Delius aūt modo timerent ⁊ qͥeſcerent. Terrena cōſcientia que modo ſe turbat et laborattunc tremere ⁊ quieſcere habet iam tunc nō inueniet q̄ faciet mala ſed multa ſentiet vnde cōtremiſcat tormenta. Iſta aūt fient.Cum exurgeret in iudicio deus: vt ſaluos faceret omnes manſuetos terreTum exurgeret) .i. exurget (in iudicio) .i.ad iudicandū om̄es (deus) ſcꝫ chriſtus ieſus.Exurgere dicit̉ qꝛ potens apꝑebit qui hic humilis apparuit ſeuere vindicans qui hic qͥetusomnia ꝑtulit. Sꝫ ne putes iudiciū ad ſolā dānatione iniquorū fieri ſubdit (vt ſaluos faceret) .i. faciat ( om̄s manſuetos terre) qͥ nō aſcenderūt equos ſuꝑbie ſed in hac terra ꝓpter deuꝫfuerūt manſueti mites ſimplices et patientes.qui in hūilitate ꝯfeſſi ſunt pctā ſua et pacē mētis hn̄t qui iugū dn̄i nō detrectant. Et meritoſaluat manſuetos.Qm̄ cogitatio hoīs cōfitebit̉ tibi: et reliquie cogitatōis diem feſtū agent tibi.¶ Qm̄ cogitatio hoīs) manſueti prima ſcꝫqua dānat mala ⁊ incipit bona (ꝯfitebit̉ tibivt dimittas ei pctā ⁊ ſic cogitationē primā ſetur ꝯfeſſio (et reliquie cogitatiōis) huius .i. relique cogitatiōes poſt primā ſcꝫ quibꝰ recordat̉mala p̄terita vt lugeat ⁊ bona preſtita vt ſperet(diem feſtū agent tibi gr̄as agendo ꝓ ſanatōne qd̓ eſt ſolēnia celebrare. pͥmū quidē qn̄ homo cōuertit̉ ad deū ⁊ recogitat omnia mala q̄fecit que locutus eſt que cogitauit atqꝫ ea ꝑ cōfeſſionē hūiliter aꝑit habet ꝯfuſionē: habꝫ triſticiam ⁊ cōpunctionē ſed deinde poſt ꝑactaꝫpnīam poſt cōſecutā a deo remiſſionē ⁊ gr̄amcum incipit recogitare que cogitauit ⁊ penſare de quātis ſordibꝰ ac vicijs ⁊ pctīs pius dn̄seum liberauit qͣꝫta inſuꝑ ei bona ſpiritalia cōtulit incipit ītra ſe gaudere diuīe bonitati gratias agere ſicqꝫ faciendo diem feſtuꝫ agit deo.Deinde poſtquā on̄dit qualiter ꝓpter ſuꝑbiaꝫet mūdi delectationē damnent̉ reprobi ⁊ quoꝑ humilitatē ⁊ bonā ꝯfeſſionē ſaluent̉ māſueti ſequit̉ vtilis admonitio oībꝰ cū dicit̉.Uouete et reddite dn̄o deo veſtro: om̄ſqui in circuitu eius affertis munera.¶ Uouete) mente qd̓libet bonuꝫ (et reddite)oꝑe (dn̄o deo veſtro) vota que feciſtis alioqͥnde voto rei eritꝭ qꝛ nihil vouere ꝓfuit niſi ⁊ reddere ſubſequat̉. Iuſtuꝫ eſt quidē ⁊ vtile nobisne ſimul ꝑeamus cuꝫ reprobis ſed potius ſaluemur cum iuſtis vt terribilē deū quibꝰ poſſumus votis ⁊ muneribꝰ placare ſtudeamꝰ (oc̄squi in circuitu eius) ſcꝫ dei exn̄tes ꝑ fidē (affertis munera) .i. voſmetip̄os vel quecūqꝫ bonaQui dei vt dignū eſt ſeruituti ſeip̄os ſubijciūtin circuitu eius munera offerūt ſicut famuli qͥſtipando dn̄m ſuū circueūt. Ipſe em̄ eſt in medio colentiū ſe ⁊ ſua vota ſoluentiū. qꝛ omnibꝰin ſe credentibꝰ equaliter fauet om̄s ad ſe venientes recipit neminē ſpernit. Et ſciēdū ꝙ aliaſunt vota cōmunia omnibꝰ ſcꝫ de his ſine quibus nō eſt ſalus. vt vouere fidē in baptiſmo ⁊abrenūciare diabolo ⁊ pompis eius nō ſuꝑbire nō occidere nō odire fratrē. ⁊ huiuſmodique etiam ſi nō ꝓmittimꝰ ſoluere debemꝰ ⁊ dehis precipit̉ omnibꝰ vouete ⁊ reddite. Alia ſūtvota ꝓpriā ſingulorū vt caſtitas ieiuniū relinq̄re omnia et huiuſmōi. et ad hec vouenda nosinuitat nō p̄cipit vt voueamꝰ ſed vt vota reddamus. d. vouete ⁊ reddite .i. ſi vouetis reddite. voueant ergo om̄s votū dn̄o aut hoc aūt illud ſicut diuina gr̄a vnicuiqꝫ donauerit ⁊ reddant vota ſua ⁊ ſic in circuitu eius om̄s offerant munera. Et ſubiungit cui ⁊ quare. d. vouete inqͣꝫ et reddite.Terribili et ei qui aufert ſpm̄ principūterribili apud omnes reges terreTerribili) qui timendus eſt ⁊ qꝛ terribilisideo ſi nō amore vel timore facite ne a terribili puniamini (et ei qui aufert ſpm̄ pͥncipū) ſcꝫterrenoꝝ qn̄ vult. q. d. nō ſolū alijs eſt terribilis ſed etiam principibꝰ. nō ait qui aufert vitaꝫqd̓ vtiqꝫ ⁊ illi faciūt qui corpus occidūt ſꝫ ip̄ꝫſpiritū aufferre dicit̉ vt tanto magis ille timeatur qui habet ptātem ⁊ corpus ⁊ animā ꝑderein gehennaꝫ. nec dicit qui aufert ſpm̄ hoīm ſꝫip̄orū etiā principū vt intelligat̉ deus pͥncepseſſe ſuꝑ pͥncipes. ptās ſuꝑ ptātes. tanquaꝫ rexregū ⁊ dn̄s dominantiū. recte ergo ſubdit̉ (terribili apud reges terre) qui etiā alijs ſuntterribiles qꝛ terret reges terre ⁊ oportet om̄s eū timere. Uel (qui aufert ſpiritu principū) .i. audaciam ſuꝑboꝝ ſi ſpm̄ ſuꝑbie ⁊ tumores dando ſpiritū ſuū ⁊ ſic facit eos reges ſui ip̄oꝝ vnde ſubdit̉ (terribili apud reges terre) reges terre ſunt qui carnē ſua ſpiritaliter regunt. regesſui ⁊ deo ſubiecti. Sancti enim ⁊ ꝑfecti viri vtmirabilē deū in iudicio ſuo placatū inueniātſemꝑ hic apud ſe terribileꝫ pēſant ſuaſqꝫ culpas diſtricte iudicant quatenus in illo diſtricto iudicio iniudicabiles fiant.Oratio.Cogitationibꝰ te ꝯfitentibꝰ effectū largireterribilis deus vt a montibꝰ eternis illuminati dum reſurrectōnis tue gloriā ſuſcepimꝰ futuri iudicij ignominia careamꝰ. Qui vi.