puplex eſt ſalus ſcꝫ gr̄e ⁊ glorie. q. d. faciet nohis curſum vite ꝓſperū cū ſit dux ſalutarisDeus noſter deus ſaluos faciendi dn̄i:dn̄i exitus mortis.Deus) inquam (noſter) nō cuiuſcunqꝫ preter quem alium neſcimus eſt (deus ſaluos faciēdi .i. ip̄ius ſoliꝰ eſt nos ſaluos facere qꝛ nullus ſit ſaluus niſi per eum: ex eo enim eſt ſalusminū. ꝑditio aut ex malitia eoruꝫ (et ipſiusdn̄i dn̄i) eſt facere (exitus mortis) .i. facere exire ⁊ declinare a morte culpe ⁊ gehenne. vel neoccurreret cogitatiōi cur ergo morimur ſi pertius gr̄am ſaluamur continuo ſubiecit (et dn̄idn̄i exitus mortis). q. d. non mireris nec indigneris ſi tu moreris ſed patienter fer mortē qꝛet dn̄i dn̄i qui fuit ſine peccato fuit exitus mortis ⁊ per mortem ab hac vita. hec aūt repetitiodn̄i dn̄i ſignificat vtranqꝫ eius naturā. Et licꝫhumilis mortuus ſit vel licet ſaluos faciat.Uerūtamen deus confringet capita inimicorum ſuoꝝ: verticē capilli ꝑambuantium in delictis ſuis.Uerūtamen) ne mala ſuperboꝝ ⁊ ꝑtinaciūcredas impunita idem (deus confringet) ⁊ cōquaſſabit vel hic vt humilient̉ vel in futuro vtdamnent̉ (capita) .i. ſuꝑbiaꝫ (inimicoꝝ ſuoꝝ)ſcꝫ maloꝝ hominū ꝯfringet etiam (verticē capilli) .i. elationē ⁊ ſuperbiā cogitatōis ſicut enīcapilli adherent capiti ſic cogitatōes menti (ꝑambulantiū) .i. ꝑſeueranter ambulantiū ⁊ ꝑſeuerantiū (in delictis ſuis) ⁊ ruentiū de vicio invicium ſeqꝫ extollentiū in peccatis in quibꝰ deberent humiliari dicentes. Deus ꝓpicius eſtomihi pctōri. Quoſdam ergo ꝯfringet quoſdāetiam ad ſe conuertit ita ꝙ alios faciat martyres: alios vero p̄dicatores ⁊ ad hoc ꝯfirmandum introducit dn̄m loquentē ſic.Dixit dn̄s ex baſan conuertā: conuertāin ꝓfundū maris.Dixit dn̄s) .i. firmiter diſpoſuit ego (conuertam per gr̄am homines (ex baſan) qd̓ interp̄tatur confuſio vel ſiccitas hi ſunt qui de peccatis confundunt̉ et ꝓ eis orant vel tanquā ſicciet inopes iuſticie imbrem gratie deſiderant qꝛtales ad ſe dn̄s conuertit ⁊ (ꝯuertam) ſubmerſos/ in ꝓfundū maris) .i. maloꝝ vel in ꝓfundum maluꝫ (maris) .i. ſeculi iſtius ſcꝫ eos quiin ꝓfundis vicijs ⁊ peccatis poſiti ac ponderepeccatoꝝ preſſi ſunt deſperatiſſimi. Que cōuerſio qͣꝫ ꝑfecta ſit inſinuat ꝓpheta cuꝫ ad deūverba cōuertendo ſubiungit. Ita inquit conuertes eos O deus.Ut intinguat̉ pes tuus in ſanguine: lingua canum tuoꝝ ex inimicis ab ipſo.Ut intinguat̉ pes tuus in ſanguine) .i. vt qͥpͥus erant inimici intm̄ ꝓficiant vt inter membra tua fiant pes tuus portando et p̄dicandote et euangeliū tuum per mundū ita cōſtanteret audacter ꝙ amore tuo ſuum ſanguinē fundere nō metuant (⁊ lingua canū tuoꝝ) ſcꝫ eoꝝipſoꝝ qui vſqꝫ ad ſanguinē ſunt certaturi fietet erit (ex inimicis) qꝛ ꝑ ꝯuerſionē ex inimicisfient amici ⁊ canes fideles ꝓ domo dn̄i latrantes contra inimicos et hoc tantū bonū erit (abipſo) ſcꝫ deo .i. ab eius gratia ⁊ miſcd̓ia nō a ſeip̄is vbi ſecundā ꝑſonam mutat in terciā. Intinguetur autē pes tuus nō ſine exemplo qꝛ tevident preceſſiſſe Nam.Uiderunt ingreſſus tuos deus: ingreſſus dei mei regis mei qui eſt in ſancto.Uiderunt ingreſſus tuos) o (deus) qualiteringreſſus es in hūc mundū qualiter incarnatus: qualiter occiſus: qualiter exaltatus: ⁊ glorificatus. hec gratia in veteri teſtamento latebat modo patet viderūt ergo ⁊ crediderūt atqꝫeoſdem greſſus ꝓut potuerūt imitando ſecutiſunt (ingreſſus) inqͣꝫ (dei mei) creatōe (et regismei) gubernatōe (qui eſt) et habitat tm̄ (in ſancto) templo ſuo .i. in ſanctis ẜm illud apl̓i templum dei ſanctū eſt qd̓ eſtis vos. nō enim habitat deus in corꝑe ſubdito peccatis ſed in eocuius conſcientia ſancta eſt ⁊ pura. Ad hos ergo ingreſſus inſinuandos et vt iſti greſſus viderentur.Preuenerūt principes coniuncti pſallentibus: in medio iuuencularū timpaniſtriarum.Preuenerūt principes) ſcꝫ primitiui apl̓i qͥbus ſuꝑ eccīam datus eſt pͥncipatus qui ſicutprincipes ⁊ magiſtri preuenerūt alios cōuertendos ⁊ meritis ⁊ dignitate in tꝑe primo naſcentis eccīe annūciantes nouū teſtamentū vtppl̓i ſequerent̉ nec ſoli venerunt ſed (cōiuncti)et aſſociati (pſallentibꝰ) ſcꝫ ſubditis minoribꝰqui laudes dei ſonant bene operando ad gloriam dei. de quoꝝ bonis operibꝰ tanquā viſibilibus organis glorificat̉ deus qui nunquāſecuti fuiſſent niſi illi verbo ⁊ exemplo preceſſiſſent. Qui pͥncipes tanquā miniſtri ⁊ prepoſiti ſunt (in medio iuuencularū) .i. eccl̓iaꝝ queadhuc erant nouelle ſicut pͥmitiue eccīe: ip̄aꝝdico (tympaniſtriaꝝ) .i. deuꝫ laudantiū carnemortificata ⁊ domita corio ſiccato ab humore peccati ⁊ extenſo a ruga duplicitatis. tympanum enī fit de corio ſiccato ⁊ extenſo ꝓpter hecomnia o fideles.
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten