Mons coagulatus mons pinguis: vtquid ſuſpicamini montes coagulatos.Mons coagulatꝰ) vel incaſeatus ꝓpter paruulos quos teneriori doctrina ⁊ gratia tanquālacte nutriuit (⁊ mons pinguis) propter maturos quos ſolidiori doctrina et donoꝝ excellentia tanquā pane cibat. Et qꝛ talis eſt mons iſte(vt quid) ergo vos gentiles idolis ſeruientes.(ſuſpicamini .i. falſo creditis alios (mōtes coagulatos) .i. loca ſalutis extra eccl̓iam eſſe .ſ. templa veſtra ⁊ idola: Et certe nō debetis nam iſteſolus eſt.Mons in quo beneplacitū eſt deo habitare in eo: etenim dominus habitabit infinem.Mons in quo beneplacitū eſt/ ⁊ placuit (deohabitare in eo) ſcꝫ militans eccl̓ia nec habitatin eo deus ad tempꝰ (etenim dn̄s habitabit infinem) ⁊ ſemper cum ea Unde ip̄e ait: ecce egovobiſcū ſum omnibꝰ diebꝰ vſqꝫ ad conſūmationem ſeculi. Uel cōmendans montē ſelmonſubdit. Iſte ſelmon eſt (mons dei) chriſtus enīprerogatiue dicit̉ mons dei patris ꝑ eminentiam diuinitatis (mons pinguis) in tantū vt ineo corporaliter habitaret omnis plenitudo diuinitatis. Nec ſolū ⁊cͣ. vtsͣ. Iſte mons eſt quiomnes paſcit quem ne quis audeat ceteris cōparare ſubditꝭ vt qͥd ſuſpicamini mōtes) alios(coagulatos) .i. predicto mōti comꝑabiles. q.d. nolite hoc qꝛ chriſtus eſt ille Mons in quobeneplacitū eſt deo) patri (habitare in eo) qꝛ ineo habitauit omnis plenitudo diuinitatis corporaliter: ⁊ vere placuit (etenim dn̄s) .i. verbuꝫ(habitabit) eū hoīem chriſtū (in finē ⁊ ſemꝑ qꝛꝑſonal̓r ei eſt vnitꝰ. Et qꝛ dn̄s in habitat eccl̓iāvl̓ mōs chriſtus alios montes ip̄a eccl̓ia ſeu fideles fiunt et ſunt quodāmodo.Currus dei dece milibꝰ multiplex: milialetantiū: dn̄s in eis in ſynai in ſancto.Currus) ⁊ vectores (dei) portando deum qꝛvnanimes et copulati charitate ꝑ quos vehit̉deus in vniuerſum mundū et quos ad miniſterium ſue voluntatis moderat̉ quoſqꝫ manendo in eis ⁊ regendo ſicut bonus auriga ꝑducitin ſe finem et currū ad deſtinatū locū et ille currus eſt (multiplex decem milibꝰ) ponit finitū ꝓinfinito .i. ex innūeris ppl̓is ſanctoꝝ ⁊ fideliū qͥſancti ſunt(milia letantiū .i. multi ſpe gaudentes donec ꝑducantur in finē nec mirū ꝙ letent̉qꝛ iam (dn̄s) eſt (in eis) adiutor in tentationibꝰqui erit ⁊ finis conſūmationis et hoc (in ſynaiin ſancto) .i. in implendo mandato qd̓ ſanctūeſt adiuuans eos vt faciāt mandatū. Quid enīꝑdeſſet mandatū niſi dn̄s ibi eſſet qui dat velle ⁊ operari ad ꝑficiendū Uel (in ſynai in ſancto .i. impleto ſctō mandato: ſyna enim monseſt in quo data eſt lex ⁊ interpretat̉ mandatu inquo completo reqͥeſcit dn̄s qꝛ in ſanctis mandatis impletis dei pn̄tia ſolet cōtueri. Deindecōuertit ſe ad dn̄m qui hec fecit ⁊ quomodo ſufactum oſtendit dicens.Aſcendiſti in altuꝫ cepiſti captiuitatem.accepiſti dona in hominibꝰ.Aſcendiſti in altū q. d. dn̄s eſt in eis ꝑ gratiam hanc aūt vt dares (aſcendiſti) o chriſte (inaltum) loco ⁊ dignitate ſcꝫ ſuꝑ omnes celos addexterā patris et (accepiſti) priuſqͣꝫ aſcenderes(captiuitatē) .i. illos qui in limbo captiui tenebantur eos tecū ad celeſtia deducendo Uel (cepiſti captiuitatē) .i. genus humanū qd̓ diabolus ꝑ pctm̄ captiuauerat redemiſti ⁊ ſub te feliciter captiuaſti ⁊ (accepiſti deo patre et a totatrinitate (dona) ⁊ chariſmata ſpiritaliū gratiarum (in hominibꝰ) ꝑ fidem ad te accedentibuspoſtmodū refundenda et eis donanda accepitvt homo dat vt deus ⁊ qd̓ accepit hominibꝰ accepit vt det. Ipſe enim plenus eſt ⁊ nihil indiget. Et vere cepiſti captiuitatē ⁊ accepiſti donain hominihus.Ętenim nō credentes: inhabitare dominum deum.Etenim) accepiſti (nō credentes inhabitaredn̄m deum) .i. vt homines prius nō credentesin vnū deū habitent̉ per eum. Non credentesipſi ſunt captiuitas: nō credendo enim poſſidebantur a diabolo Fides eos inde liberauit ⁊ ꝑdona ſpiritus ſancti factū eſt vt iam credentesinhabitent̉ a deo facti domus dei ⁊ currus deimiliū letantiū. Iſti ſunt quos feliciter captiuauit ⁊ currū ſuū fecit. Ergo qꝛ chriſtus aſcenditin altuꝫ ⁊ quo preceſſit faciet nos ſequi ꝓph̓a q̄hec predicta canebat in ſpiritu ea p̄uidens impletus ⁊ ip̄e leticia eructauit hymnū dicens.Bn̄dictus dn̄s die quotidie: ꝓſperū iterfaciet nobis deus ſalutariū noſtroꝝ.Benedictus) ſit (dn̄s) creator a creatura (diequotidieꝫ .i. per ſingulos dies aſſidue ⁊ iugiteilaudet̉ a fidelibꝰ vſqꝫ in finem qꝛ quotidie captiuos captiuat vt ip̄e eos poſſideat ⁊ qꝛ curruillū duci vidit in finem ſcꝫ ineternū addit (ꝓſperum iter eundi ad ſe (faciet nobis) qui currus eius ſumus (deus ſalutariū noſtroꝝ) .i. au.ctor ſaluationū noſtrarū qꝛ ipſe iter noſtrū dirigit ad ſalutē ⁊ ab ip̄o ſaluamur. Et bene dixit pluraliter ſalutariū qꝛ de quantis pctīs ⁊ ꝑiculis nos liberat tot ſalutes nobis donat et qꝛ