qui in eccleſia nutriuntur corporali cibo ſacreſcripture verbo ⁊ euchariſtie ſacramento (habitabūt in ea) .ſ. hereditate ⁊ eccl̓ia qꝛ intra ſctāmeccl̓iam humiliter viuendo ꝑſeuerant. Et hācpluuiā (paraſti in dulcedine tua pauperi) ſpirituali de ſe nō preſumentio (deus) qui pauperes ſpiritu diligis .i. gratiā tuā humilibꝰ qui ſeinfirmos reputant cōtuliſti nō ex ſuis meritisſed ex ſola dulcedine tue charitatis Et apte aitin dulcedine qꝛ nil dulcius eſt charitate. Deinde oſtendit paratōnes quas pauperi ſuo deusfecit dicens.Dn̄s dabit verbū euangelizantibꝰ virtute multa.Dn̄s dabit) et miniſtrabit (verbū) doctrinehec ſunt cibaria que ſuis animalibꝰ in ſua hereditate largitur deus vt paſcantur eis hec dulcedo pluuie in pauꝑes dei defluxit que ab oreeuangelizantitiū iubente deo preceſſit (euangalizantibus) .i. predicantibꝰ in virtute multa) hͦeſt in magna conſtantia fidei: occidi enim poſſunt ſed flecti nequeunt. Uel (euangelizantibꝰin virtute ml̓ta) .i. predicatoribꝰ virtuoſis ⁊ ml̓ta virtute fulgentibꝰ. Et ſubiūgit quis dn̄s dabit verbū ſcꝫ.Rex virtutū dilecti dilecti: et ſpeciei domus diuidere ſpolia.Rex virtutū) mentis ⁊ miraculoꝝ (dilecti dilecti) ſcꝫ vnici filij id eſt pater qui eſt rex virtutūque virtutes etiā ſunt filij. Et bene rex virtutūdicit̉ qꝛ ab eo regitur eiqꝫ militat virtus a quodatur: ⁊ repetitio dilecti dilecti ꝑtinet ad commendatōnē filij ſuꝑ oīa ſemꝑqꝫ dilecti. Dilectiinqͣꝫ nō ſolū ad alia ⁊ vtrunqꝫ ſed et (diuidere)id eſt ad diuidendū (ſpolia) .i. ereptos a diabūlo quos diuiſit alios apl̓os alios ꝓph̓as aliospaſtores ⁊ doctores faciendo ⁊ hoc ip̄i (ſpeciei)id eſt ad ſpeciē (domus) ſcꝫ militātis eccl̓ie ſpecioſam quippe domū .i. eccl̓iam chriſtus fecitdiſpenſando diuerſos eccl̓ie gradus et diſtribuendo gratias ſpecioſitati eiꝰ aptas ſicut corpus eſt ſpecioſum diſtributōe membroꝝ. Et ovos de quibus fit ſpecies domus.Si dormiatis inter medios cleros: penne colūbe de argentate: et poſteriora dorſi eius in pallore auri.Si dormiatis inter medios cleros ⁊cͣ. Ubiſciendū ꝙ cleros grece eſt ſors latine ⁊ ſortes exdei p̄miſſione ꝑtes hereditatis vocant̉ que populo ſunt diſtribute. Un̄ ꝑ cleros hic ip̄as horeditates intelligimus quarum vna in veteri teſtamento ⁊ altera in nouo ꝓmittitur terrenamſcꝫ et celeſtē. Dicit ergo (ſi dormiatis) id eſt ſi aſtrepitu ſeculari remoti quieſcatis (inter medios cleros) id eſt inter mediū cleroꝝ hoc eſt inter duas hereditates terrenā ſcꝫ ⁊ celeſtē. Terrenam non ardenter appetendo ⁊ celeſtem patienter expectando. vel ſi vſqꝫ ad mortē ꝑſeueretisin contemptu terrenorū et appetitu celeſtiū hocenī eſt dormire inter medios cleros .i. inter medias hereditates nōdum iure ſed in ſpe celeſtishereditatis habitare et a terrene felicitatis iamcupiditate conquieſcere. Cum autē venerit qd̓ſperamus nō iam inter duas hereditates reqͥeſcimus ſed in noua ⁊ vera cuius vetus erat vmbra regnabimus tunc vos eritis (penne colūbe de argentate) id eſt ornamentū ⁊ exaltatio eccleſie qꝛ ſicut columba ꝑ pennas ſublimat̉ itaeccleſia per veſtra exempla ad celeſtia volitat etlaudibus exaltat̉. Sancta eccl̓ia merito dicit̉columba qꝛ fel amaritudinis nō habet ⁊ quiavirtute ſimplicitatis pollet. Eſt autem de argētata quia diuinis eloquijs erudita que alibi dicunt̉ argentū igne examinatū ⁊ poſteriora dorſi eius) id eſt dorſuꝫ columbe quod eſt pars poſterior vbi portat̉ ſarcina erunt (in pallore auri) id eſt in nitore ſapientie ꝑ quem nitorē intelligimus charitatē color enim ⁊ decor ſapientiediuine eſt charitas que om̄ia ſuffert et inuicemonera portare facit. Quia quicquid portat eccleſia quicquid tolerat totum in amore totumin ſapiētia totū in hilaritate facit: corde eſt ſimplex verbo lucida opere preclara. Si ergo dormiatis eritis penne quod non eſt niſi per chriſtum quia.Dum diſcernit celeſtis reges ſuper eaꝫniue dealbabuntur in ſelmon: mons deimons pinguis.Dum diſcernit) id eſt ordinat ⁊ conſtituit(celeſtis) antonomaſice id eſt chriſtus dei filius qͥaſcendit ſuper omnes celos (reges) id eſt doctores vel rectores et prelatos qui bene regant ⁊ ſeet alios (ſuper eam) ſcꝫ columbā id eſt eccl̓iamipſi rectores vt diſcernant̉ et etiam alij homīes(dealbabunt̉) per remiſſionē peccatoꝝ (niue)id eſt ſuper niuem et incomꝑabiliter qꝛ maioreſt dealbatio mentis qͣꝫ corporis ⁊ hoc nō meritis ſuis ſꝫ (ī ſelmon) qd̓ interp̄tat̉ vmbra .i. invmbra gr̄e refrigerāte ab eſtū vicioꝝ qꝛ ꝑ gratiam que in chriſto eſt mundantur a maculispeccatorum. Et cōmendans ecccleſiaꝫ ſubdit(mons dei) ſcꝫ eccl̓ia eſt (mons pinguis) id eſtvber et fertilis ꝓpter abundantiā gratie diuineet vnde aque irrigue et ſuaues fluunt quotidieNec ſolū in ſe pinguis eſt ſed ⁊ de ſe alios impinguat vnde ⁊ ſubditur.