illic) id eſt in tali ſacrificio laudis eſt (iter) quiahoc ſacrificiū eſt via ad deū (quo) itinere (oſtendam illi) ſcꝫ laudanti (ſalutare dei) .i. ſaluatoreꝫdn̄m ſcꝫ meip̄m. Salutare dei eſt chriſtus quicum gr̄a venit quem nō nouit qui alij qͣꝫ gratiealiquid tribuit. Ecce via ad deū. ecce ſcala iacob in qua angeli aſcendūt et deſcendunt .i. fideles aſcendunt ad laudē diuinitatis et deſcendunt ad laudē humanitatis in chriſto.Oratio.Deorum dn̄e te rogamusvti nos ſuſcipias in ſacrificiū laudis quo ſineonere peccati tuas iuſticias enarrantes iter illud quo ſalutare tuum oſtenditur gradiamur.Per dn̄m.¶ Pſalmus de oratione vere penitentisdei miſericordiā magnā ꝓ venia et gratia obtinenda humiliter et deuote implorantis.pͣs. l.Iſerere mei deus ſcd̓m magnā miſcd̓iam tuam.Auctor pſalmi ꝓpheta dauid. Intitulatur aūt. Pſalmus dauid ſcꝫ ꝓphete. reſpicientis in fine .i. in chriſtū a quo ꝑ peccatū receſſerat: qui eſt finis .i. oīm bonoꝝ oꝑm ꝯſummatio et ꝑfectio. agens de pnīa eius et humilitate quā habuit cum venit ad eum Nathanpheta miſſus a deo ad arguendū eum qn̄ velqm̄ intrauit ad Berſabee vxorē vrie. vbi ſpecialiter hūilitas oſtenditur que adeo penitentibꝰvalens in exemplū ꝓponitur. Arguente enī nathan: rex peccatū ſuum publice ꝯfiteri nō erubuit: nō ſe vt homo ſolet excuſauit: a ſe penasexigit et in cōſpectu oīm ſe reum abijcit. Materia vera peccatoꝝ recognitio ſalutifera cōtritio et cōfeſſio ac diuine miſcd̓ie imploratio. Intentio: monere peccatores ad pn̄iam ſalutaremexemplo dauid. et ne quiſqͣꝫ in ꝓſperis rebusſe extollat vel in virtute ſua preſumat. Sententia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſonaſua et cuiuſlibet vere penitētis recognoſcit peccata ſua: implorat diuinā miſcd̓iam et ſic petitculpe remiſſionē ac gratie reſtitutionē. et ad iſtaobtinenda allegat multiplicē rōnem. Quia ergo ſupra ꝑ ſecundū aduentū ad generale iudicium terruit et oblitos dn̄i vt ſe corrigant monuit recte nūc ſubiungitur de pnīa ꝑ quā miſericordia et gratia obtinet̉ diuina. Snīa in ſpeciali: Dauid ergo nō excuſans peccatū ſed publice cōfitens ait Miſerere mei) o (deus) .i. creator meus quē magna et multa iniquitas meanō latet (ſcd̓m magnā miſcd̓iam tuam) naturaliter tibi inſitam cuius miſcd̓ia natura eſt diui-na et ideo ſemꝑ apud te eſt miſcd̓ia ad quā confugio timendo iuſticiā qua punis peccata .i. admodū miſcd̓ie tue que magna eſt dimitte magnum peccatū meum. Magna enī eſt mea miſeria et ideo magnā exigit medicinā. De grauienī peccato deſperandū eſſet niſi magna miſericordia dei eſſet que quanta ſit diffiniri nō p̄Hec dicens locū aufert iudicio .i. diſcuſſioni:quia factum conceditEt ſcd̓m multitudine miſerationū tuarum dele iniquitatē meam.Et ſcd̓m multitudinē miſerationū tuaꝝ) ineffectu quas ab initio ſeculi in pcc̄oꝝ remiſſionibus multipliciter oſtendiſti (dele iniquitatēmeam) .i. culpā et offenſam multiplicē. hoc eſtad modum miſerationuꝫ tuaꝝ que multe ſuntet ſuperant multitudinē quālibet peccatoꝝ dele iniquitatē que multiplex eſt ſcꝫ homicidiumfraudē et adulteriū. hic oſtendit peccatū ſuū etmagnū eſſe et multiplex. Qui enī magnā miſericordiam et multiplicē miſerationē dep̄caturmagnā et multiplicē miſeriā cōfitetur. Opponitur ergo magna miſcd̓ia magno pcc̄o et multitudo miſerationū multitudini peccati: Propterea adhuc ſubiungitAmplius laua me ab iniquitate mea: etapeccato meo munda me.Amplius) .i. plus qͣꝫ ego te rogare ſufficiam(laua me) fonte et aqua miſcd̓ie et gr̄e tue (abiniquitate mea) vt dimittas que ꝯſcientia metuit: et adijcias ꝙ animo nō p̄ſumit (et a peccato meo munda me) .i. ita laua vt plene mundesvt nullū remaneat peccati veſtigiū .i. obligatioad ſuppliciū. Plus iniquitas qͣꝫ pcc̄m ſonat: cūergo penitens iſte orat vt ab iniquitate laueturet a peccato mundetur tam a grauiori qͣꝫ a leuiori culpa curationē poſtulare videtur. Sꝫ necꝑ miſericordiā peribit iuſticia vt peccatū ſit impunitum et ideo ſubdit allegando cauſaꝫ quare ſibi dimitti poſtulat. d.Qm̄ iniquitatē meam ego cognoſco: etpeccatum meū contra me eſt ſemꝑ.Qm̄ iniquitatē meam) deteſtandaꝫ (ego cognoſco) ſcd̓m penitentiā et ſatiſfactōeꝫ ac tanqͣꝫvere penitens non diſſimulo et ideo peto vttuignoſcas qꝛ ego punio tu ne punias (et peccatum meū cōtra me eſt ſemꝑ) .i. diſplicet mihi etdeteſtor illud tanqͣꝫ mihi cōtrarium vel contrame .i. coram me eſt ſemꝑ et ante oculos cordismei per recordationē et contritionē amaram.Ego illud video ad dolendū tu id ne conſideres ad puniendū. Attende quid facit deus Simemor ſis peccati tui ille nō erit memor Si ſū