dibuſqꝫ ꝯculcauerūt ac priuatas et ſtabula iumentoꝝ in tēplo fecerūt. ſꝫ ⁊ mō timendū ⁊ cauendū eſt ne qd̓ tūc cōtigit hierl̓ime nūc plebi eueniat chriſtiane. Iō aūt hec oīa ferūt qꝛ.Dixerūt in corde ſuo cognatio eoꝝ ſil̓:qeſcere faciamꝰ oēs dies dei feſtos a t̓raDixerūt in corde ſuo) d̓ vtiqꝫ plus eſt qͣꝫ ſidixiſſent in ore ſuo: nā in hͦ ꝙ in corde dixiſſephibent̓ volūtas: affectꝰ ⁊ intētio denotat̉. dixerūt aūt nō qͣttuor aut qͥnqꝫ ſꝫ tota (cognatioeoꝝ .i. tota illa hoſtiū multitudo nec diuiſa ꝑtes ſꝫ (ſil̓) dixerūt inqͣꝫ iſtud (qͥeſcere faciamꝰoēs dies feſtos dei a terra) ne ſit gl̓ia noīs deiin ea. q. d. ita diſꝑgamꝰ oīa ꝙ nunqͣꝫ ampliuspoſſint cōuenire aut feſtū facere in terra. hucuſqꝫ oſtenſuꝫ eſt qͣnta ab hoſtibꝰ illata ſint mala deinde on̄dit q̄ ab ip̄o deo ſubtracta ſint eiſbeneficia: dicens.Digna nr̄a nō vidimꝰ: iā nō eſt ꝓphetaet nos nō cognoſcet ampliusSigna nr̄a nō vidimꝰ nr̄e enī ciuitatis deſtructionē vidimꝰ ſignā tn̄ diuine miſeratōiserga nos nō accepimus quibꝰ nos ⁊ pr̄es nr̄ideū nobis placatū cogͦſcere ſolebamꝰ (iā noneſt ꝓph̓a) aliqͥs qͥ bona nobis futura p̄nuncieet ꝯſolando nos ꝯfortet vt olim in alijs captiuitatibꝰ ⁊ aduerſitatibꝰ fiebat. (et nos nō cogͦſcet ampliꝰ) deus vt liberet ⁊ a malis reducatſꝫ in miſerijs dimittet. videt̉ enī deꝰ oīno nr̄ieſſe oblitus. Tātis ergo afflictꝰ malis dn̄o ingemiſcēs ait: hec mala ſunt nobis. SedUſqꝫ qͦ deus improperat inimicus: irritat aduerſarius nomē tuū in finem.Uſqꝫ quo) .i. qͣꝫdiuo (deus improperat) nobis (inimicus) ſcꝫ ppl̓s gētilis gloriādo de ſubuerſione ciuitatis ⁊ tēpli et dicēdo ꝙ nō ſis verus deꝰ (irritatꝭ .i. ꝓuocat (aduerſariꝰ) nr̄ (nomen tuū in finē) .i. ꝑpetuo blaſphemando acꝟbis ⁊ factis te exaſperādo. vel vſqꝫ ad quē finem an vt corripias ppl̓m tuū ⁊ corripiēs ducas in finē .i. in chriſtū: vel eo vſqꝫ donec veniat ī te finē. Attēdat hec ꝟ̓ba qͥſquis ꝓ pctō ſuoaffligit̉ qͥſquis a deo tanqͣꝫ irato deſerit̉. nō deſperet gemat: miſeriā ſuā medico on̄dat. ad hͦenī ferit vt parcat: ad hoc iraſcit̉ ne iraſcatur:vnde adhuc ſubiungit.Ut quid auertis manū tuā et dexteraꝫtuā: de medio ſinu tuo in finem.Ut quid) .i. quare (auertis manū tuā et dexteram tuā) .i. virtutē ⁊ ꝓtectōeꝫ tuā vſitatā (demedio ſinu tuo .i. a ppl̓o tuo iſto qͥ eſt ſinus tuus in quo hactenꝰ ſecretiſſimos theſauros tuos recōdidiſti (in finē) .i. finalit̓ et tā diu. q. d.nō diu differas nos liberare ꝑ potentiā tuamfauorabileꝫ ab inimicoꝝ ptāte et oppreſſione.Uel (Ut qͥd auertis manū tuā) a ppl̓o tuo iſrl̓nō ducendo eos (in finē) .i. in chriſtū. Querebat vt quid et iā intellexit ſicut intitulatū eſt intellectus aſaph: et ideo ſubdit.Deus aūt rex noſter ante ſecula: operatus eſt ſalutem in medio terre.Deus aūt rex nr̄ an̄ ſecula) exiſtens nō tꝑalis ⁊ recens qui eſt in principio verbū ꝑ qd̓ facta ſunt oīa: ip̄e rex hō factus (oꝑatus eſt ſalutem in medio terre) .i. vbiqꝫ terrarū vt diſcerēthoīes et̓na q̄rere nō terrena. Ul̓ (in medio terre) ſcꝫ in iudea q̄ eſt in medio terre qͣſi vmbilicus orbis qꝛ deus ibi fctūs eſt hō. et crucifixꝰꝓ ſalute totius mūdi vt ab omnibꝰ in circuitupoſſit ꝑticipari Ad hͦ em̄ ad tꝑs auertit manūſuā a gēte iudaica. Ad hoc cecitas experte cōtigit in iſrl̓ vt deus oꝑaret̉ ſalutē in medio terre et ſic plenitudo gentiū intraret. deinde oſtendit qͣliter ſalomon oꝑatus ſit ꝯuertendo ſe adip̄m oꝑatorē deū ⁊ dicendo.Tu ꝯfirmaſti in virtute tua mare: ꝯtribulaſti capita draconū in aquis.Tu ꝯfirmaſti in v̓tute tua) .i. in potētia tuaUel (in ꝟ̓tute tua) .i. in chriſto qͥ eſt dei virtꝰ etſapīa (mare) .i. gentes q̄ iudeā in medio ſui cingebant ſicut mare terrā. Gentes dicūt̉ mare ꝓpter vicioꝝ affluētiā ⁊ moꝝ amaritudinē q̄ ablato idolatrie fluxu ꝯfirmate ſunt in chriſto ꝑfidē ſpē ⁊ charitatē. Et qͦ ordine factū ſit ſecūcutus adiūxit (cōtribulaſti capita draconū) .i.cōminuiſti et ſubieciſti pͥncipalia vicia et pctādoloſoruꝫ ſpirituū que ab eis ſuggerunt̉ ſctīſaīabꝰ (in aqͦs) baptiſmi. Ip̄m qͦꝫ pͥncipē diabolum atqꝫ vniuerſas eius altitudines ⁊ pomipas ꝑiter deū deſtruxiſſe on̄dit cū ſubiūgit.Tu ꝯfregiſti capita draconis: dediſti eūeſcam ppl̓is ethiopū.Tu) etiam (ꝯfregiſti) .i. annihilaſti (capitaˢ.i. ptātes ⁊ prauas ſuggeſtiones (draconis) .i.principis demonioꝝ ⁊ ſic ea ꝯfringendo oꝑatus eſt rex noſter ſalutē in medio terre que prius corrupta erat ⁊ elanguerat taliū hoſtiū inuaſione ⁊ (dediſti eum) ſcꝫ draconē ⁊ diabolū(eſcam populis ethiopū) id eſt omniū gentiūipſi enim vocant̉ ad fidem qui prius nigri fuerunt peccatis: ⁊ ſicut eſca mordet̉ a comedente ita credentes ipſuꝫ diabolū mordent: redarguendo: accuſando: maledicēdo. Uel qꝛ adoratores diaboli et membra eius ſunt credentibus qui tenebre fuerūt incorporati ⁊ corpuschriſti facti. hoc aūt ſic factū eſt.
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten