potentem et fortē fecerunt. Triplex quidē eſtpotētia diaboli ſcꝫ nature et hāc habet a deo.exercij et hāc habet a ſe. effectus et hāc habeta nobis. Et determinat quē pauꝑem dicens.et pauperē) tā deſolatū et miſerū (cui nō eratadiutor) qꝛ nec hō iuſtus: nec angelus: nec lexnec liberū arbitriū poterat eū liberare niſi tm̄leo de tribu iuda ſcꝫ chriſtus. Deinde oſtendit quomodo liberabit. quiaParcet pauperi et inopi: et aīas pauperum ſaluas faciet.Parcet pauꝑi et inopiꝭ .i. nō de ſe ſꝫ de gr̄aꝯfidenti. pauꝑ eſt qui nihil habet: inops quialterius ope indiget. hūc pauꝑem et inopemvirtutibꝰ et bonis oꝑbꝰ vacuū et gr̄a dei indigentē nō damnabit rex pius iuxta ꝓpriū meritum ſꝫ parcet relaxando penā dimittendo culpam (et) ſic (aīas pauperū .i. hūilium (ſaluasfaciet) dando eis gratiā declinandi a malo etfaciendi bonū. Uel(animas pauperū ſaluasfaciet in futuro ⁊ nō tm̄ parcet eis in pn̄ti. Deinde oſtendit quomodo ſaluas faciet. d.Ex vſuris ⁊ iniquitate redimet animaseoꝝ: et honorabile nomē eoꝝ corā illo.¶Ex vſuris) .i. eternis penis futuris (et iniqͥtate) .i. ip̄o pctō ꝓ quo ⁊ pene debebant̉ (redimet) precio ſanguinis ſui (animas eoꝝ .ſ. pauperum. Ordo eſt iniquitate ⁊ vſuris ſcꝫ a culpa ⁊ pena. pecunia quideꝫ diaboli eſt iniqͥtasquam nos ab ip̄o ſuſcepimꝰ: ſuꝑ hanc pecuniam exigit a nobis vſuras .i. penas quas nōſuſcepimꝰ ⁊ ſoluimꝰ. Ab his vſuris ⁊ iniquitate redimunt̉ anime paupeꝝ ſanguine illo q̄effuſus eſt in remiſſione pctōꝝ (⁊ honorabile)eſt et erit nomen eoꝝ) quo a chriſto dicūt̉ chriſtiani (corā illoy ſi corā malis habeat̉ deſpicabile. Sequit̉ cōmendatio ip̄iꝰ regis. Quiaet ſi morte ſua redimat pauꝑem tn̄.Et viuet et dabitur ei de auro arabie: etadorabūt de ipſo ſemꝑ: tota die benedi re: omnes gentes magnificabūt eū.cent ei.Et) poſt mortē (viuet) eternaliter ſine fine (etdabit̉ ei de auro arabie) .i. ſapientes gentiū etmundi in chriſtū credent vel offerent̉ ei mentes puritate tanquā auruꝫ arabicū ſplendorepulcherrimo rutilantes (et adorabūt) et ſūmaveneratiōe colent eum ſemꝑ ⁊ quotidie ⁊ hoc(de ipſo) habentes vt adorent qꝛ hoc qd̓ eumadorabunt de eius munere ꝓcedet. de ip̄o habent ſi qui bene orant ab ip̄o trahunt quicqͥdboni poſſident ⁊ ideo merito (tota diej .i. tototꝑe et aſſidue (benedicent ei bona vita et laudabunt eum gr̄as de ſuis beneficijs referēdoet bona ſua nō ſibi ſed dn̄o aſcribendo. Et ſequitur alia cauſa vt benedici debeat qꝛ ip̄e.Exit firmamentū in terra in ſūmis mōtiuꝫ: ſuꝑ extollet̉ ſuꝑ libanū fluctꝰ eius:et florebūt de ciuitate ſicut ſenū terreErit firmamentū in ſūmis montiū .i. in auctoribꝰ ſcpͥturarū ſcꝫ ꝓphetis ⁊ apl̓is quos firmat implendo p̄dicta ab eis qꝛ omnia in illoſunt firmata ⁊ in illo ſunt vel erunt adimpletaet hoc (in terra) qꝛ ꝓpter eos qͥ in terra ſunt oīaſcripta ſunt et īpleta. Uel(erit firmamentū inſūmis montiū .i. in apl̓is ⁊ alijs ſanctis qꝛ ꝑcum erunt firmi ⁊ hoc (in terra iſta ⁊ in hac vita que tentationibꝰ eſt plena (ſuꝑ exaltet̉ ſuꝑ libanū .i. ſuꝑ omnē altitudinē ⁊ candorē ſeu dignitatē ſeculi (fructus eius) .i. boni ⁊ dilectores chriſti qꝛ omnia ſecularia ꝯtemnūt (et) ip̄iſancti exn̄tes (de ciuitate) ſcꝫ dei .i. de eccīa quebn̄ dicit̉ ciuitas qꝛ eſt chriſtianoꝝ vnitas (florebunt) virtutibꝰ ac bonis oꝑbꝰ et exēplis inpn̄ti. Uel (florebūt) gratiſſime in futuro (ſicutfenuꝫ) .i. herba (terre) viret ⁊ floret ac grata eſtin eſtate. nō em̄ etas feni ſed viriditas ſanctiscomꝑatur. Et ꝓpter hec omnia beneficia.Sit nomen eius bn̄dictū in ſecula: ante ſolem ꝑmanet nomen eius.¶ Sit nomen eius bn̄dictū in ſecula) .i. famaet gloria nominis eius quantū ad hoīes accipiat incremētū ⁊ ſemꝑ magis ac magis diuulgetur ⁊ magnificet̉ hic ⁊ ineternū. Merito ātbn̄dicendū eſt: qm̄ etiā (an̄ ſolē) .i. an̄ oīa tꝑa ꝑſolē cuiꝰ motu mēſurant̉ ſignificata et an̄ oēꝫcreaturā .i. ineternū (ꝑmanet nomē eiꝰ) bn̄dictū qꝛ ab eterno eſt nomē chr̄i ẜm diuinitateꝫ.hͦ dicit ne putes tꝑaleꝫ dei filiū nō dicit nomēillā vocē q̄ trāſit ſꝫ res noīs et ſub̓a diuina hicintelligit̉ q̄ ꝑ nomē ſignificat̉ Et eſt ꝯſeqn̄s vtqͥ deū bn̄dicit bn̄dicat̉ a deo: vn̄ rcē ſubiūgit̉.Et benedicent̉ in ipſo omnes tribꝰ terEt bn̄dicent̉ in ip̄o oēs tribꝰ) .i. oēs gentesſicut abrahe ꝓmiſſum eſt. vn̄ ne duodecim trbus tm̄ accipias addit (oēs gētes) ſcꝫ oēs bn̄dicti (magnificabūt eū) nō ip̄i faciendo vt magnus ſit qͥ ꝑ ſe ip̄m magnus eſt ſꝫ laudando etmagnū ꝯfitendo. diuerſe tribꝰ in eccīa electasaīas ẜm diuerſa merita deſignant: ꝓpter qd̓ etin domo pr̄is manſiones multe ſunt. ac ſi dicat nō ſolū ip̄e bn̄dictus erit ſꝫ oēs ſui ꝑ eum.vn̄ merito oēs magnificabūt eū tanqͣꝫ ſaluatorē et dn̄m oīm. ꝓpter qd̓ ip̄e ꝓph̓a ex ꝑte ſuadeū bn̄dicit: vt qd̓ alios facere hortat̉ ip̄e faciat. q. d. qꝛ in eo oīs bn̄dicet̉ ideo.
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten