aūt et orando et prophetiſando ſubiungit. q. d.me ſaluaſti: illos aūt qui ſe male extulerūt.Precipita dn̄e diuide linguas eorum:qm̄ vidi iniquitatem et ꝯtradictionemin ciuitate.Precipita) oſdomine) a turre ſuꝑbie et deijce a ſtatu dignitatis et honoris: et (diuide linguas eoꝝ) qui male cōſpirauerunt vt penitentes recedant a ſuperba vnitate ſua nec veniantin vnitatem et concordiā contra me et maliciaeorum nō habeat effectum in me. qm̄ vidi iniquitatem) in actu (et contradictionē) in verbis(in ciuitate) id eſt in ſocietate et cōuentu prauorum vel in vnitate maloꝝ: nomini chriſtianoet veritati cōtradicentiuꝫ. Ex iniquitate qua dicitur hoc meum illud tuum ꝓceſſerunt cōtradictio ⁊ litigium: ex charitate vero om̄ia cōmunia cor vnū ⁊ anima vna. Et hec iniquitas nōeſt ad horam ſedDie ac nocte circundabit eam ſuper muros eius iniqͥtas: et labor in medio eiuset iniuſticia.Die ac nocte) id eſt aſſidue circūdabit eam)ſcꝫ congregationeꝫ maloꝝ (iniquitas) exiſtens(ſuꝑ muros) id eſt maiores (eius) ſcꝫ principeset prelatos qui deberent alios munire contrainimicos veritatis. Unde alibi. A ſenioribusegreſſa eſt iniquitas. Quicunqꝫ enī alium fouet et defendit in pcc̄o murus eſt ciuitatis inique. (et labor) in oppreſſionibus eſt (in medioeius) .i. in cōmuni plebe (et iniuſticia) in iudicijs faciendis. Ideo etiā labor ibi quia iniquitas ibi: quia iniuſticia ibi. Ubicunqꝫ viderisiniquitatē ibi intellige laborem. Qui iniquuseſt nunqͣꝫ pacem habebit. torquet̉ enī ꝯſcientiaſua et ip̄e eſt hoſtis ſuus.Et non defecit de plateis eius vſura etdolos.Et non defecit) ſed ſemꝑ durauit (de plateaeius) quia nō abſconduntur ſaltem quia malaſunt ſed publice fiunt. (vſura) qꝛ plus exiguntin iniuria et in qualibet re alia qͣꝫ acceperint vdederint. Eſt et alia peior vſura quando nō dimittis quod tibi debetur vt tibi dimittatur (etdolos) quia alios decipiūt. In maioribus ergo et in minoribꝰ eſt iniquitas et in aperto hocfaciunt et nō abſcondūt. Deinde poſtqͣꝫ de aꝑtis egit inimicis conſeq̄nter agit de occultis qꝛin ipſa eecitate ſunt non tm̄ aperti inimici ſedetiam occulti qui magis nocentQuoniā ſi inimicus meus maledixiſſetmihi: ſuſtinuiſſem vtiqꝫ.Qm̄ ſi inimicus meus) .i. gentilis populus(maledixiſſet mihi) ſicut iudaicus maledixit.Uel (Qm̄ ſi inimicus meus) aliquis aꝑtus etmanifeſtus (maledixiſſet mihi) iurgijs obprobria et blaſphemias inferendo (ſuſtinuiſſemvtiqꝫ) id eſt patientius toleraſſem. Tolerabilius enī et mitius iudicaſſem quia nō inopinatum malum eſſet. et iacula preuiſa minus ledere ſolent. et qꝛ grauiora ſunt mala que ab amicis qͣꝫ que ab inimicis manifeſtis inferunt̉.Etſi is qui oderat me ſuꝑ me magna locutꝰ fuiſſꝫ: abſcōdiſſem me forſitā ab eo.Et ſi is qui oderat me) qn̄ idola adorabat:vel aliter manifeſte et aperte et (ſuper me) .i. aduerſum me (magna locutus fuiſſet) .i. ſuperbemihi inſultaſſet ſeqꝫ ſuꝑ me magnificaret ⁊ minaretur quicquid poſſet( abſcondiſſem .i. ſubtraxiſſem (me forſitan ab eo) dans locū verbisinſanis vt nō erumperem in verba contentionis. Magna patientia: ita locum dare verbisvt ſe abſconderet ne aduerſariuꝫ videret. Hecaūt de Iuda traditore ſpecialius intelligi poſſunt: quia ab iudeis aſcondit ſe Ieſus a Iudaautem minime ſe abſcondit. Et dicit ambigueforſitan ſcd̓m vſum humane locutōnis. ſic enīſolemus loqui: forſitan illuc ibo. forſitan hocfaciam.Tu vero homo vnanimis: dux meus etnotus meus.Tu vero) o iuda (homo) ꝑ carnalitatē (vnanimis) ꝑ ſimulationē (dux meus) ꝑ p̄dicationēquia feci te ducem cū alijs ſuꝑ ppl̓m meum etp̄mittebam ad locū quo iturus eram (et notusmeus) ꝑ fidē. vel qꝛ domeſticus et de eadē gente mecū. Uel Tu vero homo vnanimis olimet vnius mecū volūtatis (dux meus) qui aliqn̄bene monuiſti et bonū cōſilium dediſti (et notus meus) qui in eadē eccleſia mecū fuiſti.Qui ſil̓ mecū dulces capiebas cibos: indomo dei ambulauimus cū ꝯſenſu.Qui ſimul) cū alijs (mecū) cōuerſans (dulces capiebas cibos) tam corꝑales qͣꝫ ſpūales.(in domo dei) .i. in eccleſia (ambulauimus cucōſenſu) corꝑalis conuerſatōis qꝛ in eius collegio erat. Tu inqͣꝫ talis ꝙ perſecutus es me eſtmihi intolerabile et ad ſuſtinendum difficile.er Iudam et eius populū ſignificantur falſi fratres intra ſanctam eccleſiam de quibꝰ etiāp̄dicta intelligi poſſunt. qui cū ſimulate viuunttāto grauius quāto interiꝰ ſunt electos p̄munt.Nulla enim peſtis efficacior ad nocendum qͣꝫfamiliaris inimicus. quos tamē exemplo ſuodominus ſuſtinere docet: ſed ipſi penam eternam non euadent. vnde mutans perſonam de
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten