Uoluntarie ſacrificabo tibi: et confitebor nomini tuo dn̄e quoniā bonū eſt.Uoluntarie ſacrificabo tibi) qꝛ voluntarieet ex caritate ſe ip̄m obtulit patri filius in ſacrificiū ꝓ nobis vel (volūtarie nō coacte vt timore mortis vel pene ſed gratis ꝓ dilectiōe nō ꝓpter aliud ſacrificabo tibi ſacrificiuꝫ laudis etbonoꝝ operū: omne enī opus bonū deo oblatum dici poteſt ſacrificiū. Et bene p̄miſit volūtarie voluntatē enī et affectū penſat deus in oīſacrificio et quanta eſt deuotio ⁊ voluntas offerentis tm̄ eſt apud deū ſacrificiū eius nō enimcoacta dona coacta ſeruicia diligit deus (⁊ ꝯfitebor nomini tuo dn̄e) .i. laudabo nomen tuūet cuncta que ago ad laudē et gloriā noīs tui faciam (quoniā bonū eſt) .i. nō ꝓpter aliud ſed qꝛnil melius illo noīe inuenio. Cauſa ꝯfeſſioniset laudis debet eſſe ip̄a bonitas noīs .i. rei noīset ſola bonitas dei ⁊ hoc eſt voluntarie ⁊ gratisconfiteri qꝛ ꝓpter ſe nō ꝓpter aliud qd̓ ab eo velim. Qui ꝓpter aliud laudat ex neceſſitate laudat qꝛ ſi illud haberet nō laudaret mihi autē etque dedit ꝓpter dantē placent Et vero bonū eſtnomen tuū ꝙ ex hoc intellexi.Quoniā ex omni tribulatione eripuiſtime: et ſuꝑ inimicos meos deſpexit oculus meus.Quoniā ex omni tribulatione eripuiſti me 5vt nulla tribulatio mihi p̄ualeret ⁊ ſuꝑ inimicos meos) ſuꝑatos (deſpexit oculus meus) mereſurgente Uel (qm̄ ex omni tribulatōe eripuiſti me. q. d. in hoc ꝓbaui nomē tuū eſſe bonūqm̄ liberaſti me e tribulatōe que data ē ad ammonitionē. Si enī ante tribulatōeꝫ poſſem cognoſcere ⁊ aliter ſcirem bonū eſſe nomē: tribulatio forte mihi neceſſaria nō fuiſſet. Sꝫ adhibita eſt tribulatio ad āmonitionē: āmonitio facta ad tuā laudatōꝫ. Non enī intelligerē vbi eſſem niſi de infirmitate mea admonitus eſſem.Unde liqm̄ nō eſt cauſatiuū qꝛ eēt p̄dictis cōtrariū ſi ideo diceret̉ laudādus qꝛ liberat a tribulatōne. Ergo ꝙ liberat ꝓbatio eſt ⁊ argumētum bonitatꝭ dei occaſio laudis nō cauſa (et ſuper inimicos meos) florentes (deſpexit) .i. deorſum ⁊ inferius aſpexit (oculus meus) ſurſū tendens ⁊ altitudine cordis ad te ꝑueniens. Mente rapta ad deum videtꝭ ꝙ omnis flos eſt vt fenum ⁊ confidens dei bonitate nihil reputat inimicoꝝ inſidias iuxta illud beati vincentij. Ecce nunc in ſublimi agor ⁊ omnia mundana deſpicio.Oratio.Saluifica dn̄e eccl̓iam tuā in tui nominisꝓtectione ꝯfidentē vt deſpectis inimicis volūtaria te ꝯfeſſione magnificet. Per do.Oratio chriſti vel eccleſie ſeu iuſti innocenter pacientis et ad deum ꝓ ſua liberatione humiliter recurrentis.Laudi deus orationem meā: ne deſpexeris dep̄catōꝫmeā intende mihi ⁊ exaudi me.Auctor ps. ꝓph̓a dauid. Titulus hic eſt in finēin carminibꝰ intellectus dauid hoc eſt. Intellectus huiꝰ pſalmi attribuendꝰ eſt dauid .i. xp̄ovel eccl̓ie monenti ⁊ inſtruenti nos ſuo exemplo ꝑſeuerare vſqꝫ in finem ⁊ ꝯſummationē incarminibꝰ .i. in dei laudibꝰ. ſemꝑ enī laudandus eſt deus ſiue erudiat aduerſis ſiue ꝯſoleturletis. Un̄ hic pͣs bene poſt p̄cedentē ſequit̉ qꝛad idem hortat̉. Materia xp̄i ⁊ bonoꝝ a notiset ingratis: iniqua ꝑſecutio. Intētio monere iuſtos vt p̄ſentia mala patienter tolerent ⁊ in deūperent. Deficit enī homo in pn̄tibꝰ anguſtijsniſi in xp̄m figat oculos mentis Sententia ingenerali ꝓph̓a in iſto pſalmo loquit̉ de xp̄o ⁊ eccleſia vel de quolibet iuſto in tribulatōe poſitoquibus ingrati aduerſant̉ ⁊ fabricant machinatōes in dolo ꝓpter qd̓ ab iſtis liberari optatet orat ne in tribulatiōe deficiat. Sententia inſpeciali xp̄s ergo vel eccl̓ia ſeu iuſtus laborāsinter fluctus ſeculi orat dicens Exaudi) o deꝰpater (orationē meā) clarificando me ⁊ reſuſcitando et (ne deſpexeris deprecationē meā) ꝓpter humilitatē ſeruilis forme (intende mihi etexaudi me) Dando fortitudinē infirmitati carnis Uel (exaudi deus orationē meaꝫ) ꝓ bonisaſſequendis et (ne deſpexeris deprecationē meam) ꝓ malis euitandis et quia plerunqꝫ orationem ⁊ deprecationē deus ⁊ exaudit ⁊ deſpicit quando qd̓ male petunt iratus tribuit cōſequenter ſubiungit ( intende mihi ⁊ exaudi metunc enī mihi dn̄s intendit et nō ſolū orationēmeā ſꝫ ⁊ me exaudit qn̄ id qd̓ ego poſtulo ad vtilitatem anime mee tribuit. Et neceſſe eſt vt meexaudias Quia.Contriſtatus ſum in exercitatione meaet conturbatus ſum a voce inimici et atribulatione peccatoris.Contriſtatus ſum in exercitatione mea) ſcꝫpaſſionis mee. Un̄ ait: triſtis eſt anima mea vſqꝫ ad mortē (⁊ ꝯturbatus ſum a voce inimici eta tribulatōe pctōris) qꝛ iudei maledicēdo et tribulādo me tribulauerūt Ul̓ ꝯtriſtatꝰ ſuꝫ) .i. ſitaīa cū corꝑe triſtatus (in exercitatōe mea) .i. inpenis et tribulatōibꝰ in quibꝰ mali me exercetoīs nempe malus viuit vel vt corrigat̉ vel vt ꝑ