Druckschrift 
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Einzelbild herunterladen
 

Et appoſuerūt adhuc peccare ei: in iraꝫexcitauerūt excelſum in inaquoſo. Et) tn̄ poſttanta beneficia illi tanquā generatio praua (appoſuerūt adhuc) ad pctā precedentia (peccare ei) incredulitatē .i. adiecerūtvt int̓ tot bn̄ficia crederēt. Infidelitas ſimpliciter appellat̉ pctm̄ ꝓpter magnitudinē ſicut ſuꝑbia (in iram excitauer̄t) .i. ad iramuocauerūt (excelſuꝫ) ſcꝫ deū credentes deūdifficilia hoībꝰ poſſe facere (in inaquoſo) .i. inloco ſine aqua ſcꝫ in alio loco heremi vbi eratſiccitas defectus aque. vel potius in ſiccitateſua in ſeip̄is ab humore gr̄e ſiccis qꝛ licꝫ aqͣde petra pleni eſſent eorū ventres tn̄ aride erātmētes. Sic nos abluti baptiſmū qn̄qꝫ adiraꝫ ꝓuocamꝰ deū hoc in inaquoſo qꝛ ſumꝰſicci a gr̄a. Excitauerūt inqͣꝫ. qꝛEt tentauerūt deum in cordibꝰ ſuis: vtpeterent eſcas animabꝰ ſuis.Et tentauerūt deū in cordibꝰ ſuis) heſitantes in cogitationibꝰ (vt peterent) credendoſed tentando (eſcas) carnales ſpūales (animabus ſuis) .i. animalitatibꝰ ſuis iuxta deſideriū ꝯcupiſcentiā animaꝝ ſuarū. q. d. doloſe credendo petierūt eſcas qd̓ eſt tentatare deū vt in verbis ſit ſimplicitas in cordeſit malicia. Sic ml̓ti tentatōe hodie querunt a deo eſcam anime ſcꝫ ſapīam .i. ſcīamrecte viuit̉ in hac ſolitudine. Sic quidā cuꝫheſitatōe ꝓferūt verba dn̄icū corpus ꝯficientia qd̓ eſt eſca anime.Et male locuti ſunt de deo: dixerūt nunquid poterit deus parare menſam in deſerto. Et) tūc (male) ſcꝫ detractorie (locuti ſunt dedeo) oīpotētia eiꝰ diffidētes qꝛ (dixer̄t nūqͥdpoterit deꝰ ꝑare mēſā ī deẜto) .i. refectionē inmēſa fieri ſolet. q. d. ambigimꝰ videt̉ ſic hec diffidētia deo eſt iniuria. Menſa refectōnem ſapīe que eſca mentis eſt vel corpus chriſti ſignificat vn̄ ml̓ti diffidūt vn̄ apl̓us ſapīaꝫa credentibꝰ peti admonet a tentantibꝰ. d. ſiquis veſtrū indiget ſapīa poſtulet a deo dabitur ei. poſtulet aūt in fide nihil heſitans. decorꝑe etiā chriſti nullatenꝰ dubitare debemꝰ ſicut illi qui dixer̄t nunqͥd dabit nobis corpusſuū ad māducādū. Et arguētes a ſil̓i ſubdūt.Qm̄ ꝑcuſſit petraꝫ et fluxerūt aque: ettorrentes inundauerūt.Qm̄ ꝑcuſſit petrā fluxerūt aque) indein tanta abūdantia (et torrentes inundauerunt). q. d. dubitatiue. poterit iſtd̓ deus qꝛ hocaliud potuit. videt̉. Ecce exemplū potentie dei dant de ſil̓i deſperant. ꝑcuſſit deus petram chriſtuꝫ mortē et ema nauerūt ſpūalesgratie et celitus affluenter date gratie indeſinēter abundauerūt. Un̄ ex eorundē ꝑſona ſubditur. Qui ergo ſic eduxit aquā de petra.Nunquid et panē poterit dare: aut parare menſam populo ſuo. Nunquid ideo (et panem poterit dare ſcꝫpaneꝫ de frugibꝰ. vel panē omī genere cibiconſueti poſuit: iam enī tedebat eos ex nauſeavidere manna. aut (parareᶠ menſam) .i. copioſam refectionē (ppl̓o ſuo) ſcꝫ tot hoībꝰ. q. d. dubitamus. In hebreo habet̉. aut ponere carnēppl̓o ſuo. qd̓ ſignificat̉ pane ſimul et carnibus eos murmuraſſe. pluries quidē ciboet potu murmurauerūt. Sic dicūt quidā.quid ideo poterit mutare naturas vt cōuertatpanē in corpus ſuū et vinū in ſanguinē. petierunt hec credentes. et ne videret̉ poſſeIdeo audiuit dn̄s diſtulit: et ignis acceſus ē in iacob et ira dei aſcēdit ī iſrl̓.Ideo audiuit dn̄s) eoꝝ petitionem dandoeis rogata ꝓpter ip̄oꝝ meritū ſed ad ſue potentie declarationē ne allegarent dei impotētiam (et diſtulit) penā et vindictā qͦuſqꝫ ſatiaret eoꝝ infidelē ꝯcupiſcentiā: dans prius qd̓licet tentando petebāt ne videretur poſſe: etpoſtqͣꝫ dedit ſignis accēſus eſt in iacob.) deinde exponit ignē dicēs (et id eſt (ira dei aſcēdit in iſrael) .i. ſuꝑ ppl̓m illū qui iacob iſrael intelligitur ad puniendū ip̄m. Sic dn̄s audit quoſdā et differt penam et tandē in negligotes qui reluctari debuerant iraſcit̉ ira in eosqui deū videre poterāt augmentat̉. Cauſa vero huius ire ſubditurQuia crediderūt in deo: nec ſperauerunt in ſalutari eius.Quia crediderunt in deo) ſcꝫ ꝓmittenteducere eos in terram ꝓmiſſionis (nec ſperauerunt in ſalutari eius) .i. eos per deſertū a fame et ſiti ſaluaret: et eos in locis deſertis paſcere poſſet. Ex mirabilibꝰ enī p̄codentibꝰ debebant credere firmiter et ſperare deus nondeficeret eis in neceſſarijs. Sic deus iraſciturin dubitantes de potētia eius nec ſperātes inchriſto vt poſſit rerū mutare naturas. Et quiavtrūqꝫ breuiter poſuit ſcꝫ et audiuit et iraaſcendit ideo iam aꝑte incipit vtrūqꝫ narrareet prius quomodo audiuit dando petita. d.Et mandauit nubibus deſuper: et ianuas celi aperuit.Et mandauit nubibꝰ deſuper) ſcꝫ vt de eisdaretur cibꝰ qꝛ manna datū eis pane gene