dis mei et pars mea deus ineternū.Defecit) marcatōe ⁊ attenuatōe ꝓpter tui deſideriū (caro mea) .i. carnalis oꝑatio exteriusqꝛ ꝑ rigorē diſcipline ſic ꝯſtricta eſt vt iam ſpiritui reluctari nō poſſit (et cor meū) .i. mala affectio interius qꝛ voluntas ꝓpria omniſqꝫ preſumptio ⁊ mala inclinatio interius eſt reſecataetideo fctūs eſt (deꝰ cordis mei) poſſeſſor dumtpaliter viuo (et) poſtmodū erit (pars) ⁊ hereditas (mea deus) nō ad tꝑs ſed (ineternū) qꝛ nūquaꝫ ab eo vltra ſeꝑabor ſed ſemꝑ cum eo eroIdcirco aūt te ꝑtem ⁊ hereditatē meā elegi.Quia ecce qui elongant ſe a te ꝑibunt:ꝑdidiſti om̄s qui fornicant̉ abs te.Quia eccce .i. manifeſtū eſt ꝙ (qui elongātſe a te) ecōtrario aliaꝫ partē eligendo (ꝑibuntincternū ⁊ verū eſſe ꝑdent qꝛ tu (ꝑdidiſti) .i. ꝑdes vl̓ in p̄finitōe tua iam ꝑdidiſti (om̄s qͥ fornicant̉ abs te) ſeꝑando ſe a te ⁊ adherēdo alijillicite ac diligendo creaturā ꝓ creatore om̄isenim illicita ꝯiunctio dici pōt fornicatio. Qn̄homo incipit deficere ab amore dei incipit adeo elongari. Qd̓ ſi rebꝰ tꝑalibꝰ illicito amore ꝯiungit̉ iam vtiqꝫ fornicat̉ ꝓpriū em̄ virū .i.auctorē ſuū animā deſeruit ⁊ ei qͥ nō erat ſuusſe laſciuo amore cōpulauit. Illi gͦ qꝛ deſeruerunt deum ꝑierunt.Mihi aūt adherere deo bonū eſt: ponere in dn̄o deo ſpem meam.Mihi aūt adherere deo) modo in pn̄ti ꝑ voluntatē fidē ⁊ charitatē (bonū eſt) qꝛ hoc eſt totum bonū meū ⁊ in futuro per ſpeciē qꝛ nihilmelius eſt qͣꝫ videre deū facie ad faciē. ⁊ quādiu in ꝑegrinatōne ſum dum nō eſt mihi res.bonū eſt mihi (ponere in dn̄o deo) nō in creatura (ſpem meā) ꝑ certā future beatitudinis expectationē que ſpes eſt quaſi anchora p̄miſſaad terrā qꝛ vanū eſt in tranſitorijs ꝯfidere velſperare. nam qꝛ nōdum adherere poſſum deoneo ꝑ ſpeciē interim vel adherebo ei ꝑ ſpemEt merito qꝛ ip̄e eſt dn̄s meus qͥ me regit ⁊ deus meus qͥ me creauit. Ad hͦ aūt eſt hͦ bonū.Ut annuncie om̄s predicatōnes tuas:in portis filie ſyon.Ut) interim (annūciē om̄s p̄dicatōes tuas).i. vt p̄dicē alijs omnia que de te ſunt p̄dicāda⁊ que voluiſti fidelibꝰ annūciari ad tuā gloriāet eoꝝ vtilitatē vt deū quē amo laudē et mecūcoamatores eius faciā ⁊ hoc (in portis) vel atrijs (filie ſyon) .i. in publico eccl̓ie militantisque eſt filia ſyon .i. ſpeculatiōis ſcꝫ eccl̓ie triūphantis. ſyon enī ſpeculatio vel ſpecula interpretat̉. in portis eccl̓ie anūnciare ſe ꝑhibet qꝛpredicatio preter vnitatē eccl̓ie inanis eſt. Uel(in portis filie ſyon) .i. in virtutibꝰ. Porte em̄ſunt virtutes anime ꝑ quas introit̉ in eccl̓iamet itur ad celeſtē hicrl̓m. In portis ergo predicat cuius vox in aꝑtōne virtutū eſt cuius ſermonem vita cōmendat.Oygtio.¶ Fac nos dn̄e tibi iugiter adhercre in te totāirtutē ſpei noſtre defigere: vt mereamur laudes tuas in portis eternalibꝰ nūciare. P. d.Pſalmus de lamentatōe miſerie iudeorum et deſiderio liberatōis ipſoꝝ etſimiliter fideliuꝫ in capliuitate peccatidetentoꝝ.pͣs. lxxiij.Tquid deus repuliſti in finē: iratus eſt furor tuusſuꝑ oues paſcue tue.Auctor pralmi ꝓph̓a dauid. Titulus hic eſtIntellectus aſaph .i. in hoc pſalmo aꝑit̉ qͥd fidelis aſaph .i. ſynagoga ⁊ ꝯgregatio intelligatſcꝫ ꝙ figuris ablatis venit veritas et ꝙ eternanō tꝑalia ſunt q̄renda. Et ꝓponit hic ꝓph̓a dd̓in ꝑſona aſaph duplicē iudaici ppl̓i captiuitatem. vnā vicꝫ localē deſtructo ſacerdotio et regno ſub tito et veſpaſiano. aliā ſpiritualē quacecitas ꝯtigit in iſrl̓ vt plenitudo gentiū intraret ꝑ hoc intendens conuertendos admonerevt chriſtum veniſſe intelligant poſt cuius aduentū ꝓph̓e talia ventura eſſe p̄dixerunt. Materia: lamentatio miſerie iudeoꝝ ⁊ deſideriū liberatōis ip̄oꝝ ⁊ ſimiliter fideliū in captiuitatepctī detentoꝝ. Intentio: monere vt om̄s relictis figuris tranſeāt ad veritatē ⁊ fideles cōſiderando captiuitatē iudeorū ꝓpter pctā eoruꝫmultiplicē caueant ſibi a pctīs ne et ip̄i ſpūaliter vel corꝑaliter veniant in captiuitatē ꝯſimilem. Snīa in generali ꝓph̓a ī iſto pſalmo oratꝓ liberatōe ppl̓i iſrl̓itici de captiuitate ml̓tiplici allegās pͥſtinā dei amicitiā aduerſantiū maliciam dei potentiā ⁊ ppl̓i miſeriaꝫ. Moraliterpōt eſſe oratio eccl̓ie ꝓ liberatōe ppl̓i ca:holiciqͥ ſepius detinet̉ ꝑ demōes in captiuitate pctīad cuius liberationē allegat eccl̓ia. primo deiamicitiā qua ppl̓m catholicū recepit ad gr̄ambaptiſmalē. ſcd̓o demonū maliciā obſtinataꝫtercio dei potentiā ad pctōꝝ iuſtificatōꝫ. quarto ppl̓i miſeriā qͣꝫdiu detinet̉ in captiuitate peccati ⁊ ad hͦ littera defacili pōt applicari. Snīain ſpeciali: admirans ergo ⁊ ꝯquerens ait (Utquid) .i. quare o (deus) qͥ es creator noſter (repuliſti) ſcꝫ ppl̓m iſrl̓ quaſi alienos ab antiquafamiliaritate ⁊ a tua defenſione (in finem .i. qͣſi funditus ⁊ ex toto ⁊ hic eſt finis ꝯſumptōis