ſcribendo: interius inſpirando (quareſ .i. qua p̄ſumptione et audacia. (tu enarras iuſticias meas) .i. p̄cepta mea iuſtificantia p̄dicas: cū opere nō impleas (et quare aſſumis teſtamentū meum) ſanctū (ꝑ os tuū) pollutū .i. euangeliū meum tam pollutis labijs p̄dicare p̄ſumis. q. d.indigne hoc foro aſſumis quidē ꝑ os tuū ad p̄dicandum: nō ꝑ cor ad diligendū: nō per manus ad oꝑandum. non tn̄ interdicitur laus deiꝯuerſis ad pnīaꝫ ſꝫ oblitis deū vt ait inferiꝰ.Tu vero odiſti diſciplinā: et ꝓieciſti ſermones meos retrorſum.Tu vero odiſti diſciplinā) verberū et verborum .i. correctōem cōtra eam murmurando qꝛlaudas qn̄ parco: murmuras qn̄ caſtigo (et ꝓieciſti) .i. poſtpoſuiſti (ſermones meos retrorſum) qꝛ verba mea negligens nō cuſtodiſti ſedꝯtempſiſti ſicut homo cōtemnit et deſpicit qd̓poſt tergū abijcit: ore bn̄dicis ſed factis negasq. d. que dicis poſtponis ne videas in odiendodiſciplinā. redarguitur voluntas mala in ꝓijciendo ſermones dei reerorſum: rep̄hendit̉ negligens et praua vita. nam ſermones dei ꝓijcere eſt illis cōtemptis ꝑuerſa agere. Et hoc euidenter apparet quiaSi videbas furē currebas cū eo: et cumCadulteris portionē tuā ponebas.Si videbas furē currebas cū eo) mente ⁊ ſinō corꝑe ſcꝫ cōſentiendo laudando vel etiā infurto eiꝰ ꝑticipando. (et cū adulteris portionētuā ponebas) facto vel cōſenſu aliquo: vel adulando. Si enī placuit tibi qd̓ fecit ipſo placitocucurriſti et portionē tuā cum illo qui fecit laudando poſuiſti. Et ſi nō facis malum: ſi tu nōlaudas malū ſi cū ex toto voto cōſentis curriscum malo et portionē mali recipis. Et preterhec predicta.Os tuum abundauit malitia: et linguatua cōcinnabat dolos.Os tuū abundauit malitia) qꝛ nō ſolū nonreprehendit vel tacet ſed etiā adulando laudatmalum vel illud facientes. malū eſt ſcire illudet nō rep̄hendere ſed peius eſt laudare. vel osmalicia abundat qn̄ maledictis et cōuicijs alios exaſperat. (et lingua tua cōcinnabat) .i. cōponebat vel verbis ornabat (dolos) .i. falſa etmendacia aliud dicendo ⁊ aliud cogitando adꝓximi deceptioneꝫ. Cōcinnare enī eſt diuerſainſimul cōmiſcere et ꝯponere. Un̄ bn̄ dicit cōcinnabat qꝛ mos eſt decipientis ſic falſa cōponere et ornare vt blandiatur in lepore verboꝝet hoc fecit iſte circa proximū.Sedens aduerſus fratrem tuū loquebaris: et aduerſus filium matris tue ponebas ſcandalū: hec feciſti et tacui.Sedens) quaſi cū mora et ſtudio (aduerſusfratrē tuū .i. ꝓximū ſcꝫ oēm hoīem (loquebāris) nocitura ꝓximo detrahendo. (et aduerſusfiliū mr̄is tuej .i. ſancte eccleſie q̄ nos fonte baptiſmatis generauit puta quēlibet chriſtianū.(ponebas) inſidioſe (ſcandalū) quo innocenscaꝑetur .i. faciebas vnde infirmus ſcandalizaretur. Uel ꝑ fratres accipiuntur fortiores et ꝑfecti: ꝑ filios ſimpliciores et imꝑfecti. Prauoꝝergo vſus eſt ꝑfectis derogare et ex hoc imꝑfectis ſcandalū ponere et ſemꝑ diſcordias ſeminare. (hec feciſti) inique agendo ⁊ loquendo (ettacui) vindictā diſſimulando et ad pnīam expectando. Et ideo.Exiſtimaſti inique ꝙ ero tui ſil̓is: arguāte et ſtatuā cōtra facie tuam:Exiſtimaſti) o (inique ꝙ ero tui ſimilis) conſentiendo malis .i. ꝙ talia mihi placeāt ſicut tibi eo ꝙ ea nō puniui. ſꝫ ego (arguā te) et arguette malicia tua in futuro iudicio (et) arguendo(ſtatuā) te (cōtra faciē tuā) .i. oſtendaꝫ te tibi vtturpitudinē tuā quā modo videre nō vis tuncvideas et ꝯfundaris. Modo ergo tu fac quiſquis talis es ꝙ tibi miſereatur deus. cōſtitue teante te aſcende tribunal mentis tue: pone nūcante faciē pcc̄a tua eſto tibi iudex: torqueat te timor: erumpat ꝯfeſſio et dic dn̄o tuo qm̄ iniquitatem meā ego cognoſco: et pcc̄m meū ꝯtra meeſt ſemꝑ. Si enī noſmetip̄os iudicaremus nōvtiqꝫ iudicaremur ꝓpterea admonēdo ſubdit.Intelligite hec qui obliuiſcemini deumne qn̄ rapiat et nō ſit qui eripiat.Intelligite) et ex rōne ꝑpendite (hec) que dicta ſunt vt voſmetip̄os corrigatis (qui obliuiſcemini deū) dum mala agitis et que ſic agitisac ſi in memoria et ꝯſideratōe vr̄a deū non haberetis. Attende hic viſcera diuine miſericordie qꝛ etiā obliuiſcētes ſe nō obliuiſcitur nec repellit immo reuocat ad intellectuꝫ vt reſipiſcātet nō pereant (ne qn̄) .i. ne aliqn̄ (rapiat) vos deus .i. ego: ad mortē vel ad diē iudicij ſeu ad gehennam ſi vos intelligere nō vultis (et nō ſit qͥeripiat) et liberet quia non eſt qui de manu etpoteſtate mea poſſit eruere. Quo cōtra de intelligentibꝰ et laudantibꝰ deū ſubiungit.Sacrificiū laudis honorificabit me: et ilic iter quo oſtendā illi ſalutare dei.Sacrificiū laudis) nō aliuꝫ (honorificabitme) et placabit: nec illud quod ſcelerati canūt.Nō enī laudat qui bn̄dicit ſi male viuit. nec qͥbene viuit: ſi ſibi dat vel ſuꝑ alium ſe extollit (et