Tu dirrupiſti fontes et torrētes: tu ſiccaſti fluuios ethan.Tu dirupiſti) .i. aꝑuiſti (fontes) ſcꝫ apl̓oset p̄dicatores maiores (et torrentes) .i. p̄dicatores minores vt manarēt liquorē ſapiētie et diuitias fidei vt irrigarēt ſalſitatē gentiuꝫ vt ſuadulcedine atqꝫ irrigatōe ceteros ꝯuerterēt (tuſiccaſti fluuios ethan) qd̓ interp̄tat̉ fortis velrohuſtus et ſignificat de ſe et de virtute ſua p̄ſumentes .i. tu inutiles feciſti om̄es doctrinasgentiū: magoꝝ: iudeoꝝ de ſe p̄ſumentiū et inundatōes ac ꝯſilia diaboli qui de ſe p̄ſumpſitſed dei virtute hūiliatus eſt.Tuus eſt dies et tua eſt nox: tu fabricatus es auroram et ſolem.Tuus eſt dies) .i. ſpiritales illuminati a vero ſole quos velut diē illuſtrat ſol incōmutabilis ſapiētie quā loquunt̉ inter ꝑfectos diesdici cructat verbū qd̓ erat in principio apudpr̄em. (et tua eſt nox) .i. carnales adhuc quaſiin tenebris quibuſdā ignorātie exiſtentes qͦsvelut noctē ꝯſolat̉ luna .i. carnis chriſti manifeſtatio. verbum enī caro factū eſt ⁊ habitabitin nobis qui cū nō tacēt fidē nox nocti indicat ſcientiā: qꝛ (tu fabricatus es aurorā ⁊ ſolē)id eſt initiū ⁊ ꝑfectōꝫ ſapiētie: hoc eſt incipientes et ꝑfectos ſcū carnales et ſpiritales. Et vtvniuerſaliter tua dona cōplectarTu feciſti oēs terminos terre: eſtatē etver tu plaſmaſti ea.Tu feciſti oēs termīos terre) terminas enīgr̄am tuā quā das eccleſie tue ad menſurā. nōenī ꝓficit in virtute et gr̄a vnuſquiſqꝫ quantūcupit ſꝫ quantū placet ei diuidere terre ſue quiterminos ponit qꝛ vnuſquiſqꝫ ꝓpriū donū habet a deo alius ſic et alius ſic. (eſtatē .i. feruentes ſpū et charitate (et ver) .i. nouellos in fideet virtutibꝰ tu plaſmaſti ea.) neutraliter dictuꝫeſt ac ſi diceret̉ et ꝑfectos et nouellos oēs tu feciſti: nō ergo glorient̉ qͣſi nō acceperint. Magna ꝯmendatio gr̄e dei eſt in eccīa chriſti. deinde et ꝓ ſuis orat. d.Memor eſto huius: inimicus improperauit dn̄o: et ppl̓s inſipiens incitauit nomen tuum.Memor eſto huius) ſcꝫ ꝯgregatōnis tue ꝓqua orauit ſuꝑius ⁊ ſi nō paleaꝝ ſaltē reliqͥarum ⁊ declarās cuius cōgregatōis ponit etiācecitatē eius tanquā intelligēs ⁊ gemens ſicqꝫꝓ eis orat vt eoꝝ cōfiteat̉ errata cuꝫ ſubdit (inīmicus improperauit dn̄o) verbis. ppl̓s em̄ iudaicus multa opprobria dixit chriſto et idem(ppl̓s inſipiens) nō ꝓuidens in futuro ⁊ dureceruicis incitauit) .i. exacerbauit ſuper ſe (nomen tuū) qꝛ tot miracula vidit ⁊ eſſe dcum nōcredidit ⁊ inſuꝑ quem adorare debuerat occidit. Sꝫ qꝛ qͥdā erāt credituri poſtulat ꝓ eis. d.Ne tradas beſtijs animas cōfitentes tibi: et animas pauperū tuorū ne obliuiſcaris in finem.Ne tradas beſtijs) .i. malignis ſpiritibꝰ (animas cōfitentes tibi) cōfeſſione fidei ⁊ laudisvel qui penitens ꝯfitet̉ pctā (et aīas pauꝑumtuoꝝ) .i. ꝯtemptoꝝ mundi vel de ſe nō p̄ſumētium (ne obliuiſcaris ī finē) .i. finaliter ⁊ ſi adhorā iraſci videaris. qͥ prius videbant̉ diuitesſtatuentes iuſticiā ſuaꝫ modo ſunt pauꝑes nōaudentes oculos ſuos leuare ad celū. Modoquaſi obliti a te vident̉ dum eſuriūt. duꝫ ſitiūtdum ꝯſolationē terrenā a te nō accipiūt. dumtribulant̉. dum reſpiciunt̉. ſed in finē nō obliuiſceris qn̄ eternaliter remunerabunt̉.Reſpice in teſtamentū tuum: qꝛ repletiſunt qui obſcurati ſunt terre domibꝰ iniquītatum.Reſpice in teſtamentū tuū) .i. in ꝓmiſſionētuā reliquijs factā hͦ eſt imple ⁊ redde qd̓ ꝓmiſiſti vt reliqͥe ſalue fiant. Meminit ꝓmiſſiōisqꝛ merita deficiūt eis. Et neceſſe eſt vt reſpicias qꝛ ecōtrario ml̓ti infideles iudei in quibꝰ cecitas ꝯtigit (repleti ſunt domibꝰ iniquitatū) .i.cordibꝰ malis ⁊ iniqͥs in quibꝰ libēter habitātet ꝑſeuerant tanquā in domībꝰ ſicut mūdi corde in ꝯſciētijs ſuis ſcꝫ illi (qͥ obſcurati ſunt terre) .i. terra. hoc eſt amore terreneitatis ⁊ terrenis deſiderijs q̄ obſcurāt lumē rōis qꝛ oculosſuos ſtatuer̄t declīare ī terrā. et iō dico reſpice.Ne auertat̉ hūilis factus ꝯſuſus: pauꝑet inops laudabūt nomen tuū.Ne auertat̉) a te ⁊ a tua mīa ſeu reſpectu tueclemētie (hūilis factus) ꝯfitēdo pctā ſua (ꝯfuſus) qꝛ ſi auerteret̉ ꝯfunderet̉ ⁊ beſtijs traderetur. vl̓ hūilis) ꝑ ſuā ꝯfeſſionē (factus ꝯfuſus)ille eī vere meret̉ veniā qͥ nō timet ꝑdere famāne ꝑdet ꝯſcīam. Et ſi nō auertit̉ (pauꝑ ⁊ īops)ſpū .i. hūiles qͥ nihil in hͦ mūdo appetūt ⁊ de ſenō p̄ſumūt qͥ ope hūana deſtituti ſunt ⁊ a ſolodeo opem q̄runt (laudabūt nomen tuū) gr̄asagendo ſeu pctā ꝯfitendo ⁊ eterna q̄rendo. Eſpoſtquā ꝓ ꝯfitentibꝰ orauit ꝯſequenter de ꝑtinacibꝰ nō tam orādo qͣꝫ ꝓph̓iſando ſubiūgit.Ęxurge dn̄e iudica cauſam tuā: memoreſto improperioꝝ tuoꝝ eoꝝ que ab inſipiente ſunt tota die.Exurge) aduerſus paleas o (deus) qui diſſimulādo dormire videris (iudica cauſaꝫ tuā
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten