contemplatōnis poſtmodū fruitura beatitudine ip̄ius aꝑte viſionis.Ibi cōfregit potentias: arcū ſcutū gladium et bellū.Ibi) ſcꝫ in pace ⁊ in ſyon (ꝯfregit) ⁊ deſtruxit (potētias) ⁊ vires (arcū .i. delectationē peccati que ſubito feriunt ⁊ vſqꝫ ad cor penetrant(ſcutū) .i. malā voluntatē ſcꝫ ꝯſenſuꝫ ſicut bona voluntas dicit̉ alibi ſcutū ⁊ (gladiū) .i. actūpeccandi quo anima ⁊ ꝓximus occidit̉ (⁊ bellum) .i. ꝯſuetudinē qua deus quotidie impugnatur. Uel (ibi ꝯfregit potentias) demonū ⁊arma eoꝝ quas exponit per ꝑtes ſcꝫ arcū quide longe ꝑcutit .i. deceptōes ⁊ dolos (ſcutū) defenſionis peccati et omne illud vnde ſuꝑbe ſeꝓtegunt(et gladiū) .i. omne illud quo pugnat̉contra deū (et bellū) carnis cōtra ſpm̄ ⁊ impugnationē viciorū he ſunt diabolice potētie qͣsomnipotens deus ꝯfringit ⁊ deſtruit in pacifico corde vbi enī deus aucͣtor pacis venit hecomnia fugiūt deinde cōuertit ſe ad ip̄m dn̄mquaſi dicens. Tu dn̄e qui confringis tantaspotentias hoc ordine facis.Illuminans tu mirabiliter a montibꝰeternis: turbati ſunt omnes inſipienteſcorde.Illuminans) mundū (tu) et nō alius mirabiliter) qꝛ ſpiritaliter vel miraculis ⁊ ꝓdigijs(a montibꝰ eternis) .i. ꝑ. montes eternos ſcꝫ ꝑapl̓os ⁊ p̄dicatores ſctōs qͥ ſunt montes ꝓpteraltitudinē vite ⁊ iuſticie. eterni qꝛ ſemꝑ cū dn̄omanſuri. Iſtos montes prius illūinauit eternus ſol vt ꝑ eos poſtmodū terrā ſuā .i. eccl̓iamilluminaret. Quibꝰ p̄dicantibꝰ vitam eternaꝫet ſigna facientibꝰ hominibuſqꝫ ꝑ eos illuminatis vitā pn̄tem ꝯtemnentibꝰ et futurā amantibus (turbati ſunt) inde (om̄s inſipientes corde) terrena tm̄ ſapientes. Et quid fecerūt turbati illi.Dormierūt ſomnū ſuū: et nihil inuenerunt om̄s viri diuitiarū in manibꝰ ſuis.Dormierūt ſomnū ſuū) in his pn̄tibꝰ quieſcentes. Somnus eoꝝ eſt vita p̄ſens ibi dormierunt ibi delectando quieuerūt. Amauerūtpn̄tia ⁊ dormierūt .i. delectati ſunt in ip̄is refrigeſcentes ab eternis. Et ſic illis facta ſunt iſtap̄ſentia delicioſa quomodo qui videt ꝑ ſomnium inueniſſe ſe theſauꝝ. Somniū fecit illūdiuitē. euigilatio fecit pauꝑem. ſic tranſit ſomnus iſte. tranſit vita iſta. Somniū p̄ſentis viteillos diuites fecit. euigilatio autē poſt hanc vitam pauꝑes prodit. vnde ſequit̉ (et) poſtquaꝫomnia tranſierūt tandē a ſomno ſuſcitati (ni-hil inuenerūt omnes viri) et ſerui (diuitiarūid eſt a diuitijs poſſeſſi (auari enim nō habentdiuitias ſed habent̉ ab eis (in manibꝰ ſuis) .i.in ptāte ſua qꝛ nihil in manibꝰ pauperū poſuerunt. vt enim Augꝰ dicit. manus pauperūgazophilatiū dei ſunt in quibꝰ ſi terrena mittis largiendo ſeruas. Et qꝛ cum terrena diligunt̉ cor a ſuꝑnis indurat̉ iō ſubdit̉.Ab increpatōne tua deus iacob: dormitauerunt qui aſcenderūt equos.Ab increpatōne tua) o (deus iacob) .i. ppl̓iiunioris ⁊ electi ſcꝫ chriſtiani (dormitauerūt)cordis cecitate ⁊ obſtinatōe. Intm̄ ſopiti ſuntin terrenis vt dei increpatōnes nō audirent eteo illos excitante ad lumen veruꝫ nō reſpirarent. Non vigilauerūt in corde qꝛ de increpatione durū cor habuerūt duricia enim cordisobdormitio eſt. Ecce ip̄e deus nunc increpatpctōres. ſonat euangelica tuba. minat̉ iudiciūet eternales penas inter tanta tonitrua adhucdormiūt ſuꝑbi nec volunt vitam veterem dānare ⁊ in nouā vigilare. Sed qui dormitauerunt (qui aſcenderūt equos) ſuꝑbie et in illisvnde ſuꝑbiant ſe extulerūt ſcꝫ in pompa ſeculi in honoribꝰ in poteſtatibꝰ ī dignitatibꝰ in incerto diuitiaꝝ. Tales ſunt equi eoꝝ quibꝰ tanquam indomitis in eternū feruntur ſuppliciū.Et bene ait dormitauerūt qꝛ hic incipiūt dormire ſed ꝑpetuus eoruꝫ ſomnus erit in eternamorte. Sed qd̓ dormientes nō ſentiunt modo: ſentient in futuro. qꝛTu terribilis es et quis reſiſtet tibi: extunc ira tua.Tu terribilis) futurus (es) in iudicio .i. terribilis apꝑebis ſcꝫ malis ⁊ licꝫ hic aliquo modo reſiſtant tunc (quis reſiſtet) ⁊ ꝯtraire poterit (tibi) in tanto tuo terrore vel iram tuam euadere. q. d. nullus. qꝛ (ex tunc) ſcꝫ in iudicio futuro erit (ira tua) manifeſta ac deſeuiet ⁊ durabit qꝛ nihil vlterius per patientiā diſſimilabit̉nec ꝑ penitentiā diſſoluet̉. q. d. qꝛ te increpantem ⁊ minantē ꝯtempſerūt poſtmodū terribilem ⁊ iratū inuenturi ſunt ⁊ qui modo ſic dormitauerūt vt nō cogitarent de eternis tunc ſentient in tormentis Unde ⁊ ſubdit̉.De celo auditū feciſti iudiciū: terra tremuit et quieuit.De celo) veniens cum angelis (audituꝫ) .i.omnibꝰ notū (feciſti) .i. facies vbi ponit̉ preteritū ꝓ futuro (iudiciū) exercendū ⁊ tunc fietqd̓ ſubiungit̉ (qꝛ terra tremuit ⁊ quieuit). i. tereni audito iudicio terrebunt̉ ⁊ timebūt ⁊ ꝑdtta ptāte qͥeſcent a malis ſuis ſꝫ nō a ſupplicijs