punit: et auertendo (omnes iniquitates meas)originales et actuales p̄teritas preſentes et futuras (dele) de tua noticia et memoria ne punias. Quas cum deleuerisCor mundū crea in me deus: et ſpirituꝫrectum innoua in viſceribꝰ meis:Cor mundum) quod diligat mundiciā quote videam (crea in me) o (deus t vt deus quaſinouum aliquid .i. per gr̄am que infunditur percreationem munda cor meum qd̓ ꝑ me maculatum eſt (et) aufer inde malas cogitatōes (ſpiritum rectum) ad videndū et diſcernendū ſicutantea rectus fuit in me (innoua in viſceribꝰ) etinterioribꝰ (meis) id eſt in interiori hoīe meo vnde peccatum exiuit quem inueterauerat peccatum rogo vt innouet gratia. Per factū meū cuiuata erat rectitudo ſpiritus mei ad malum pegratiā tuam dirigatur vt ſicut prius recte et inveritate incedam.Ne ꝓijcias me a facie tua et ſpm̄ ſanctūtuum ne auferas a me.Ne ꝓijcias) .i. de cetero proijci non ſinas(me) tanqͣꝫ a te reprobatum (a facie tua) .i. a preſentia vel beniuolentia tua: Ne ſicut Chaynexul a te efficiar proijciantur a te peccata meanō ego. (et ſpiritu ſanctum tuum) reſtitutū mihi ꝑ penitentiam .i. ſpūs ſancti donū et gratiaꝫ(ne auferas a me) Ultra nō dicit da ſed ne auferas qꝛ qui confitetur et penitet iam donū ſpiritus ſancti habet a quo ſolo cōfeſſio ⁊ punitiopeccati eſt. Cū enī ſibi quiſqꝫ iraſcitur ⁊ diſplicet ſine dono ſpūs ſancti non eſt. Uel (ſpirituꝫſanctum) .i. ſpm̄ ꝓphetie qui ſibi precioſus eratvalde. Et ꝑ ip̄m ſpiritumRedde mihi leticiā ſalutaris tui: et ſpūprincipali confirma me.Redde mihi) .i. reſtitue quia peccando amiſi (leticiam ſalutaris tui) id eſt de ſpe ſalutis etſaluatōnis tue. vel (leticiam ſalutaris tui) id eſtillam exultationē chriſti tui quam in eo priusqͣꝫ peccarem habui (et ſpiritu principali) et potente .i. ſpū ſancto et ꝑ gratiam eius qua mihiignouiſti et me innouaſti (confirma me) in hacleticia et gratia vt ip̄e ſpūs in me nō vicia principentur: et me a recidiuo preſeruet. Non enimſufficit ſanare niſi firma ſit cura que adhibet̉.Unde Ioſue non mouit caſtra circumciſoruꝫdonec penitus ſanarentur. Et ita gr̄a cōfirmatus non ero ingratus. ſedDocebo iniquos vias tuas: et impij adte conuertentur.Docebo iniquos vias tuas) id eſt mandatatua vel miſcd̓iam et veritatem vt alij exemplomeo de miſericordia ſperent et veritatem iudicij timeant et ita veram agant penitentiaꝫ et inbono habeant ꝑſeuerantiā. Sancti enim viriſicut ſuam ita et alioꝝ querunt ſalutem vnde etſubdit (et impij) me imitantes (ad te cōuertentur) per veram pnīam. Magna eſt in hoc verbo diuine miſericordie cōmendatio et peccantium conſolatio. Ita enī plenus eſt deus adipemiſcd̓ie vt nō ſolum cōuerſis ſed etiam impusꝓmittatur ſalus. Et vt poſſim alios docere ordinate et liberius: priusLibera me de ſanguinibꝰ deus deus ſalutis mee: et exultabit lingua mea iuſticiam tuam.Libera me de ſanguinibꝰ) .i. corruptōibuscarnis vel de peccatis multis quia minus latine dicendo pluraliter ſanguinibꝰ multa peccata intelligi voluit que veniunt et trahuntur exorigine carnis peccati .i. ex carne per originalepeccatum corrupta o (deus) creator (deus reformator (ſalutis mee) dator et ꝯſeruator (ettunc (exultabit) id eſt exultando ſeu cum exultatione laudabit et annūciabit (lingua mea iuſticiam tuā) qua iuſtificas impium: ſuſcipis cōfitentem: parcis penitenti: et dimittis peccatuꝫpenitenti eo ꝙ ꝓmiſiſti. Nec hoc poſſum ſinete ſed tuDn̄e labia mea aperies: et os meum annunciabit laudem tuam.Dn̄e) qui omnia potes (labia mea) que propter peccata prius ad bonū clauſa erant et ꝓpter peccatoꝝ conſcientiā loqui nō p̄ſumebāt:(aperies) id eſt idonea facies ad laudandum etpredicandum culpam remittendo et gratiaminfundendo et tunc(os meum) etiam cordisarchanum (annunciabit laudem tuam) digne quia non eſt ſpecioſa laus in ore peccatoris. Hanc inqͣꝫ laudem ſcꝫ ꝙ me peccanteꝫ nōreliquiſti ꝙ cōfiteri monuiſti ꝙ mundaſti: hecobtendo et ideo laudem dico quia magis eſt tibi acceptabile qͣꝫ legalia ſacrificia offerre.Qm̄ ſi voluiſſes ſacrificium dediſſemvtiqꝫ: holocauſtis nō delectaberis.Quoniā ſi voluiſſes ſacrificiū) legale ſiue figurale quod pro expiatōne peccati ſolebat offerri (dediſſem vtiqꝫ) et vere offerrem tibi: ſed ſacrificijs ⁊ etiā (holocauſtis) veteribus que ſuntdigniora (nō delectaberis) nec eis placaris vldebat ꝓpheta tꝑs gratie quo hec figuratiua debebant ceſſare nā oīa in aduentu chriſti reſpuuntur nec modo vt prius deo offerunt̉. Quidergo eſt offerendum ad placandū deum. Nonpecudes non hirci nō quecūqꝫ animalia quia