¶ Pſalmus de oratōne eccleſie vndiqꝫpreſſe et de gratiarum actione pro multiplici beneficio iam recepto et in futurum recipiendo.pͣs. lx.Laudi deus deprecationem meam intende orationi mee.Auctor pſalmi ꝓpheta dauid.Titulus talis eſt. In finē in hymnis pſalmusdauid: hoc eſt pſalmus iſte dirigens nos in finem id eſt in chriſtū eſt in hymnis id eſt in laudibꝰ exhibendis dauid id eſt chriſto. Materiaoratio laus ⁊ gratiarū actio eccleſie ꝓ multiplici beneficio recepto ⁊ in futurū recipiendo. Intentio: monere fideles ad faciendū iſta ſemꝑ etad perſeuerandū in eis vſqꝫ in finem. Sententia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſonaeccleſie humiliter exaudiri petit: beneficia recolit: et ꝓ beneficijs laudes ꝓmittit: poſt ſupradictam ergo gratiarū actionē vocatoꝝ ad fidēadmonet nunc ſuo exemplo eccleſia auditoresvt ꝓ dei beneficijs in gratiarū actione ꝑmaneant ꝙ ⁊ in preſenti peccatoꝝ veniam ⁊ virtutūgratiam ſunt conſecuti ⁊ in futuro premiū beatitudinis habituri. Sententia in ſpeciali. Eccleſia ergo de tota ore quaſi vnus hic clamat.(Exaudi deus deprecationē meaꝫ) mala a meamouendo ⁊ auertendo (intende oratōni mee)bona mihi conferendo et in me conſeruando.Deprecatio eſt que aſſidua eſt: et hominibꝰ etiāoffertur: oratio eſt que tm̄ deo offertur: poſtqͣꝫdixit exaudi ꝓtinus addidit intende vt videlicet gratāter ⁊ vtiliter dignetur exaudire. Namoratōni noſtre intendit deus cum gratanter ſuſcipit qd̓ oramus. Non nullos enim aliquando exaudit iratus nō tam ad ſalutē qͣꝫ ad damnationē. Et qꝛ ecc̄īa toto orbe terrarū diffuſa ēvndiqꝫ ſe clamare inſinuat cum ſubiungit.A finibus terre ad te clamaui dū anxiaretur cor meum: in petra exaltaſti me.A finibus terre id eſt vndiqꝫ ex omnibꝰ partibus mundi (ad te) non ad alium (clamaui) tedeuote inuocando (dum anxiaret̉ cor meum)id eſt in anxietate ⁊ moleſtijs ꝑ quas tamen fitnoſter ꝓfectus. Clamor noſter ad deum eſt noſtrum deſideriū. Quanto quiſqꝫ plus deſiderat tanto plus clamnat deinde ſequitur clamoris exauditio. q. d. anxiatur cor ſed nō ideo vincor quia (in petra) id eſt in chriſto ⁊ in fidei ſoliditate (exaltaſti me) ⁊ fundaſti qꝛ ſuper hancpetram edificata eſt eccleſia. Et bene ait exaltaſti quia iuſtus qui ex fide viuit cuncta temporalia tranſcendit et in celis conuerſationē habet. Exaltatum quoqꝫ.Deduxiſti me quia factus es ſpes meaturris fortitudinis a facie inimici.Deduxiſti me) de virtute in virtutē ⁊ de bono in melius (quia factus es ſpes mea) de vita et gloria eterna habenda ⁊ (turris fortitudinis) id eſt fortis defenſio tuorum (a facie) id eſta preſentia et impugnatione (inimici) viſibilis ⁊ inuiſibilis. Talis munitio eſt nobis deusin qua ⁊ ab inimico ſecuri eſſe ⁊ ipſum inimicūetiam iaculari poſſimꝰ. Non ſic eſto in iſta turri vt vaces ibi ⁊ ſufficiat tibi quia hoſtis tela nōperueniunt ad te. Age ibi aliquid non ceſſentmanus: verba dei: fides tua: ſpes tua: ⁊ operatua bona tela ſunt ⁊ gladij interficientes inimicum. Ttali ergo munitione confortatus perſeuerare ſe ꝓmittit dicens. Et ego hac turre munitus.In habitabo in tabernaculo tuo in ſecula: ꝓtegar in velamento alarū tuaꝝ.Inhabitabo in tabernaculo tuo) id eſt ī cōcordia permanebo in vnitate fidei pugnabo ettibi militabo (in ſecula) id eſt vſqꝫ dum ꝑaguntur ſecula ſcilicet vſqꝫ in finem ſeculi quia eccleſia vſqꝫ in finem ſeculi eſt duratura et deo militatura. Non enim qͥ ceperit ſed qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finem hic ſaluus erit. Et ſi impugnatio tentationū occurrat ego (ꝓtegar) id eſt tuaꝓtectione muniar ⁊ defendar ab eſtu tentationum (in velamento) ⁊ in vmbra (alarū tuarū)id eſt in munimine tue miſericordie et potentieque omnem auertunt leſionē. Uel ale iſte ſuntpaterna ſeueritas ⁊ materna pietas illa ad caſtigandum hec ad conſolandū ergo per vnamiuſte punit contra preſumptionē: per alterā miſericorditer parcit cōtra deſperationē. Et ideocertus ſum de ꝓtectione.Quoniam tu deus meus exaudiſti orationem meam: dediſti hereditatē timentibus nomen tuum.Quoniam tu deus meus exaudiſti) orationem meam) de percipiendis bonis qua a finibus terre ad te clamaui quia (dediſti hereditatem) eternā ſcꝫ regnū beatitudinis quibuſcūqꝫ(timentibꝰ nomen tuum) non enim eſt diſtinctio ſed in omni gente qui timet deum acceptꝰeſt illi et dicit dediſti in preterito quia iam dedit in ſpe vel quia iam in quibuſdam eſt inceptum in re: beneficia autem collata argumentum ſunt futuroꝝ: vel ponit preteritū ꝓ futuroꝓpter nimiā certitudine. Admonemur h̓ nō ceſ