Druckschrift 
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Einzelbild herunterladen
 

quam nos cōtra inſultantes tibi detrahentes ſuſcepimus defendendaꝫ. iudica inqͣꝫ tuisdans coronā: hoſtibꝰ penā. Unde ſequit̉ (memor eſto improꝑioꝝ tuoꝝ) que vel tu ſuſtinuiſti nobis vel nūc eccl̓ia ſuſtinet ſcꝫ (eoꝝ queab inſipiente) ppl̓o (ſunt) facta fiunt (tota die)id eſt aſſidue nec em̄ deerunt inſultantes vſqꝫin finē ſeculi. Contemptꝰ eſt chriſtus a iudeisambulans in terra cōtemnit̉ quotidie a falſischriſtianis ſedens in celo. Inſipiens eſt deū cognouit aut cognoſcens ꝑuerſe viuit. Tales improꝑant dn̄o deo membris eius modo blaſphemando: modo deridendo: minando: modo adulando. Et taliū memor eritdeus in iudicio vt vindicet damnet. oīmtamen niſi eoruꝫ tm̄ qui in hoc pctō ſunt totadie ſemꝑ eoꝝ qui ante finem penitentiam emendant̉. Et quaſi repetendo addendo ſubdit.Ne obliuiſcaris voces inimicoꝝ tuoꝝ:ſuperbia eorum qui te oderunt: aſcendit ſemper.Ne obliuiſcaris voces inimicoꝝ tuoꝝ) teblaſphemantiū tibiqꝫ detrahentiū ſcꝫ improperia ab ipſis tibi illata. q. d. ne diſſimules iudicare punire eos tanquā eoꝝ oblitus fueriſNam in hoc culpa grauior extitit qꝛ ſoluꝫab inſipientibꝰ ſed etiā ab inimicis improꝑiaillata ſunt culpabilius enī eſt inimicitiā peccare qͣꝫ ignorantiā tn̄ vtrūqꝫ pctm̄ eos obligauit. Et merito hoc debes facere qꝛ (ſuꝑbiatam execrabile malū (eoꝝ qui te oderūt) regnūtuum refutantes (aſcendit) .i. incendit̉ creſcit(ſemꝑ .i. iugiter multipliciter. Nolunt reſipiſcere ſed magis et magis ꝓficiunt in maluꝫquotidie. dum enī tu differs penas illi creſcūtin blaſphemias.Oratio.Creator omniū elementoꝝ deus ante ſecula rex eterne memēto gregis tui quem effuſione cruoris tui redemiſti atqꝫ omniū te querentium voces ꝓpiciatus exaudi. P. d. Pſalmus de exhortatōne ad humilitatem vt diſtrictū dei iudiciū euitet̉ inquo ſuꝑbi damnabunt̉ et humiles exaltabuntur.pͣs. lxxiiij.On̄fitebimur tibi deus ꝯfitebimur: et inuocabimꝰnomen tuū.Auctor pſalmi ꝓph̓a dauid. Titulus taliseſt In finē ne corrūpas pſalmus cātici aſaphhoc eſt iſte pſalmus qui eſt nobis cauſa cātici.i. iocunditatis delectatōis qꝛ humilibꝰ eter-nam ꝓmittit beatitudinē ꝓponit̉ aſaph .i. ſynagoge ſcꝫ infideli inuitans in fineꝫ .i. in chriſticōformitatē ſic monendo ne corrūpas te. i. neſuꝑbias qꝛ ſicut humilitas cuſtos eſt virtutuꝫita ccōtrario ſuꝑbia corruptio. Materia: exhortatio ad humilitatē. hic enī pſalmꝰ medicinam hūilitatis apportat cōtra tumorē ſuꝑbieet loquit̉ ipſe chriſtus modo ſe modo in ꝑſona membroꝝ eccl̓ie. Intentio: monere om̄sad humilitatē vt ſic omnipotētis dei diſtrictūiudiciū euitare valeant ne quis ſuꝑbus de ſep̄ſumat nec hūilis de deo deſperet. Sentētiain generali: ꝓph̓a in ꝑſona chriſti membroꝝexhortat̉ ſuꝑbos ad humilitatē ꝓponendo eiſdamnationē quam ſuꝑbi ſunt in futuro habituri exaltationē quam hūiles ſunt aſſecuturiSententia in ſpeciali. Aſaph ergo certus depromiſſis incipit ſic iam humiles facti (Confitebimur) de peccatis p̄teritis (tibi) pio indultori o (oeus) qꝛ tibi ſoli peccauimꝰ (confitebimur) etiam ꝯfeſſione laudis de beneficijs obtentis ( inuocabimꝰ nomen tuū) alijs beneficijs obtinendis. Uel (ꝯfitebimur tibi deus)pctā. deinde repetit ꝯfitebimur) qꝛ ꝯfeſſio peccatoruꝫ frequens eſſe debet. Initiū bonoꝝ eſtconfeſſio pctōrū hec eſt em̄ inchoatio iuſticie.poſt ꝯfeſſionē ſequit̉ inuocatio vnde ſubdit etinuocabimꝰ nomen tuū) in auxiliū. primū ergo pctā tua confitere et non ſemel ſed iteruꝫ etquotiens peccaueris totiens ꝯfitere prius a teexpelle pctm̄ et deinde inuoca et intus voca eiinuita deum ad cor tuum ſic mundatū. Namſi pͥus inuocaueris exaudieris. Iam verodignus eris dn̄i nomē inuocare atqꝫ ip̄iꝰ oꝑaceteris p̄dicare hec quippe eſt regula ſancte deuotionis prius ꝯfiteri pctā poſt inuocare deūet tandē narrare. Unde ſubdit̉.Narrabimus mirabilia tua: cuꝫ accepotempus ego iuſticias iudicabo.Narrabimus mirabilia tua) que redemptione generis humani feciſti. ꝯfeſſionē enīin qua om̄ia lauant̉ euacuamur malis: inuocationē implemur bonis. ac tandē de pleno eructuantes narrare poſſumꝰ. Sꝫ qꝛ deinde futurū eſt iudiciū iam ip̄e dn̄s inuocatꝰ reſpōdet loquit̉ ſemetip̄ꝫ d. ( acceꝑo tꝑs 5iudicandi a me p̄ſtitutū. ſcd̓m hominē enī accipit qd̓ ipſe deus dat (ego) chriſtus (iuſticiasiudicabo) faciēdo qd̓ reqͥrit inſticia reddēdovnicuiqꝫ iuxta merita ſua Gra mīe ſue pͥus iuſticias p̄dicat ſic iuſticias iudicat vl̓ iuſticiasiudicabit qꝛ ſolū mala aꝑta īmo et ea vident̉ modo bn̄ facta. Audi nunc euꝫ ſuos.