eius oblitus fueris deus eius memorabitur.Agnoſce gͦ et emenda ac ꝯfitere deo et dic̄Tibi ſoli peccaui et malum coram te feci: vt iuſtificeris in ſermonibꝰ tuis et vincas cum iudicaris.Tibi ſoli peccaui) id ē quod peccaui tibi ſoli attribuitur ad iudicandum et puniendum etetiā ad ſimpliciter relaxandū: cui ſoli reddenda eſt ratio de peccato quia ſolus es ſine peccato et ſolus potes curare a peccato (et malum coram te feci) .i. in tua p̄ſentia facere nō erubui qͥvbiqꝫ es et quem nullū latet ſecretum qui etiaꝫſolus cognoſcis quale et quantū ſit cuiuſqꝫ malum. Et ideo etiā peto mihi miſereri (vt iuſtificeris) id ē iuſtus et verax inueniaris (in ſermonibus) et verbis (tuis) quibus ꝓmiſiſti veniaꝫpenitentiſet vincas cum iudicaris) .i. cum quidam praue intelligentes iudicent te nō miſereri criminaliter lapſis: cōuince illos et ſententiāeorum deſtrue parcendo mihi criminaliter lapſo. vel (cum iudicaris) a diabolo non deberemihi peccata dimitti quia multa grauia ſꝫ tuamiſericordia vincat iniquuꝫ iudicium eius vtmei miſerearisEcce enī in iniquitatibꝰ cōceptus ſum:et in peccatis cōcepit me mater mea.Ecce enī in iniquitatibꝰ cōceptus ſum) ſcilicet in peccato originali(et in peccatis concepitme mater mea) ſcꝫ in cōcupiſcentia libidinis.quaſi diceret. mater mea me cōcepit cū delectatione peccati: ego cōceptus contraxi mecū iniquitatem originalis delicti ex quo patior difficultatem ad bonū et pronitatē ad malum propter que peccatum hoīs eſt magis remiſſibile:et merito debes me miſericordiā tuam petentēexaudire. Ecce nuda et humilis confeſſio devno arguitur et omnia nō tm̄ actualia ſed etiāoriginalia confitetur vt oīm peccatoꝝ veniammereatur et ideo miſericordiā pij cōmonet iudicis ne cōdemnetur. Ut enī dicit Leo. Nonremanet in iudicio condemnandū quod fuericōfeſſione purgatum. Ideo auteꝫ cognoſco etcōfiteor ac peniteo peccatū meumEcce enī veritatē dilexiſti: incerta et occulta ſapientie tue manifeſtaſti mihi.Ecce enī) in manifeſto eſt ꝙ (veritatem) confeſſionis ſeu verā ꝯfeſſionem vt reus ſe accuſet(dilexiſti) ſuꝑ ſacrificia. vel (veritateꝫ dilexiſtiqua peccata punias licꝫ pie ea indulgeas .i. impunita peccata etiā illoꝝ quibus ignoſcis nonreliquiſti. Sic p̄rogaſti miſericordiā vt ſeruares et veritatē. Ignoſcis cōfitenti ſed ſeip̄m punienti. Miſericordia ergo eſt ꝙ homo libera-tur: veritas ꝙ peccatuꝫ punitur. Et confido ꝙmihi parcas quia iam (incerta et occulta) myſteria (ſapientie tue) id eſt filij tui (manifeſtaſti)id eſt ꝓphetico ſpiritu reuelaſti (mihi) videlicetincarnationē: paſſionem: reſurrectionē: a ſcenſionem et alia plurima. Incerta dicit ꝓpter iudeos qui hec legebant et dubitabant: Occultaꝓpter gentes que hec om̄ino neſciebāt. Et ideocertus ſum ꝙAſperges me dn̄e iſopo et mūdabor: lauabis me et ſuꝑ niuem dealbabor.Aſperges me iſopo) id eſt ſanguine Chriſti.hoc eſt ſicut in paſſione fideles aſperges: ac virtute charitatis et humilitatis (et) ſic (mundabor) a peccatis. Iſopus enī herba humilis heret petre radicibus: aufert inflationem pulmonis Hic in myſterio aſpergitur qui radice charitatis fixus in humili chriſto ſuꝑbie tumoreꝫhumilitate depellit: humilitatemqꝫ paſſionischriſti imitatur et ita mundatur. Sed qꝛ parūeſt mundari a ſordibꝰ peccatoꝝ niſi contingatdecorari candore virtutum: ideo ſubiungit (lauabis me) aqua baptiſmi .i. ſicut in baptiſmolauabis fideles temꝑe gratie ⁊ infuſione gratietue (et ſuꝑ niuem dealbabor) .i. incomꝑabiliter: quia dealbatio ſpūalis maior eſt et meliorqͣꝫ corporalis: et candor iuſtificate anime oēmcandorem ſuꝑat viſibilis creature. Et ſicAuditui meo dabis gaudium ⁊ leticiamet exultabunt oſſa humiliata.Auditui meo) interiori (dabis gaudiū) de remiſſione peccatoꝝ reuelando mihi ea eſſe dimiſſa (et leticiam) de ꝓmiſſione ſalutis eterne.Unde gaudiū referri poteſt ad p̄ſentem gr̄am:leticia ad futuram gloriā (et audita interius remiſſione et ꝓmiſſione (exultabunt oſſa humiliata) .i. ſpirituales vires que intus latent et corpus ſuſtentant prius turbate in contritōne et ꝑpenitentiā humiliate. Uel virtutes et dotes aīeque per peccatū fuerant depreſſe et per remiſſionem peccati reſuſcitate exultabunt .i. exultationis cauſa mihi erunt. Et vt hec fiantAuerte faciē tuā a peccatis meis: et oēsiniquitates meas dele.Auerte) et amoue (faciem tuam) nō a me ſed(a peccatis meis) obliuioni ea dando .i. ne videas nec recorderis illa amplius ad puniendum: quia ego ea ante faciem meam habeo adpenitendum. Si enī homo peccatū aduertit etinde faciē ſuam nō auertit deus auertit faciemne puniat. hoc aūt facit deus quando ꝓpter penitentiam peccata hoīm diſſimulat: quādo nōreminiſcitur: quando non requirit: quando nō