Druckschrift 
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Einzelbild herunterladen
 

talibus ſubiungit.Ueniat mors ſuper illos: et deſcendantin infernum viuentes.Ueniat mors ſuꝑ illos qui tales ſunt id eſt digni ſunt moriantur morte eterna. (et deſcendant in infernū viuentes) .i. ſcienter peccanteset ſcientes quia pereunt. Malum enī eſſe intelligunt quod faciunt nec tamen ab ip̄o deſiſtūt.Talibus multo grauior damnatio qͣꝫ ceterisincumbit quia ſeruus qui ſcit voluntatē domini ſui et facit plagis vapulabit multis. Cimeant ergo falſi fratres ſimulatores detractores religionē habitu oſtentantes religioſe tamēnon viuentes. ad illos enī ꝑtinet hec ſententiaqua dicitur Ueniat mors ſuꝑ illos: et deſcendant in infernū viuentes. Et merito hoc eisQuoniam nequicie in habitaculis eoꝝCin medio eorum.Quoniam nequicie) multe ſunt (in habitaculis eorum) .i. in corporibꝰ eoꝝ in quibꝰ temporaliter peregrinantur militant et (in mediocorum) id eſt in corde. nihil enī tam eoꝝ qͣꝫ corvnde nequicia procedit. q. d. nequicias quamfaciunt ex toto corde faciunt et tam oꝑe qͣꝫ cogitatione nequicia pleni ſunt. Uel prius ſunt(nequicie in habitaculis) .i. in hoſpicijs et conuenticulis ſeu in angulis in occulto: et poſtea(in medio eorum) id eſt cōmuniter ſeu in cōmuni et in aperto. Ita illi qui tales ſunt pereuntEgo autem ad deum clamaui: et dominus ſaluabit me.Ego aūt ad deum) patrem (clamaui) dicitchriſtus (et dn̄s) pater (ſaluabit me) .i. ſaluabita morte reſuſcitando. Uel (Ego autē) dicit iuſtus (ad deū) tanqͣꝫ ad ſaluatorē meum (clamaui) in conturbatōne exercitatōnis mee (et dominus ſaluabit me) ſuo diuino auxilio qd̓ſequens erat. Si te afflixerit inimicus clamaad deū et ſaluabitte. Hinc in alio pſalmo aitInuoca me in die tribulatōnis et eruam te. Etquia ſaluabit iam ego vt ingratusUeſpere et mane meridie narrabo et annunciabo: et exaudiet vocē meam.Ueſꝑe) .i. de p̄teritis (narrabo) et (mane .i.de futurꝭ (annūciabo. meridie) lux excelſioreſt in ſempiternis (et exaudiet vocē meā.) Uel(veſꝑe narrabo) patientiā chriſti morientis inveſꝑe ( mane annūciabo) reſurrectōꝫ eiꝰ factāin mane. (et meridie exaudiet vocem meā) id ēſedens ad dexteram patris vbi aſcendit in meridie et interpellat pro nobis. Moraliter (mane) hoc eſt prima et tercia ſcꝫ in pueritia (et meridie hoc eſt ſexta ſcꝫ in iuuētute (veſpere) hoceſt nona et vndecima ſcꝫ in ſenectute et ſenio.(narrabo) .i. cōfitebor peccata (et) deinde (annunciabo id eſt p̄dicabo (et exaudiet vocē meam) qua clamabo ad eum quia quacūqꝫ horapeccator ingemuerit. Et vere exaudiet vocemmeam quia.Redimet in pace animam meam ab hisqui appropinquant mihi: qm̄ inter multos erant mecum.Redimet) .i. liberabit (aīam meam) collocādam in pace eterna (ab his qui appropinquātmihi) ad inferendā mortem (qm̄ inter multos)credentes (erant mecum) inſidiantes vite mee.Uel (Redimet in pace) qꝛ amaui pacem (animam meam) de vicijs ad virtutes ſiue de hocmundo ad patriam tranſferendo. Ipſe eſt enīpax vera (ab his qui appropinquant mihi) corpore mente: noīe non vita: numero merito ſcꝫ a chriſtianis fictis qui magis decipiuntqͣꝫ aperti idolatre qui mecū habitant in domoet ſub imagine religionis laqueū mihi parantdeceptionis (qm̄ inter multos erant mecum)multa ē palea pauca grana: multi ſunt vocati pauci vero electi. iſti aūt non erant de graniset paucis electis ſꝫ de palcis et multi vocatis.Exaudiet deus et humiliabit illos: quieſt ante ſecula.Exaudiet deus) me et humiles exaltandoin eternitate et ſolū exaudiet me me orantem ſed etiā pro humiliandis inimicis. vnde ſequitur (et humiliabit) de ſuꝑbia deijciendo indamnatōne (illos) ſuperbos ſe exaltantes quierecti ſunt in diſſenſione. ille (qui eſt an̄ ſecula)id eſt eternus et potens om̄ia quod ipſi credunt. Quia et ſi ex temꝑe chriſtus deus. noſterex Maria virgine tn̄ in principio erat verbuꝫ:et verbū erat apud deū et deus erat verbū. Etmerito humiliabit.Non enim eſt illis cōmutatio et non tiinuerunt deum: extendit manum ſuamin retribuendo.Non enī eſt illis cōmutatio) de malo in bonum nec mutantur in melius ſed deſcenduntin peius (et non timuerunt deū et ideo non declinauerunt de malo in bonum. Hoc enim remedio conuertitur homo ſcilicet quia timet deum. Sicut timor dn̄i initiū ſapientie eſt itatimere deū mortis initium eſt. et his ſequiturpena. ideo enī (extendit manuꝫ ſuā) a ſil̓i ferirevolentis. et (in retribuendo) vindictaꝫ ſcd̓meoꝝ meritum: hoc eſt vt retribuat eis penā debitam peccato quod erit in iudicio. Et ſatis fuit eis timere nec cōmutari: ſꝫ etiam.