redunt vel in conuerſis hic ad deū. inuenientin futuro dies pleni beatitudine pleni eterninate. Deinde exponit qualiter pͥmū errauerūtet quomodo poſtea cōuerſi ſunt d.Et dixerūt quomodo ſcit deus: etſi eſtſcientia in excelſo.Et dixerūt) ſcꝫ cogitando intra ſe prius qͣꝫcōuerterent̉ (quomodo ſcit deus) .i. quomododicit̉ ſcire vel quomō poſſumꝰ ſcire ꝙ ip̄e ſciatque hic fiunt ſcꝫ ꝙ boni ita tribulant̉ ⁊ mali ꝓſperant̉ (etſi eſt ſcientia) rerū humanarū (in excelſo/ ſcꝫ in deo .i. ſi eſt ꝙ ip̄e ſciat quomodo .ſ.patit̉. q. d. ſi ad hoc ſe extenderet dei ꝓuidentia quomō ꝑmitteret fieri talia. Talis erat error eoꝝ putabant enī deuꝫ res humanas autneſcire aūt nō curare cum tribularent̉ boni etflorerent mali vnde ⁊ dicūt.Fcce ipſi pctōres et abundantes in ſeculo: obtinuerūt diuitias.Ecce) enim (ipſi pctōres) ſcelerū patratores (et abundantes in ſeculo) .i. in malis huiꝰſeculi vel ambitioſi ſeculariū dignitatū (obtinuerunt diuitias) multas vnde habent̉ delitie corꝑales. q. d. ideo eram nō pctōr ⁊ ſeruiuideo vt haberē diuitias ſed econtra fieri videonam mali diuites ſunt ⁊ florent diuitijs qui tn̄deo nō ſeruiunt. boni qui deo ſeruiunt ecōtraegent. Unde mirū eſt ſi deus hec ſcit ꝙ etiamea ꝑmittit.Et dixi gͦ ſine cauſa iuſtificaui cor meū:et laui inter innocentes manus meas.Et) ideo ego qͦꝫ iunctus illis ante ꝯuerſionem ſil̓r (dixi: ergo) qꝛ ſeruio deo ⁊ hoc nō habeo illi vero nō ſeruiūt ⁊ hn̄t (ſine cauſa) .i. fruſtra ⁊ abſqꝫ remuneratōe (iuſtificaui) ⁊ purgaui (cor meū a praua cogitatōe vt mundus eſſem a pctō cogitatōnis (et) ſine cauſa (laui) .i.mundaui a praua oꝑatōne (inter innocentesid eſt cum innocentibꝰ (manus meas) .i. actiones vt mūdus eſſem a pctō oꝑis. vbi eſt enimmerces pure ꝯſcientie vbi premiū innocentisvite. Ego bn̄ viuo ⁊ egeo ille peccat ⁊ abūdat.Et ſui flagellatus tota die: et caſtigatiomea in matutinis.Et) ſine cauſa (fui flagellatus tota die) .i. qͣſi ꝯtinue ⁊ a me nō recedūt flagella dei. frequēter enim iuſti ſunt in afflictōe. q. d. deo ſeruio ⁊flagellor malus nō ſeruit ⁊ requieſcit (et caſtigatio) de ꝑpetratis malis ſi in aliquo offendifuitꝭ in matutinis) .i. indilate et cito adhibita.Impioꝝ caſtigatio differtur et ſera eſt vel nulla. electoꝝ vero ſtatim adhibet̉ et ſedula eſt etcita. et hoc eſt indiciū magni beneficij dei electis ſpecialiter collati. Sed iam caſtigatus reprimit ſe ab eo qd̓ dixerat et errorē ſuum recognoſcens ait.Si (dicebam) narrabo ſic: ecce nationē.filiorū tuoꝝ reprobaui.Si dicebāſ .i. dicebā ſcꝫ in corde meo mecum ꝯferendo ⁊ quaſi me redarguendo: ſi ego(narrabo) ⁊ aſtruam (ſic) ſicut ſuꝑius narrauiſcꝫ ꝙ deus nō ſciat vel non curet res hūanaset ꝙ fruſtra quis iuſte viuat et deo ſeruiat (ecce) quaſi in aꝑto et manifeſtū et certū eſt ꝙ ſicdicendo (nationē filiorum tuoꝝ) ſcꝫ ſanctorūet iuſtoꝝ ꝯtrarium dicentiū et quibꝰ cedere debeo non enī ſum om̄ibꝰ prudentior (reprobaui) .i. reliqui vel reprobam iudicaui quod eſtmagnū incōueniens. Et ideo ne reprobaremimmo vt vnū eis ſalubriter ſentirem.Exiſtimabam vt cognoſcerē: hoc laboreſt ante me.Exiſtimabam .i. cogitabā ſtudioſe et laborabam in mea cogitatōne ſcꝫ deliberando (vtcognoſcerē) et intelligerē huius rei veritatemet cauſam quare nūc ꝓſperantur mali et affliguntur boni et hoc) cognoſcere (labor eſt ante me) .i. laborioſa queſtio ante oculos meos.quaſi enī murus obſtat mihi in facie et maiorme eſt ſuperans meū intellectū. q. d. laborioſum et difficile eſt mihi ad hoc ꝑuenire ⁊ quātumcūqꝫ ad hoc laborē non poſſum ad hancveritatem niſi deus aperiat attingere: vnde recte ſubiungiturDonec intrem in ſanctuariū dei: et intelligam in nouiſſimis eoꝝ.Donec intrem in ſctūariū dei) .i. donec mētetranſeam et rōne intrem ad diuine diſpoſitōisſecretum et ad diuinū iudicium (et intelligaꝫ)id eſt intellectū meum figam et oculū mentisintendam jn nouiſſimis eoꝝ) ſcꝫ quid bonisvel malis ruētur in fine. vbi indubitanter intelligendo cōſidero qꝛ om̄ipotens et iuſtus deus ad hoc ꝑmittit malos florere in hoc ſeculovt puniantur grauius in futuro. ad hoc vultbonos tribulari tꝑaliter qͣtenus purgati poſtmodū gaudeant eternaliter. nouiſſima hoīmſunt vita eterna et mors eterna que ſemꝑ homo debet intelligere ⁊ habere in memoria. vnde intelligens ꝓpter quid malis data ſunt bona et loquens ad deum ſubiungitUerūtamen ꝓpter dolos poſuiſti eis:deieciſti eos dum alleuarentur.Uerūtamen ꝓpter dolos) quos alijs fecerunt et vt ipſi fallerent̉ et dolos dolo puniret̉