los pacē habere diuitijs florere qui deū cōtemnebāt: ego vero qui cultor dei eram his oībus carebā. hec pax videt̉ ſꝫ ocl̓os eludit ⁊ nōintelligit̉: eſt enim fluxa et caduca: eſt pax tꝑisnō pectoris nec eternitatis. Sed ecce iam video quare hanc pacē habent peccatoresQuia nō eſt reſpectus morti eoꝝ: et firmamentum in plaga eoꝝ.Quia non eſt reſpectus) miſcd̓ie dei (mortieoꝝ) eterne q̄ circa eos manet .i. nō eſt in eis reſpectus diuine miſcd̓ie vt liberent̉ a peccatiset eterna morte: ideo hac tꝑali pace hic fruuntur qͣtenus in futuro damnatōe ꝑpetua puniantur. Uel in eis (nō eſt reſpectus morti eorūqꝛ ip̄i nō recogitāt de morte ſua (et) nō eſt (firmamentū) .i. aliqd̓ penitentie et ſalutis medicamentum vel ꝯſolidatio (in plaga) .i. in culpa (eoꝝ) qꝛ nō reſpicit deus nec miſeret̉ vt ſanet ⁊ ꝯſolidet plagas et pctā eoꝝ. vel (et firmamentū eſt in plaga eoꝝ) .i. firmū eſt flagellū eorum nō tꝑale ſꝫ eternū. Et illo modoIn labore hominū nō ſunt: et cum hominibꝰ nō flagellabunt̉.In labore) et afflictōne (hominū) ſcꝫ ſctōꝝet iuſtoꝝ ratōne vtentiū (nō ſunt) nec tribulantur. vel ocioſi nō laborant ſicut ceteri hoīes ꝓpn̄tibꝰ vel futuris ſed fruunt̉ quiete tꝑali(et cūhominibꝰ) iuſtis ⁊ dei filijs (nō flagellabunt̉)flagello filioꝝ ⁊ tribulationibꝰ ad correctionēin hoc ſeculo ſed cum demonibꝰ ad damnationē in inferno. Ideo enim modo cū ſanctisnō flagellant̉ qꝛ eternū eis ſuppliciū p̄paraturnō ſunt ex filijs dei: quos flagellat miſericorspater vt recipiat. Nunqͣꝫ autē hic omp̄s deusmagis iraſcit̉ pctōri qͣꝫ cum in hac vita ꝑmittit eum ꝓſperari. Un̄ dicit Gregoriꝰ. ꝙ continuus ſucceſſus tꝑalium certū eſt eterne reprobatōis indiciū Et qꝛ ſic eis mō ꝓſpere cedit.Ideo tenuit eos ſuꝑbia: operti ſunt iniquitate et impietate ſua.Ideo tenuit) quaſi quibuſdam manibꝰ alligauit et ſubdidit (eos) tanqͣꝫ vinctos captiuos et ſeruos ne euadant(ſuꝑbia) et vanā leticia qꝛ talis ꝓſperitas frequenter eſt occaſio ſuperbiendi. Quia enī flagella nō ſentunt ideoelate viuunt: nam ſi flagellarent̉ fortaſſis humiliarentur. peius aūt et ꝑiculoſius eſt ſuperbia teneri qͣꝫ quolibet modo ſuꝑbire. Et tanqͣꝫ ſubmerſi (operti ſunt) vndiqꝫ et ex toto pleni (iniquitate) quantū ad ꝓximū (et impietateſua) quantū ad deū. que vnde ꝓceſſerit oſtenditur cum ſubinferturProdijt quaſi ex adipe iniquitas eoꝝ:tranſierūt in affectū cordis.Prodijt) et exijt (quaſi ex adipe .i. ex abundantia et ſuꝑfluitate ſcꝫ ex copia diuitiarū: extumore ſuꝑbie: ex voluntate et delectatōne nōex macie .i. ex coactōne ⁊ neceſſitate (iniquitaseoꝝ) ſunt enī mali ex voluntate nō neceſſitate(tranſierūt) de vicio in viciū ruentes (in affectum) et deſiderium ( cordis) implendū .i. vſqꝫad prauas voluntates ſuas nō dn̄i adimplendas. vel (tranſierunt) metas nature et viam rectam tendentes et euntes (in affectū cordis .i.in deſideria ſua facientes qd̓ placet et quicqͥtẜꝯcupiſcentia ſuggerit et hoc nō impremeditate fecerunt quiaCogitauerūt et locuti ſunt nequiciaminiquitatē in excelſo locuti ſunt.Cogitauerūt) pͥus deinde intra ſe ⁊ ex mora deliberauerūt qd̓ eſt grauius qͣꝫ ſi peccaſſent ex improuiſo (et) poſtea extra effundendo(locuti ſunt) ad alios docendos ⁊ eis ꝑſuadendo (nequiciam) ſuā qꝛ ex abundantia cordisos loquitur. et hoc nō in abſcondito ſꝫ in publico vnde ſubdit (iniquitatē in excelſo locutiſunt) nō cum timore ſed cū audacia et ſuꝑbiain alto et manifeſto clare et aꝑte palam ⁊ cunctis audientibꝰ. vel (in excelſo) .i. cōtra excelſum ſcꝫ deum (locuti ſunt) blaſphemātes. vnde non ſolū contra hoīes locuti ſunt malū ſedetiam in deum NamPoſuerūt in celum os ſuum: et linguaeorum tranſiuit in terra.Poſuerunt in celū os ſuum) ſuperba cōtradeū loquendo et deum habitatoreꝫ celi blaſphemando dicentes deū vel neſcire mala ſuavel nō punire (et lingua eoꝝ tranſiuit et deambulauit ( in terra) male loquendo contra ꝓximum. prius in celum deinde in terrā linguaꝫtranſtulerūt qꝛ prius cōtra chriſtū poſtea vero cōtra eccleſiam locuti ſunt. vel (lingua eoꝝtranſiuit in terra) cōtempto celeſti dn̄o ſeip̄osin hac vita laudando et magnificando. vel locutio eoꝝ facta eſt terrena de terrenis loquendo et felicitatē in eis aſſerendo.Ideo cōuertet̉ ppl̓s meus hic: et diespleni inuenient̉ in eis.Ideo) hoc cōſiderato ⁊ ꝑpenſo ꝙ hec malaex proſperis eueniūt (ppl̓s meus) infirmus qͥa veritate deuiauit (cōuertet̉ ex ꝯſideratōne talium ad veritatē ad deum (hic) .i. in hoc ſeculodum tꝑs eſt acceptabile cōuertendi ⁊ dies ſalutis de quibꝰ ꝓtinus addit (et dies pleni) adindulgentiaꝫ ad mīam et ad gr̄am (inuenient̉in eis) ita ꝯuerſis ſꝫ iniqui nec ad dimidiū ac