nō ꝯſūmatōis (iratus eſt furor tuꝰ) quantū adviſum hoīm. ſic em̄ videt̉ ꝓpter ire ſignū (ſuꝑ)et cōtra (oues paſcue tue) .i. ſuꝑ ppl̓m tuū queꝫvelut bonꝰ paſtor ꝑ deſertū duxiſti ⁊ māna pauiſti ac deinde in terra lacte et melle manantecollocaſti. hoc iō dicit vt mīa pij paſtoris moneat qꝛ in eos tꝑantiꝰ vīdicamꝰ qͦs aliqn̄ nr̄osfuiſſe meminimus. q. d. Cur hͦ niſi qꝛ terrenisinherebamꝰ ⁊ te paſtorē nō cognoſcebamꝰ.Memor eſto cōgregatōis tue: quā poſſediſti ab initio.Memor eſto ꝯgregatōis tue) .i. ppl̓i iſrl̓itici(quā poſſediſti ab initio) illiꝰ ppl̓i .i. a pͥncipioquo ille ppl̓s fuit inſtitutꝰ ſcꝫ a tꝑe pr̄iarcharūquos pͥmitus elegiſti qͥ erant initiū eius a qͥbꝰet nomen ſumpſit ⁊ originē. q. d. reduc ad memoriā ꝙ eos ex multis gentibꝰ ⁊ locis ſub vnalege pre vniuerſis ppl̓is terre in vnū cultū tugregaſti atqꝫ vt ꝓpriā hereditatē ab initio poſſediſti vt eſſet tibi ppl̓s peculiaris ⁊ p̄electus ⁊hoc ſit cauſa tue miſeratiōis. p̄ſtita bn̄ficia numerat vt piꝰ iudex inuitet̉ ad ꝯſueta ſua bn̄ficia ⁊ plus ſua bn̄ficia in eis attendat qͣꝫ illorūmerita. Et ideo etiā memor eſto qꝛ.Redemiſti virgā hereditatis tue monsſyon in quo habitaſti in eo.Redemiſti) ab egypto (virgā) .i. ſceptrū imperiū ⁊ dn̄atōeꝫ (hereditatꝭ tue) ſcꝫ ppl̓i iſrl̓ quētanquā hereditatē vendicas tibi qꝛ iudeoꝝ regnum de pharaonis ſeruitute liberaſti que virga vel hereditas eſt (mons ſyon) Ibi enī eratciuitas eoꝝ hierl̓m. ibi ppl̓s et caput regni ibitemplū ⁊ ſacrificia ⁊ oīa chriſtū ꝓmittentia (inquo habitaſtijo chriſte .i. pn̄tiam tuā on̄diſtiqꝛ ibi pn̄tia hoīs chriſti habitauit ⁊ vt habitationē exp̄ſſiꝰ cōmendaret ꝓtinꝰ adiecit (in eo)ſcꝫ exiſtens ⁊ manēs ſpecialiꝰ ꝑ gr̄am ⁊ ꝑ hocſupplicat ne daret eum vaſtitati. Deinde rogatetiam ꝓ gentibꝰ dicens.Leua manus tuas ī ſuꝑbias eoꝝ in finēquāta malignatꝰ eſt inimicus in ſctō.Leua manus tuas) .i. exerce virtutē ⁊ potētiaꝫ tuā (in ſuꝑbias eoꝝ) a quibꝰ euerſa eſt hieruſalē ſcꝫ gentiliū (in fine) ſcꝫ ꝯſumptōis vt ſuꝑbias eorū finaliter ⁊ penitꝰ deſtruas eaſqꝫ inhumilitatē vertas qd̓ iam eſt impletū qꝛ diuina virtute oꝑante iam gentes hūiliate chriſtūcognouerūt que pͥus ſuꝑbe ppl̓m eius vaſtauerunt ac admirādo ſubiugit (quāta .i. qͣꝫ dura ⁊ qͣꝫ multa (malignatꝰ) .i. maligne oꝑatꝰ (eſtinimicus) .i. gentilis ppl̓s ſcꝫ romanus princeps ⁊ ſuus exercitꝰ (in ſctō) in templo in ſacerdotio in illis oībꝰ ſacramētis qd̓ ꝑmiſit deꝰ fieri qꝛ iam nihil p̄ſignabāt cū res eſſet .i. chriſtꝰ.Et gloriati ſunt qui oderunt te: in medio ſolennitatis tue.Et) inſuꝑ (gloriati ſunt) de victoria ſua ⁊ ſcilere de tātis malis nō timuerūt ſꝫ gaudiū indehabuer̄t (qͥ oderūt te) ſerui ſcꝫ demonū qꝛ idolatre et hoc (in medio ſolēnitatis tue) .i. in cōiiudeoꝝ qͥ ex omnibꝰ ꝑtibꝰ ꝯuenerant ad diemfeſtū. Uel (in medio ſolēnitatis tue) .i. cum inhierl̓ꝫ paſcalis ſolēnitas ageret̉. in eo enī locoquo dn̄o ſolēnitas fieri cōſeuerat ⁊ in ip̄a ſolēnitate qͣ iudei chriſtū crucifixerāt gentiles eosꝯgregatos trucidauerūt ⁊ ciuitatē vaſtauerūtCongregati ſeuierūt. ꝯgregati ꝑierunt. Et on̄dit quō gloriati ſunt. qꝛ.Poſuerūt ſigna ſua ſigna et nō cognouerunt: ſicut in exitu ſuꝑ ſūmum.Poſuerūt ſigna) vl̓ trophea nō deū ſꝫ (ſua)ſcꝫ ſtatuas pͥncipū ⁊ vexilla romana aquilasdracones quibꝰ vtebant̉ in p̄lijs (ſignā) Iſ. manifeſte captōis ⁊ victorie ſicut capta cītate ſolent poni (in exitu) .i. in portis vel in via ⁊ plateis. ⁊ hoc (ſuꝑ ſūmū et altū .i. in aliqͦ loco eminenti ⁊ excelſo (⁊ nō cogͦuerūt) ꝙ hͦ a deo eēt etdei diſpoſitōe fieret qͥ ꝓpt̓ pctā ppl̓i dabat illistantā victoriā ſꝫ ſuis viribꝰ ⁊ ptāti attribuebātet iō ab incepto nō reſipuerūt. Et oī verecūdiapoſtpoſita ita irreuerenter.Quaſi in ſilua lignorū ſecuribꝰ exciderunt ianuas eius in idipſuꝫ: in ſecuri etaſcia deiecerūt eam.Quaſi in ſilua lignoꝝ ſecuribꝰ excider̄t ianuas eius) .ſ. ciuitatis et templi vt pateret oībꝰliber ingreſſus. ⁊ hͦ (in idip̄m) .i. vnanimitereꝯcorditer. Sicut enī in ſilua lignaria excidūt̉ligna ita viliter ſine aliquo reſpectu et reuerentia exciderūt ianuas om̄s tendentes inidp̄m ⁊cōſpirati in vnū qꝛ vno corde et vna volūtateſiml̓ om̄s ꝯueniebāt in malū (in ſecuri) ad excidendū (et aſcia) ad cōminuenduꝫ (deiecerūteam) ſcꝫ ciuitatē ⁊ domū dei. ſecuris em̄ cedittrabes ⁊ maiora deſtruit aſcia ſiue dolabꝝ minūcius ꝑſequit̉ ⁊ minora cōminuit ⁊ ſic maiora ⁊ minora dicit deſtructa.Incenderūt igni ſctūariū tuū in terra:polluerūt tabernaculū noīs tui.Incenderūt igni) qd̓ em̄ nō poterat excidicōbuſtū eſt (ſctūariū tuū) .i. templū noī tuo dedicatū (in terra) .i. vſqꝫ ad terrā deijciētes culmina ad laudē dei erecta (polluer̄t) ſacrilegio(tabernaculū noīs tui) in qͦ nomē tuū inuocabatur qd̓ ſalomō fecit ad honorē noīs dn̄i qꝛaras menſas libros veſtes ⁊ ſil̓ia ꝓiecerūt pe-
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten