcas) carnales nō ſpūales (animabus ſuis) .i. animalitatibꝰ ſuis ⁊ iuxta deſideriū ⁊ ꝯcupiſcentiā animaꝝ ſuarū. q. d. doloſe ⁊ nō credendo petierūt eſcas qd̓ eſt tentatare deū vt in verbis ſit ſimplicitas cū in cordeſit malicia. Sic ⁊ ml̓ti cū tentatōe hodie querunt a deo eſcam anime ſcꝫ ſapīam .i. ſcīam qͣrecte viuit̉ in hac ſolitudine. Sic ⁊ quidā cuꝫheſitatōe ꝓferūt verba dn̄icū corpus ꝯficientia qd̓ eſt eſca anime.Et male locuti ſunt de deo: dixerūt nunquid poterit deus parare menſam in deſerto.¶ Et) tūc (male) ſcꝫ detractorie (locuti ſunt dedeo) d̓ oīpotētia eiꝰ diffidētes qꝛ (dixer̄t nūqͥdpoterit deꝰ ꝑare mēſā ī deẜto) .i. refectionē q̄ inmēſa fieri ſolet. q. d. ambigimꝰ ⁊ nō videt̉ ꝙ ſic⁊ hec diffidētia deo eſt iniuria. Menſa refectōnem ſapīe que eſca mentis eſt vel corpus chriſti ſignificat vn̄ ml̓ti diffidūt vn̄ apl̓us ſapīaꝫa credentibꝰ peti admonet nō a tentantibꝰ. d. ſiquis veſtrū indiget ſapīa poſtulet a deo ⁊ dabitur ei. poſtulet aūt in fide nihil heſitans. decorꝑe etiā chriſti nullatenꝰ dubitare debemꝰ ſicut illi qui dixer̄t nunqͥd dabit nobis corpusſuū ad māducādū. Et arguētes a ſil̓i ſubdūt.Qm̄ ꝑcuſſit petraꝫ et fluxerūt aque: ettorrentes inundauerūt.Qm̄ ꝑcuſſit petrā ⁊ fluxerūt aque) inde ⁊ hͦin tanta abūdantia ꝙ (et torrentes inundauerunt). q. d. dubitatiue. poterit iſtd̓ deus qꝛ hocaliud potuit. videt̉ ꝙ nō. Ecce exemplū potentie dei dant ⁊ de ſil̓i deſperant. ꝑcuſſit deus petram chriſtuꝫ ꝑ mortē et ema nauerūt ſpūalesgratie et celitus affluenter date gratie indeſinēter abundauerūt. Un̄ ex eorundē ꝑſona ſubditur. Qui ergo ſic eduxit aquā de petra.Nunquid et panē poterit dare: aut parare menſam populo ſuo.¶ Nunquid ideo (et panem poterit dare ſcꝫpaneꝫ de frugibꝰ. vel panē ꝓ omī genere cibiconſueti poſuit: iam enī tedebat eos ex nauſeavidere manna. aut (parareᶠ menſam) .i. copioſam refectionē (ppl̓o ſuo) ſcꝫ tot hoībꝰ. q. d. dubitamus. In hebreo habet̉. aut ponere carnēppl̓o ſuo. ꝑ qd̓ ſignificat̉ ꝓ pane ſimul et carnibus eos murmuraſſe. pluries quidē ꝓ ciboet potu murmurauerūt. Sic dicūt quidā. nūquid ideo poterit mutare naturas vt cōuertatpanē in corpus ſuū et vinū in ſanguinē. petierunt hec nō credentes. et ne videret̉ nō poſſeIdeo audiuit dn̄s ⁊ diſtulit: et ignis acceſus ē in iacob et ira dei aſcēdit ī iſrl̓.Ideo audiuit dn̄s) eoꝝ petitionem dandoeis rogata nō ꝓpter ip̄oꝝ meritū ſed ad ſue potentie declarationē ne allegarent dei impotētiam (et diſtulit) penā et vindictā qͦuſqꝫ ſatiaret eoꝝ infidelē ꝯcupiſcentiā: dans prius qd̓licet tentando petebāt ne videretur nō poſſe: etpoſtqͣꝫ dedit ſignis accēſus eſt in iacob.) deinde exponit ignē dicēs (et ꝓ id eſt (ira dei aſcēdit in iſrael) .i. ſuꝑ ppl̓m illū qui ꝑ iacob ⁊ iſrael intelligitur ad puniendū ip̄m. Sic dn̄s audit quoſdā et differt penam et tandē in negligotes qui reluctari debuerant iraſcit̉ ⁊ ira in eosqui deū videre poterāt augmentat̉. Cauſa vero huius ire ſubditurQuia nō crediderūt in deo: nec ſperauerunt in ſalutari eius.Quia nō crediderunt in deo) ſcꝫ ꝓmittenteducere eos in terram ꝓmiſſionis (nec ſperauerunt in ſalutari eius) .i. ꝙ eos per deſertū a fame et ſiti ſaluaret: et ꝙ eos in locis deſertis paſcere poſſet. Ex mirabilibꝰ enī p̄codentibꝰ debebant credere firmiter et ſperare ꝙ deus nondeficeret eis in neceſſarijs. Sic deus iraſciturin dubitantes de potētia eius nec ſperātes inchriſto vt poſſit rerū mutare naturas. Et quiavtrūqꝫ breuiter poſuit ſcꝫ et ꝙ audiuit et ꝙ iraaſcendit ideo iam aꝑte incipit vtrūqꝫ narrareet prius quomodo audiuit dando petita. d.Et mandauit nubibus deſuper: et ianuas celi aperuit.Et mandauit nubibꝰ deſuper) ſcꝫ vt de eisdaretur cibꝰ qꝛ manna datū eis ꝓ pane gene
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten