In deo ſalutare meū et gloria mea: deauxilij mei et ſpes mea in deo eſt.In deo) eſt hīc (ſalutare meū) .i. ꝑ deum habeo ſaluationē et ſaluus ero .i. iuſtus ex impio(et gloria mea eſt in deo .i. in nulla re glorior niſi in deo vt qui gloriat̉ in dn̄o gloriet̉. Uel (indeo erit ī futuro (ſalutare meū) .i. ſalus ⁊ ſaluatio qꝛ tunc liberabimur ab omni miſeria ⁊ malo (⁊ gloria) .i. gloriatio (mea) qꝛ ꝑ ip̄m gloriaeterne vite tribuit̉. q. d. ſaluus et glorioſus eroin eo. Interim nunc inter tentatōes ipſe eſt (deus auxilij mei) in certamine. Dat enim auxiliūcertantibꝰ: hoc dicit ne quid ſibi homo deput(et ſpes mea in deo eſt) donec venerit res. Igit̉exemplo meo.Sperate in eo omnis congregatio populi: effundite coram illo corda veſtra:deus adiutor noſter in eternū.Sperate in eo) tranſilientes eos qui in vanitate ſperant (om̄is ꝯgregatio ppl̓i) ſcꝫ fidelisid eſt omnes qui congregati eſtis in vnitate fidei ⁊ vt digne in illo poſſitis ſperare (effunditecorā illo corda veſtra) .i. occulta cordiū eī reſerate ⁊ corda ab omni ſorde viciorum euacuateplangendo: cōfitendo: dep̄cando: nam qui nōhabet cor vacuū a malo ſi ſperat nō eſt ſpes ſꝫpreſumptio qꝛ (deus eſt(adiutor noſter in eternum) nō ſolū tꝑaliter ſicut homines adiuuantſed etiā ad eternitatē ꝓmerendā ⁊ preſtandā etquāuis deus debeat eſſe ſpes noſtra et ſic oꝑet̉nobis.Uerūtamen vani filij hominū: mendaces filij hominū in ſtateris vt decipiantipſi de vanitate in idipſum.Uerūtamen filij hominū) .i. imitatores carnaliter viuentiū qui nō attendunt ſed ſunt (vani) .i. dediti vanitatibꝰ ſperando in rebus tranſitorijs ⁊ caducis ſunt etiā (mendaces filij hominū inſtateris) .i. in libra iuſticie in boni maliqꝫ deliberatōe malū bono p̄ponderantes veliuſti videri volentes cum ſint fallaces vel ad litteram iniquis ponderibꝰ vtentes (vt decipiantipſi de vanitate) .i. de rebus vanis (in idipſuꝫ)id eſt inter ſe ſeu inuicē .ſ. vnuſquiſqꝫ aliū Uel(vt decipiant) alios (ipſi) exiſtentes ⁊ cōuenientes (in idip̄m( .i. in vnū (de vanitate) qꝛ ⁊ ſi varij ⁊ diuerſi in ſtudijs ꝑuerſi ſunt in malicia tn̄et vanitate in vnū ſunt ⁊ ꝯueniunt. Sciens ergo conuertit ſe ad eos. d.Nolite ſperare in iniquitate: et rapinasnolite cōcupiſcere: diuitie ſi affluant: nōlite cor apponere.Nolite ſperare in iniquitate) deceptōis ſedin deo mecū ſperate (⁊ rapinas nolite concupiſcere) auferendo ꝑ violentiā aliena. q. d. nec ſperetis nec cupiatꝭ que rapiant̉ alijs etiā ſi nō habetis ⁊ quaſi ex neceſſitate rapturi ſitis ⁊ (diuicie ſi affluant) aliunde qͣꝫ ꝑ fraudē ⁊ rapinas .i.ſi habundent ⁊ exundent tanquā de fonte currant (nolite cor apponere)ꝫ ardenter eas amando et tenaciter cuſtodiendo in eis cōfidendo etſperando inde p̄ſumendo et ſuꝑbiendo. Nondamnat diuicias ſed cor vetat apponi ⁊ in eis figi. Et vt magis eos a vanitate diſſuadeat ꝓponit duo qͦꝝ alterū deterret alterū demulcet. d.Semel locutus eſt deus duo hec audiui: qꝛ ptās dei eſt et tibi dn̄e miſericordia: qꝛ tu reddis vnicuiqꝫ iuxta oꝑa ſua.Semel id eſt firmiter ⁊ immutabiliter (locutus eſt deus) quaſi vnica locutione vt retractatione nō indigeat qꝛ qd̓ loquit̉ deus eſt vnūet inuariabile. Unde li ſemel nō ad numeꝝ referendū eſt ſed ad ſententie firmitatē (duo hecvalde neceſſaria que vobis dicturꝰ ſum ibi (audiui) auditu interiori in alto quo trāſiliui .i. ſpiritu inſpirante ⁊ reuelante intellexi nō ex me loquor. Audiuit forte alia multa ſed nō eſt opusdici nobis. Illa duo ſunt ptās ⁊ miſcd̓ia deqͥbus ſunt omnes ſcripture qꝛ docent ꝙ potenseſt vt penā infligat et miſericors vt remuneret.Unde ſequitur (qꝛ ptās) iudicandi ⁊ puniendi(dei eſt) omnia enī poteſt ⁊ omīs ptās a deo eſtet mutās ꝑſonā adiungit aliud. d. (et tibi dn̄e)eſt (miſcd̓ia) remunerādi: ptās ergo timeat̉: miſericordia amet̉: nec ꝓ miſcd̓ia ptās cōtemnat̉nec ꝓ ptāte de miſcd̓ia deſperetur (qꝛ tu reddisvnicuiqꝫ iuxta oꝑa ſua) bonis quidē ex miſericordia p̄miū malis ꝟo ex iuſta ptāte ſuppliciū.Pratio.¶ Subde tibi dn̄e animas noſtras quoniā tues patientia nr̄a vt renuentes incerta diuiciaꝝdelectamenta te ſolū ꝯtempta omni mundi vanitate ſequi mereamur. Per d.¶ Pſalmus de diuina conſolatione eccleſie in ariditate huiꝰ ſeculi velut in deſerto vel veri anachorite in loco ſolitapͣs. lxij.Eus deus meꝰ adt de luce vigilo.Auctor pſalmi ꝓph̓a dauid. Titulus talis eſt pſalmus iſte cōuenit ⁊ attribuit dauid .i. eccl̓ie que hic loquit̉ habitus de his queſuſtinuit ip̄a eccīa cum eſſet in deſerto ydumeeid eſt in ariditate huius ſeculi et vite vbi ſitit etmiſcd̓iam expetit donec eterna capiat. Eccl̓ia