radice fidei in pinguedine caritatis ⁊ fructificatione bonoꝝ operū. Sicut oliua nec in hieme nec in eſtate ſuaꝫ amittit viriditatē ſic ſctūsvir nec in ꝓſperis nec in aduerſis amittit virtutum decore ſicut etiā oleū tria prebet. ſcꝫ pabulum medicinā et lumen ſic vir iuſtus debetprebere pabulū eſurientibꝰ: lumen ignorātibꝰmedicinā egrotis (ſperauit) nō in diuicijs ſiuein honoribꝰ ſed (in miſericordia dei) duratura(ineternū) ⁊ ꝓ. i. (in ſeculū) ſubſecutiuū (ſeculi)iſtius .i. nō ad terrena adipiſcēda ſed ad ea queſunt in eternū ſeu eterna. EtConfitebor tibi in ſeculū quia feciſti: etexpectabo nomen tuū quoniā bonū inconſpectu ſanctoꝝ tuoꝝ.Confitebor tibi) ꝯfeſſione laudis .i. laudabo te ( in ſeculū) .i. in eternū ꝓ collatis bn̄ficijs(qꝛ feciſti) hec p̄dicta ſcꝫ ꝙ ſum oliua. ꝙ ſperaui in miſericordia in eternū nā ego nihil feci niſi malū: deus eſt aūt qui operat̉ in nobis ⁊ velle ⁊ oꝑari ꝓ bona voluntate (et) ideo cū pacīa(expectabo nomen tuū) .i. rem nominis tui qd̓eſt ieſus puta ſalutē in futura retributōe iuſtorum ⁊ ꝙ tunc ſaluabor (quoniā bonū) eſt nomen tuum .i. delectabile et iocundū ſed nō niſicorde guſtanti. Unde ſubdit (in conſpectu ſanctoruꝫ tuoꝝ) tm̄ qui ſoli guſtantes ſentiunt qͣꝫſuauis eſt dn̄s. Si nihil dulce eēt martiribusnequaquā tantas tribulationū amaritudinesequo animo tolerarent. Et quanto quiſqꝫ ſanctior eſt tanto dulcius ⁊ ſuauius ſapit nomē domini in corde eius. Tanto etiā pacientiꝰ ⁊ deſiderabilius expectat vt tandem videre mereatur quod amat.PratioTotius mundane vanitatis deſtructor op̄sdeus fac nos in domo tua ſicut oliuam florerefructiferā vt in tua miſcd̓ia ſperantes ab iniqͥtatis maledicto ſaluemur. Per do.¶Pſalmus de peccatoribꝰ et prauis inmalicia ſua ꝑtinaciter obſtinatis et negātibus deum factis ſuisIxit inſipiens inorde ſuo non eſt deus?Titulus hic eſt in finē intellectꝰ dauid ꝓ melech hͦ eſt iſte intellectꝰ attribuendꝰ eſtdauid ꝓph̓e inuitanti nos in finē .i. in cōformitatem xp̄i qͥ eſt finis legis habitꝰ ꝓ melech qd̓interpretat̉ dolens vel ꝑcutiens ⁊ ſignificat eccleſiam ꝓ qua increpant̉ hic hoīes inter quosgemit ꝑturiēs. Materia cōtemptꝰ dei a malisinſipientibꝰ deū nō cognoſcentibꝰ Intentio cōfutare huiuſmodi ꝯtemptores dei ⁊ bonos cōſolari ⁊ maxime intendit ꝯfutare iudeos xp̄mdn̄m eſſe negātes. Sententia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo loquit̉ de qͦlibet pctōre in malis ſuis obſtinato qui licet deū ꝯfiteat̉ verbis:factis tamen negat et increpans malos oſtendit ip̄os in eternū puniendos bonos vero ſalutem cōſecuturos. Quia enī ſuꝑ conatus eſt adpenitentiā reuocare ꝑuerſos nunc de obſtinatis ⁊ contemptoribꝰ ſubdit oſtendens eos in futuro puniendos. Sententia in ſpeciali primoergo increpās malos et improperās ait ixitinſipiēs) .i. om̄is qui male viuit (in corde ſuo)apud ſe et ſi nō audetore apud alios: in cordeinqͣꝫ vbi deus audit ⁊ ſi nō homo (nō eſt deus)ſic enī operat̉ quaſi cogitet deū nō eſſe. Namqui putat deo placere mala vel qui dicit eumomnibꝰ parcere nō eum putat eſſe deuꝫ. Idemnanqꝫ deo eſt eſſe deū et eſſe iuſtū qꝛ iuſticia indeo deus eſt. Quo ergo negat eum eſſe iuſtū negat eſſe deū. Eum vero negat eſſe iuſtū qͥ ei putat placere mala vel nō punire. Inſipiens etiāiudeꝰ dixit in corde ſuo de xp̄o hic hō nō eſt deus. Idem hodie dicunt infideles.Corrupti ſunt et abomīabiles facti ſūtin iniquitatibꝰ: nō eſt qui faciat bonū.Corrupti ſunt) omnes tales corruptōne etvoluptatibꝰ pctōruꝫ in ſe corrumpit̉ anima invi concupiſcibili ꝑ auariciā que tollit ei amorēdei: in vi rationali ꝑ ſuperbiā que auffert ei cōgnitionem dei et ſui et in vi iraſcibili ꝑ inuidiāque extinguit iuſticiā. Corrumpit̉ etiā corpusdiuerſis vicijs in diuerſis mēbris ſuis ⁊ ſic corrupti (abomīabiles) .i. odibiles (facti ſunt) deoangelis ſanctis ⁊ bonis hominibꝰ (in iniquitatibus) ſuis .i. merito iniquitatū ſuarum ⁊ hoc adeo ꝙ (nō eſt) de illis ſeu numero taliū (qui faciat bonū) meritoriū Sed.Deus de celo ꝓſpexit ſuꝑ filios hominum: vt videat ſi eſt intelligens aut requirens deum.Deus de celo) .i. ꝑ ſanctas animas in quibꝰhabitat (ꝓſpexit ſuꝑ filios hoīm) .i. admonuiteos qui deberēt eē filij hoīm ratōe vtentiū portando imaginē noui hoīs vl̓ ſuꝑ filios hoīm)nō dei: hoīes enī ex ſe mali ſunt ex deo boni etideo filij hoīm ſunt: qn̄ male faciūt: qn̄ aūt bn̄filij dei (vt videat) .i. videri faciat ſi eſt aliquisintelligens) vel intelligere ſatagens ꝑ vera cōgnitionē (aut requirens deū) ꝑ bonā oꝑationēMulti requirunt ⁊ nō intelligūt vt ſimplices.Multi intelligunt et nō requirūt vt litterati.Quales aūt inuenti fuerint ſubdit̉.