Omnes declinauerūt ſimul inutiles facti ſunt: non eſt qui faciat bonum nō eſtvſqꝫ ad vnum.Omnes declinauerūt) a rectitudine iuſticieet a via veritatis et (ſimul) cum ip̄a declinatōeet ꝯcordi pͣuitate (inutiles) ⁊ ꝑnitioſi (facti ſūt)ſibi ⁊ alijs ⁊ inepti ad ꝯſecutionem vite eterneUn̄ (nō eſt qͥ faciat bonū ex ſe .ſ. ductus ratōeet quaſi ex dolore repetit (no eſt vſqꝫ ad vnū) .i.nō eſt vnicus nec vnus talis de eis reperit̉. Siſaltem vnū exciꝑet diceret p̄ter vnū. Congruꝰordo: prius declinant: tunc inutiles fiunt: dein̄nō eſt qui faciat bonū. Et ſequitur cōminatiomaloꝝ ꝑfinem Sed.Nonne ſcient omnes qui operantur iniquitatem: qui deuorant plebem meā vtcibum panis.Nonne ſcient) in futuro dei iuſticiā (omnesqui) nunc (operant̉) ꝑtinaciter (iniquitatē) .q.d. immo ſcient tūc ꝑ pene exꝑientiā qui modoſcire nolunt ꝑ cordis intelligentiā et (qui deuorant plebem meā) volentes eam ꝯſumere (vt cibum panis) .i. ſemꝑ ⁊ aſſidue: de ceteris enī māducamus modo hoc: modo illa: ſemꝑ aūt panem vel ita delectant̉ in ſpoliatione ⁊ occiſioneinnocentiū ac ſi comederent ſapidū ⁊ bonū cibum. Et merito hoc eis Quia.Deum non inuocauerūt illic trepidauerunt timore vbi nō fuit timor.Deum non inuocauerūt) ꝑ pn̄iam hoc qͥſqꝫinuocat qd̓ habere vult: hoc dicendo ꝯſolat̉ fideles gementes ne imitent̉ ꝓſperantes qꝛ talesdeū nō inuocauerūt vt in eis habitaret. Undecito perituri ſunt ⁊ ideo (illic trepidauerūt timore vbi nō fuit timor) habendus. qꝛ de terrenistimuerunt de quibꝰ nō eſſet timendū ſed nō deeternis vbi eſſet timendū formidantes tm̄ mala pn̄tis vite tꝑalia nō offenſam diuinā ⁊ mala eterna Sed quare hoc.Quoniam deus diſſipauit oſſa eoꝝ quihominibꝰ placent: confuſi ſunt quoniaꝫdeus ſpreuit eos.Quoniā deus diſſipauit) .i. diſſipari ꝑmiſit (oſſa) .i. vires ⁊ potentias anime ſeu interiora bona (eoꝝ qui hominibꝰ placent) .i. placerein malo querunt et intendūt. q. d. qꝛ hominibꝰplacere appetentes noluerūt eſſe ſerui chriſti ꝓpterea deus virtutes anime ⁊ interiores ſenſusſcꝫ rationē intellectū memoriā et alia huiuſmodi in eis deſtruxit q̄ ideo oſſa dicunt̉ qꝛ ſicut oſſibus caro ita virtutibꝰ anima ſuſtentat̉: bonūeſt placere homini ꝓpter deū in quo magis qͥsintelligit̉ deo placere qͣꝫ homini (confuſi ſunt)id eſt confundent̉ eterna cōfuſione qꝛ a regnodei ſeperabunt̉ (quoniā deꝰ ſpreuit eos) .i. ſpernet eijciens eos a conſortio ſctōꝝ ⁊ iuſte qꝛ ip̄eprius ſpreuerūt deū: ⁊ ponit preteritū ꝓ futuroratōe certitudinis. Sꝫ iſrl̓ ſaluabit̉ vn̄ ſequit̉Quis dabit ex ſyon ſalutare iſrael: cū cōuerterit deus captiuitatē plebis ſue: exultabit iacob et letabitur iſrael.Quis dabit ex ſyon) id eſt e celo vbi eſt claradei viſio ⁊ ſpeculatio (ſalutare iſrl̓) .i. ſalutē velgratiā ſalutarē ppl̓o videnti deū nōne ip̄e dn̄sſolus de quo dixerūt ſtulti nō eſt deus: qꝛ (cumcōuerterit deus captiuitatē plebis ſue) tranſferendo eos de pn̄ti babilonia ad ſupernā hieruſalem (exultabit iacob) qui hic luctatꝰ eſt (et letabitur iſrl̓) qui hic deū ī enigmate ꝯtemplat̉eſt. Qui nunc eſt verus iacob .i. vir iuſtꝰ luctāscōtra vicia ⁊ ſupplantās ea erit tunc verus iſrl̓videns deū ⁊ cognoſcens ꝑfecte. Iſte pſalmusetiam ſuꝑius expoſitus eſt preter verſuꝫ penultimum qui ibi nō eſt.Oratio.¶ Reſpiciens de celo ſancto tuo deus pijſſimepone terminū inſipientie noſtre vt a terroribꝰvanis eruti tibi ſoli de puritate cordis integraplaceamus. Per do.Oratio chriſti vel eccl̓ie ſeu iuſti pofiti in tribuſatōe ꝓ liberatōe a maloꝝ aduerſantiū infeſtatione et perſecutione.pͣs. liij.Eus in nomīe tuoſaluū me fac̄: ⁊ virtute tua iudica meAuctor pſalmi ꝓph̓a dauid. Titutalis eſt in finē in carminibꝰ ⁊cͣ. q. d. hic eſt ītellectus dauid .i. chriſti vel corꝑis eius admonētis etiā in aduerſis ꝑſeuerandū eſſe in carminibus vel hymnis .i. in dei laudibꝰ vſqꝫ in finemꝯſummantē intellectus dico cōceptus vel habitꝰ cū veniſſent ziphei .i. florētes ſeculi. zipheienim interpretāt̉ florentes ad ſaul .i. ad regnuꝫtꝑale ⁊ mortis que ꝑ ſaul ſignificat̉ et dixiſſentꝓdendo nōne dauid abſcōditus eſt apud nos.i. chriſtus latet in carne: vel eccl̓ia in ſpe occulta: florentes enī gloria tꝑali ꝑſecuti ſunt chriſtuin hoīe latentē vel eccl̓iaꝫ cuius bonū intus eſtet merces occulta. Beati enim mortui mundoquoꝝ vita abſcondita cū chriſto in deo latet inter florentes huius ſeculi inter quos ſunt vileset abiecti. Quāuis gͦ ꝑuerſi ⁊ obſtinati de quibus ſup̄ dictū eſt in malicia ꝑſeuerent ⁊ nos ꝑſequant̉ nos tn̄ patiēter in bonis ⁊ dei laudibꝰꝑſeuerare debemꝰ ad qd̓ hortamur in hͦ pſalmo ⁊ tribꝰ ſequentibꝰ. Un̄ ⁊ patꝫ ratio ordinis