exponit. d. (in generatōe alteraſ .i. ſpiritus. qꝛpͥma eſt generatio carnis. ſcd̓a regeneratō ſpiritus. tercia regeneratio vtriuſqꝫ que erit in reſurrectōe. pr̄es narrauerūt filijs in ſuccedentibus ſibi generatiōibꝰ et ſic ꝑuenit vſqꝫ ad nosqͥ ſumus generatio alt̓a. ꝓpterea illi locuti ſuntvt nos filij eoꝝ ſciremus. pr̄es inquā nr̄i narrauerunt nobis.Narrantes laudes dn̄i et virtutes eiuset mirabilia eius que fecit.Narrantes) ſcꝫ (laudes dn̄i) quibus moiſeset alij iuſti laudauerūt deuꝫ in exitu maris rubri. Uell laudes) laudabilia inſtituta (et virtutes) vel potentias (eius) quibꝰ egyptios ꝑcuſſit ⁊ ppl̓m ſuū ſepe liberauit ⁊ mirabilia eiusſcꝫ ꝙ eos in deſerto pauit ⁊ hoſtes eoꝝ vicit (q̄fecit) nō ſolū ꝓmiſit. Ad hoc laudat̉ dn̄s vt ametur nos vero cum virtutes eius ⁊ mirabiliaeius audimꝰ magis in ẜuitio eius accēdimur.Et ſuſcitauit teſtimoniū iacob: et legeꝫpoſuit in iſrael.Et ſuſcitauit teſtimoniū .i. dedit teſtamentūin (iacob .i. in ppl̓o iudaico vt ſuſcitaret̉ ⁊ appareret qd̓ latebat pctm̄. ſine lege eī mortuū eratpctm̄ .i. nō apparebat. adueniente aūt mandato pctm̄ reuixit .i. apꝑuit. Deinde repetit (et legem poſuit) quaſi iuguꝫ (in iſrl̓ in illo ppl̓o nevaga voluntate errarent. Teſtimoniū aūt ⁊ lexnoīa ſunt vnius rei ſcꝫ veteris teſtamenti ſꝫ lexvocat̉ ī eo ꝙ iubet et p̄cipit teſtimoniū in eo ꝙꝓbat ⁊ ꝯuincit qꝛ nouū teſtamentū a veteri habet teſtimoniū ⁊ ideo ad huc vetus teſtamentūlegit̉ vt ꝑ illud nouū cōfirmet̉. Sil̓r iacob etiſrl̓ noīa vnius hoīs ſunt ⁊ idē ſcꝫ ppl̓s iudaicus ꝑ vtrunqꝫ intelligit̉ ſed ꝓpter ſupplantatōiacob. et ꝓpter viſioneꝫ dei iſrael nominat̉. Inqua lege.Quanta mandauit patribꝰ noſtris nota facere ea filijs ſuis: vt cognoſcat generatio altera.Quanta)/ et qͣꝫ magna (mandauit pr̄ibꝰ noſtris) ſcꝫ antiqͦ ppl̓o qui accepit mādatū a deoet tn̄ nō nouit nec fecit. ad quid ergo mandauit (nota facere ea) .i. ad faciendū ea nota (filijs ſuis) ſpūalibꝰ ſcꝫ nobis eoꝝ ſucceſſoribusFilij enī ſunt ppl̓s noui teſtamēti qui mandata nouit et fecit: qd̓ qͣſi exponendo ſubdit (vtcognoſcat) ſpūaliter (generatō altera) ſcꝫ de gētibus collecta que nos ſumus qd̓ ip̄i nō nouerunt ſcꝫ mandata que ip̄i nō intellexerūt. Bn̄ergo ſubdit declarando ſcꝫFilij qui naſcentur et exurgent: narra(bunt filijs ſuis.Filijj .i. chriſtiani (qui naſcētur) poſt ex aqͣet ſpū et (exurgent) a carnali intellectu ſurſumcor hn̄tes nam illi qui nati ſunt et non renatinō ſurrexerūt qꝛ non ſurſum ſꝫ potius in terracor habuerūt (et narrabūt filijs ſuis) .i. poſteris ꝑ generatōnes ne quis mandata dei putetvni data. nos filij illoꝝ ſumus illi narrauerūtnobis et nos narrabimus filijs nr̄is. Et ſeqͥtur vtilitas paterne p̄dicatōis q̄ fit filijs ſcꝫ.t ponant in deo ſpem ſuā et nō obliuiſcantur oꝑm dei: et mādata eiꝰ exqͥrant.Ut) ipſi filij (ponāt in deo ſpem ſuā) nō inſe ip̄is de ſua iuſticia p̄ſumendo neqꝫ in terrenis rebꝰ et in vanitate mūdi ſicut illi fecerunt(et nō obliuiſcant̉ oꝑm dei iactando oꝑa ſuaque nulla ſunt niſi a deo vel ſicut illi idola colendo. deinde oſtendit q̄ ſit vera dei recordatioſubdens (et mandata eius exquirāt) oꝑandoq̄ illi ꝯtempſerūt. Nota in hoc finē totius theologie ſcꝫ mandata exquirere quaſi ad plenūinquirere. requirāt ergo ꝑͤ deuotionē: ꝑquirātꝑ aſſiduitatē. exquirāt ꝑ oꝑationē: cōquirant/per ſufficientiam.Ne fiant ſicut patres eorum: generatiopraua et exaſperans.Ne fiāt ſicut pre eoꝝ) mali ſcꝫ (generatiopraua) q̄ veritate nō recipit ſcꝫ declinās a rectitudine et iuſticia (et exaſperās) deū .i. irā deiꝓuocans ꝑ ingratitudinē adeo vt in ſaluatorem armaret̉ eumqꝫ crucifigeret qd̓ fuit ſuperoēs acerbitates. vel praua in voluntate (et exaſperans) deū in oꝑe. Et qꝛ praua ideo eſt.Generatio que nō direxit cor ſuū: et nōeſt creditus cū deo ſpūs eius.Generatio qͣ nō direxit cor ſuū) diſtortū indeū et ad diuina vt ſe corrigeret deūqꝫ diligeret et ei ſeruiret (et) .i. quia (non eſt creditus cūdeo ſpūs eius) .i. ſpū ſuo deo nō adheſit qꝛ ſpīritum ſuū et voluntatē ſuā in deū ſuū penitusiactare noluit. vel (nō eſt creditus cum deo. i.nō credidit deo (ſpūs) et mens (eius) ſed ſemꝑincreduli fuerūt eius ꝓmiſſiōibꝰ. Et vere praua generatio et diſtortā quia etiā.Filij effrem intendentes et mittētes arcum: conuerſi ſunt in die belli.Filij effrem) qui dictus eſt ⁊ effraim de quibus minus videret̉ qꝛ ab his potiſſimū aliudboni expectāduꝫ fuit ſunt enī de illo cui iacobbenedicens dexterā impoſuit ⁊ eum maiori p̄poſuit ⁊ ideo ꝓph̓a hanc ꝑtem elegit ⁊ ꝑ eaꝫ totam illam gentē amaricantē intelligi voluit aꝑte totū ſignificans (intendentes arcū ⁊ mittētes) ſagittas .i. ꝓmittentes ẜuare mandata (cō